Superhond

Een puppy in huis is gezellig. En tegelijk… een kleine tornado met tanden. We praten over puppychaos in een gezin, over kinderen die “mee willen opvoeden” (maar geen kind kunnen opvoeden), over de overgang van vakantie-gezelligheid naar schooljaar-realiteit, en over waarom hulp vragen geen luxe is maar een slimme keuze.
In deze aflevering hoor je het eerlijke verhaal van Kimberley (de Cijfercoach): ondernemende mama, scherpe denker, en plots ook… puppybazin van Oscar.
Kimberley zegt het heel helder: “No way dat ik dit alleen doe.”
En dus rijdt ze zonder moeite heen en weer voor begeleiding, omdat ze één ding wil: een hond die rustig, sociaal en verbonden door het leven gaat — zonder getrek, zonder stress, zonder gedoe.
Minder vrijheid geven is geen strengheid. Het is veiligheid. Rust. Duidelijkheid. Kimberley haar grootste shift: slapen op vaste momenten, minder “rondscharrelen”, meer voorspelbaarheid. Kinderen betrekken, maar met duidelijke grenzen Kinderen mogen meehelpen, mee leren, mee plezier maken… maar de basisregels komen van de volwassenen. Dat haalt druk weg bij je kind én bij je pup.
Puppytraining draait niet om trucjes, maar om verbinding
Niet alleen “zit” en “af”. Wel: samen wandelen, samen zakken in rust, leren omgaan met prikkels, leren volgen omdat het fijn is bij jou.
Kimberley vertelt hilarische én heel echte momenten: een puppy die in mest rolt, dingen eet die je liever niet beschrijft aan tafel, en het besef dat je “even snel plassen” ineens niet meer alleen doet.
En tegelijk: dat warme filmgevoel wanneer je kind en je puppy zo’n band opbouwen dat je denkt: oké, dit is het waard.
We praten ook over het leven als ondernemer: mensen die denken dat online ondernemen “passief” is (spoiler: my ass), alles wat achter de schermen gebeurt, en waarom community zowel in business als in hondenopvoeding het verschil maakt.
Want in een groep zie je:
je bent niet de enige die strugglet
je kan wins én fails delen
je kan kleine vragen stellen zonder schaamte
je wordt gesteund door mensen die hetzelfde meemaken
🤍 Waarom Kimberley voor Puppy Pack kiest
Kimberley benoemt het verschil met “klassieke hondenschool”-stress: geen chaos, geen sirene-energie, geen blaffende honden die elkaar opjagen, maar rust, veiligheid en positieve training.
Ze wilde een puppy die later:
rustig blijft in drukte
sociaal kan zijn met andere honden
niet uitvalt aan de lijn
overal mee naartoe kan
en vooral: een hond die mee in het gezin past
En dat is exact waar Puppy Pack voor staat: van chaos naar rust.
Heb jij ook een puppy in huis en denk je af en toe:
“Waarom hebben we dit gedaan?”
Of: “Ik wil dit zo graag goed aanpakken, maar ik mis richting”?
In Puppy Pack krijg je:
duidelijke structuur voor je puppy (en je gezin)
vaste rustmomenten en praktische bench-aanpak
wandelen in verbinding, zonder trekken
ondersteuning online én live
én een community waar je niet hoeft te doen alsof het altijd vanzelf gaat
Je hoeft dit echt niet alleen te doen.
Timestamps
00:00 – Businessbesties en puppyverhaal
04:53 – “De hond komt er toch”
08:13 – Doelgerichtheid in puppytraining
12:13 – Kinderen & maturiteit in hondenopvoeding
15:32 – Waarom Kimberley een hond nam
17:02 – Structuur overdag brengt rust ’s nachts
21:36 – Puppy Pack: opvoedkeuzes en begeleiding
25:26 – Van chaos naar rust (wat werkt echt)
27:25 – Puppytraining zonder voedselbeloning
30:24 – Voor een relaxte hond in het echte leven
33:08 – Samen groeien en elkaar versterken
35:59 – Groei in community (wins & fails)
41:29 – Focus op passie én groei (met cijfers)
44:17 – Estée’s droom: hondentrimster & coach
47:28 – Ondernemen op eigen voorwaarden
51:07 – Ondernemerschap als levensoptie
52:04 – Geloof in wat mogelijk is
54:49 – Rust en afscheid bij Oscar

2026 is nog maar net gestart, en toch voelt het alsof er al veel gebeurd is. Niet in deadlines of targets — maar in beweging. Ik vertel waarom mijn missie steeds duidelijker wordt: mensen begeleiden naar een leven dat echt bij hen past, samen met hun hond.  In deze aflevering deel ik een eerlijke life update. Over groeien als hondenbaas, ondernemer en mens. Over puppyplezier, durven kiezen voor jezelf en merken hoe jouw energie rechtstreeks doorwerkt op je hond.
🐾 PRAKTISCHE PUPPY-EN WANDELTIPS
Een kleine tip die veel losmaakte:
neem tien minuten rust vóór je vertrekt.
Observeer je hond.
Adem zelf even.
Laat het tempo zakken.
Dat ene moment maakt het verschil tussen trekken en samenwerken.
Tussen reageren en afstemmen.
Je start je wandeling niet in haast, maar in afstemming — en je hond voelt dat meteen. Dit is geen aflevering met grote plannen of perfecte antwoorden. Wel één over meebewegen, ademen en jezelf toestaan om te groeien — buiten het doosje waarin je ooit bent gestapt.
DE WANDELCHALLENGE – community boven alles
Wat begon als een laagdrempelige uitnodiging om samen te wandelen, werd iets veel groters dan ik had verwacht. Zonder advertenties. Zonder druk. Met bijna 3000 deelnemers, verspreid over landen en tijdzones.
🌱 GROEIEN ALS BAAS (EN ALS ONDERNEMER)
Ik deel ook een grote stap achter de schermen: Superhond groeit, en ik nam mijn eerste vaste medewerker aan. Dat vraagt vertrouwen. Loslaten. En durven zeggen: ik hoef dit niet alleen te dragen. Hetzelfde geldt voor jou als hondenbaas. Hoe beter jij in je vel zit, hoe veiliger je hond zich voelt. Ze spiegelen ons. Altijd.
EN LOU?
Die droomt luidop. Over DJ’en. Over muziek. Over ooit meedoen aan The Masked Singer.
Het herinnert me eraan: groeien mag ook licht zijn. Speels. Onvolmaakt.
Je hoeft niet harder je best te doen.
Je hoeft niet in een doosje te passen.
Je mag kiezen voor wat klopt.
Voor beweging die voedt.
Voor een leven waarin jij én je hond kunnen ademen.
En als deze aflevering iets bij je raakte: deel ze gerust met iemand die dit ook mag horen. Kom zelf uit jouw doosje en post je luistermoment op instagram, vergeet me niet te taggen.
Timestamps
00:00 – Een nieuw jaar, maar niet met een schone lei
03:44 – De wandelchallenge: klein idee, groot effect
06:30 – Rust en verbinding met pups (en met jezelf)
12:48 – Waarom kwetsbaarheid en creativiteit samen horen
15:12 – Stoppen met duwen, beginnen met meebewegen
17:40 – Dansen, corona en energie die blijft stromen
22:29 – Je hond voelt hoe jij je voelt
25:23 – Kiezen voor jezelf, ook zonder zekerheid

Wandelen is geen to-do. Het is een ingang naar rust, helderheid en verbinding — voor jou én je hond. We gooien de druk eraf en kijken opnieuw: wat heeft écht effect?
In deze aflevering neem ik je mee in een eerlijk gesprek over goede voornemens, uitstelgedrag en de drempel om naar buiten te stappen. Over donkere dagen, volle hoofden en dat knagende schuldgevoel wanneer je denkt: “Ik zou eigenlijk moeten gaan…”
Ik deel waarom wandelen één van de krachtigste, meest onderschatte tools is voor mentale gezondheid, ontspannen hondengedrag en een sterkere band tussen baas en hond. Niet perfect. Niet elke dag hetzelfde. Wel op jouw ritme.
Je hoort wat onderzoek zegt over stressverlaging door beweging, waarom zelfs korte wandelingen al impact hebben en hoe jouw hond mee ontlaadt wanneer jij beweegt. Wandelen blijkt geen extra taak, maar net een manier om ruimte te maken — in je lijf en in je hoofd.
Ik vertel ook mijn eigen verhaal. Hoe ik stopte met alles ‘s morgens te moeten doen. Hoe ik wandelen combineerde met Lou naar school brengen. Hoe ik mezelf soms moest lostrekken van de wasmachine, het bureau, de drukte.
En hoe ik telkens frisser terugkwam. Rustiger. Zachter. Met even een hand op dat hondenkopke: “Kom vriendje, we doen dit samen.”
Er is geen juist moment. ’s Morgens, ’s middags of na het avondeten — alles is goed, zolang het bij je past. Tijd maak je niet, tijd kies je.
 We hebben het ook over vormen van beweging: wandelen, joggen, fietsen (wat mag en wat niet), en waarom sneller niet altijd beter is. Over veiligheid, verbinding en waarom sommige regels logisch zijn — en andere gewoon frustrerend. Ik snap je.
Tot slot deel ik een verhaal van een klant die jarenlang ging wandelen om anderen te ontwijken. Niet uit plezier, maar uit angst. Vandaag is dat anders. En dat is exact waar dit over gaat: van vermijden naar vertrouwen.
Deze aflevering is een uitnodiging. Niet om meer te doen. Wel om opnieuw te bewegen — samen. Doe je mee met de wandelchallenge?
Luister je dit en denk je: ja, ik wil dit… maar alleen lukt het niet altijd? Dan nodig ik je uit voor mijn gratis masterclass. Geen druk. Geen perfect plan. Wel beweging, herkenning en samenhorigheid.
✔ je hoeft het niet alleen te doen
✔ je krijgt elke dag een zachte duw
✔ je hond wordt je cheerleader
✔ jij komt terug met een helder hoofd
Timestamps
00:00 – Goede voornemens & die bekende maandag
03:40 – Het schuldgevoel als je niet vertrekt
07:05 – Waarom wandelen stress écht verlaagt (ook wetenschappelijk)
12:50 – Wat beweging doet voor je hond
15:30 – Tijd kiezen in plaats van tijd maken
18:55 – Mijn eigen wandelshift (en de wasmachine die wachtte)
22:40 – Joggen, fietsen, regels & mijn eerlijke mening
27:15 – Locatie, tijdstip en waarom donker het moeilijker maakt
30:10 – Verhaal van een klant: van vermijden naar ontspannen
34:45 – De kern: samen in beweging komen

Het is niet het ras dat je hond beperkt. Het is wat wij denken dat er niet kan. In deze aflevering praat ik met Liesbeth over leven met een hond waar meteen een etiket op geplakt wordt. Castor is een Stafford. Een hond met sterke kaken, een stoere uitstraling en — in de ogen van veel mensen — een risico.
Vanaf de eerste wandeling voelde Liesbeth het. Blikken. Vragen. Spanning. “Doet hij iets?” “Is hij wel veilig?” En vooral: wat gaan mensen denken? Die gedachten bleven niet buiten haar hoofd. Ze nestelden zich in haar lijf.
In hoe ze wandelde, hoe ze de lijn vasthield, hoe ze haar hond bekeek.
Wat als hij losloopt? Wat als hij iets doet? Liesbeth vertelt hoe die ‘wat als’-gedachten haar in controle duwden. Niet durven loslaten. Altijd scannen. En hoe Castor dat feilloos oppikte.
Pas toen ze begon te zien dat niet het ras, maar haar spanning het vertrekpunt was, kwam er ruimte voor verandering. Meer rust bij haar, werd meer rust bij Castor. Minder vasthouden, meer connectie. Loslaten — letterlijk én figuurlijk.
In deze aflevering gaat het ook over projectie. Over hoe honden soms onbewust een rol krijgen die te groot is. Castor kwam in Liesbeths leven op een moment van verlies. En pas later werd duidelijk hoeveel verantwoordelijkheid ze — zonder het te willen — bij hem had gelegd. Een hond kan veel dragen, maar hij hoeft jouw leegte niet op te vullen.
Een kantelpunt in haar verhaal was het weekend in Zeeland. Liesbeth wilde mee, maar dacht: dit kan niet met mijn hond — vanwege het ras. Ze ging toch. En ontdekte iets wat alles veranderde. Castor bleek rustiger dan verwacht. Andere mensen bleken minder bang dan gedacht. En vooral: zijzelf voelde trots.
Later kwam er nog een tweede hond: Juno, een Labrador. En hoewel het “weer een hond” was, voelde alles anders. Niet omdat Juno een ander ras had — maar omdat Liesbeth een andere baas was geworden. Ze stapte rustiger in de opvoeding. Met meer vertrouwen. Minder ‘ras-denken’.
Samen duiken we dieper in rassenvooroordelen. Wat zegt een ras écht over karakter? Wat is aangeboren — en wat is aangeleerd? Waarom gebruiken we ras zo vaak als verklaring om te stoppen met trainen, groeien of kijken?
Ze delen voorbeelden van honden die alles ‘tegenspreken’:
Duitse herders die therapiehonden worden. Sterke rassen die zacht en stabiel zijn. En hoe baasjes zichzelf — vaak onbewust — in een hokje zetten. “Het is een Stafford, dus…” “Het is een Labradoodle, dus…”
Maar opvoeding is geen vaststaand gegeven. Gedrag is geen eindpunt. Ras geeft context — geen verdict.
Voel jij herkenning? Dan weet je: je hoeft dit niet alleen uit te zoeken.
In SuperSquad en Puppy Pack kijken we niet naar etiketten, maar naar jouw hond, jouw energie, jouw leiderschap. Ontdek hoe opvoeding lichter, rustiger en vrijer kan voelen —voor jullie allebei.

Dit jaar voelde als een openbreken. Nieuwe keuzes, andere rollen, minder vaste structuren en meer vertrouwen in mijn eigen tempo. Ik deel hoe het ondernemerschap vorm kreeg, hoe wandelingen met honden me bleven gronden, waarom coaching in Zeeland zo transformerend was en hoe het Superhondhuis meer werd dan een gebouw — het werd een thuis voor baasjes die willen groeien.
Drie takeaways voor jou als je ook voelt dat het tijd is om in beweging te komen:
Durf jezelf te laten zien. Wees volledig jezelf en ga uit je comfortzone
Vraag hulp als het nodig is. Je hoeft het niet allemaal alleen te doen. Investeer in begeleiding, zowel praktisch als mentaal, en groei sneller en met méér plezier.
Vier je stappen, groot of klein. Elk leermoment, elke overwinning én elke dip is het waard om bij stil te staan. Zo krijg je energie om verder te groeien.
2025 bracht onverwachte wendingen, nieuwe ritmes en een ongeziene stroom aan inzichten. In deze aflevering neem ik je mee door het jaar waarin mijn gezin, mijn trajecten, mijn coaching én mijn podcast elk hun eigen hoofdstuk kregen. Van het ontwikkelen van de Puppypack tot het openen van het Superhondhuis, van ondernemerschapslessen tot vakantie met vriendinnen — elke stap bouwde verder aan een leven dat klopt met wie ik ben.
Ben jij klaar om je eigen jaardoelen te zetten? Wat ga jij nu écht op de agenda zetten in 2026 – voor jezelf, je familie óf je hond? Wat wil jij realiseren in het nieuwe jaar? Stuur me een berichtje.
Droom groots, stap klein, maar BEWEEG. Woef you can!
Timestamps
00:00 — Waarom dit mijn wildste jaar was
03:12 — Het eerste jaar volledig weg uit het onderwijs
07:04 — Minder tijd, meer eerlijkheid: gezin & communicatie
11:45 — De tweestrijd tussen mama zijn en ondernemersdromen
15:22 — Puppypack: hoe het begon
19:31 — Supersquad & Zeeland: de kracht van een groep
24:40 — De lancering van mijn podcast
29:18 — Het live-event: magie op het podium
34:55 — Het Superhondhuis: van lege praktijk naar warme plek
39:48 — Puppyupdate (want ja, die moest erbij)
44:07 — Vakantie met vriendinnen & het eerste schoolvrije jaar
49:30 — Mastermind, Nies & durven investeren
53:18 — Wat ik meeneem naar 2026