Goof en Goot Praten Piloot

Yvette is op bezoek in de altijd wat lawaaiïge hangar van Goof & Goot, en vertelt aldaar over het verschil tussen de kont van een man en die van een CitiationJet. Naast nog meer merkwaardige & intieme details over de relaties die zij had met alle vliegtuigen die ze ooit vloog. Bepaald geen monogame affaires, want ze vloog door mekaar heen in alle soorten zwevers, in drie soorten business-jets, en in een hele zwik SEP’s en twins. En ze weet er opwindend over te vertellen. Zo aanstekelijk, dat het als een verrassing komt als ze meldt dat ze het na twintig jaar opeens he-le-maal zat was met die ‘business aviation’. En prompt solliciteerde bij onze Nederlandse Spoorwegen. Jawel, als treinmachinist. En daarna zelfs als instructeur-trein-machinist. Nog meer spannends over Yvette? Dan zult u toch ècht even moeten luisteren!

Als u nog steeds grote achterdocht koestert jegens het Elektrische Verkeersvliegtuig, moet u deze aflevering – intussen al nummer 85 - van Goof & Goot eens beluisteren. Er komt namelijk iemand aan het woord die nou eindelijk eens ècht weet waar hij het over heeft. Ene Rob. We noemen geen achternamen. TU--Delft, Fokker, dus niet de-eerste-de-beste. De man vertelt over twee geitenpaden die hij bewandeld heeft. Die beide voeren naar één doel: elektrisch vliegen op de duizend kilometer mogelijk maken. En verdomd: de man heeft een pu…sorry twéé punten. Welke? Luister maar. En raak – met Goof èn Goot – overtuigd: het elektrische verkeersvliegtuig gaat er komen!

DAAR GAAN WE WEER...

Goot & Goof palaveren voort over handshakes met celebrities, en of je liever zelf Cub moet vliegen dan wel alleen modelletjes maken. Over de crash van de Comet (die mooie rooie!) en over de voordelen van de Stuka-nadering voor de Cessna-vlieger. Verder: de Maule van Blue Tail met z’n giga-donut-banden, de jaarlijkse aerial-optocht naar Oshkosh, en het Swiebertje-kostuum van Frank Robinson. Met wiens R-22-heli’s het heel goed koeien jagen is. Wat Goot dus zelf gedaan heeft! Nieuwsgierig? Klik dan PLAY!

Nèt zo easy: de sympathieke oranje prijs-vechtersbaas is onlangs in de constant-graaiende klauwen beland van een stel Amerikaanse Miljardairs. Isdagoe? Goof & Goot twijfelen. 
Want het alternatief is: opgeslokt worden door een National Carrier (blauw of kraanvogel). Met belastinggeld. En dat alleen maar om een concurrerende luis-in-de-pels uit te schakelen. Moeten we toch ook niet willen, als aandeelhouder, stedentripper of vakantieganger?
Dan de Dakota, waar je de vrouwenhanden nog aan/in/op kunt voelen. Althans volgens een Colombiaanse of Paraguayaanse bush-piloot, die de oude dame nog steeds dagelijks bevliegt. En de hartenkreet van een niet nader te noemen airline-bobo, dicht bij de bron: ‘We gingen van Boeing naar Airbus en we dachten, nu zijn onze trubbels voorbij.’ Niet dus. Ook een Airbus kan heel goed stuk. Verder: ‘Single Aisle’. Wie gaat dat al decennia gapende gat nu eindelijk eens afdoende vullen? Dan: blussen wordt steeds nodiger, vindt de Global Warming. Vindt ook Europa. Vindt ook Van der Leyen. Maar moet dat dan met Canadairs, die pas in 2031 geleverd worden? Of volgend jaar al, met gepensioneerde crop-dusters? Waarvan er nog een heel stel op Lelystad staan te niksen? Dat laatste blijkt namelijk lastiger dan gedacht. Kunstmest sproeien is al niet zonder risico’s, maar als je in één keer tweeduizend liter boven de Hoge Veluwe dumpt liggen stante pede je vleugels eraf! Hoe dat komt? Luister maar!