De Zaak X

Wat een demonstratie had moeten worden op het Malieveld in Den Haag, liep compleet uit de hand. Agenten werden belaagd en er werd zelfs een politieauto in de fik gestoken. Daarvoor moet verdachte John zich melden in de rechtbank.
De politieauto die op het Malieveld stond werd tot twee keer toe in brand gestoken. Tussendoor werd het voertuig geblust, maar later laaide een nieuwe brand op.
Volgens het Openbaar Ministerie stak John een nitraat aan en gooide hij die in de auto, waarna de auto in brand vloog. John ziet het anders: hij gooide dan wel een nitraat in de auto, maar dat was volgens hem niet de oorzaak van de brand. En de appjes waarin hij het over de brand had? Dat noemt hij nu grootspraak.
Verslaggever Michiel van Gruijthuijsen was bij het protest op het Malieveld en volgt de zaak namens AD Haagsche Courant: „Relschoppers voelen zich vaak onaantastbaar in een grote groep. Maar als de politie je écht wil vinden, dan zullen ze je vinden, zo blijkt. Dan moet je dus je verantwoordelijkheid nemen voor je daden, en ben je niet meer beschermd door die grote groep.’’
See omnystudio.com/listener for privacy information.

Het gebruik van crack is een groot probleem in Rotterdam. Een van de vele gebruikers is Hassan, die in de zomer van 2025 zelfs probeert brand te stichten op de Spoedeisende Hulp van het Erasmus Medisch Centrum.
Met een blauwe jerrycan vol gestolen brandstof en een ontbloot bovenlijf gooit Hassan de brandstof op de grond. Hij zit op zijn knieeën en probeert brand te stichten, maar het lukt hem niet. Daarop gaat hij er weer vandoor.
Een paar dagen later steelt hij een mes bij de Action en maakt hij stekende bewegingen naar jonge vrouwen. En dat soort dingen gebeuren vaker: bij de Albert Heijn en nogmaals bij de Action.
In de rechtbank vertelt hij dat hij niet meer weet dat hij bij het Erasmus was, vanwege de crack. „Ik ben sowieso tegen het in brand steken van spullen.’’ Ook kan hij zich niet voorstellen dat hij achter de jonge vrouwen aan is gegaan: „Zo’n persoon ben ik niet.’’
Verslaggever Adrianne de Koning volgt de zaak namens AD Rotterdams Dagblad: „Ergens is het heel verrdietig dat hij zegt dat hij niet zo’n type mens is, want misschien is hij dat juist wél als hij drugs gebruikt. Hij lijkt zichzelf kwijt te zijn als hij drugs gebruikt, en dan is het heel verdrietig dat je dingen doet die je je niet kan voorstellen als je niet hebt gebruikt.’’
See omnystudio.com/listener for privacy information.

Nadat hij een auto in de prak had gereden, moest Tristan ‘een klusje’ doen. Hij moest een taxichauffeur ontvoeren en reed de man aan op de A13. Maar de gemaakte beelden lieten hem al snel tegen de lamp lopen.
Bij een tankstation in Rotterdam probeerde Tristan samen met drie anderen de taxichauffeur klem te rijden. Daar kon taxichauffeur Iwan nog ontsnappen, maar op de A13 tussen Rotterdam en Amsterdam kregen ze hem wél te pakken.
Een van de vier heeft Iwan beschoten, waarbij een kogel zelfs door zijn pet ging. Hierna sloegen de mannen op de vlucht. In de rechtbank is de 24-jarige Tristan de enige die zich moet verantwoorden.
Volgens hem wist hij eerst niet wat er zou gaan gebeuren. Toen hij doorhad dat het verkeerd zou aflopen, durfde hij niet meer te stoppen, omdat hij ‘bang was voor de hele situatie’.
Verslaggever Adrianne de Koning volgt de zaak namens AD Rotterdams Dagblad: „Jongens onderschatten vaak de gevolgen van dit soort dingen, voor het slachtoffer, maar ook voor zichzelf. Ze plaatsen een explosief, halen drugs uit, of nemen iemand mee, zoals in dit geval. Maar je laat je in met gewetenloze criminelen, en dat heeft Tristan zelf ook ondervonden.’’
See omnystudio.com/listener for privacy information.

Als op een ochtend de bewoners van de Westdijk in Bunschoten wakker worden, ligt er een man in hun tuinstoel. Hij lijkt te slapen, ruikt naar alcohol en wordt niet wakker. Als ze merken dat het slecht met hem gaat, bellen ze een ambulance.
In het ziekenhuis zien artsen dat de man een flinke wond op zijn achterhoofd heeft, die vermoedelijk is ontstaan door klappen tegen het hoofd. Ze ontdekken ook wie hij is: het gaat om Tomas, een Poolse man die in Bunschoten-Spakenburg werkt. Hij komt in het ziekenhuis niet bij kennis en overlijdt vier dagen later.
De politie doet onderzoek en ontdekt dat een hersenbloeding de doodsoorzaak is. De vraag is hoe en wanneer die is ontstaan. Pas maanden later meldt zich een man die mogelijk meer weet. Deze Simon is ook arbeidsmigrant, vertelt hij de politie. Hij zou in de zomer van 2024 een man hebben geslagen.
In de rechtbank vertelt hij dat hij niet veel meer weet, maar zich nog wel flitsen herinnert. Ook zijn er beelden waarop hij te zien is. Dat hij geslagen heeft weet hij nog wel, maar dat was een paar dagen vóór datTomas in de tuinstoel werd gevonden. Hij vindt dus dat hij niet schuldig is aan de dood van Tomas. „In die paar dagen kan er nog van alles gebeurd zijn waardoor die hersenbloeding ontstond.’’
Verslaggever Iris van den Boom volgt de zaak namens AD Amersfoortse Courant: „In de rechtbank vertelde zijn zus over het grote verlies voor de kinderen, ouders en overige familie van Tomas. Dat beeld is zo anders dan waar je in eerste instantie aan denkt bij een beschonken arbeidsmigrant in een tuinstoel. Daar zit een heel leven achter.’’
See omnystudio.com/listener for privacy information.

Het koppel Claartje en Frankie woont al een tijdje samen in een antikraakpand. Als er op een nacht brand uitbreekt en Frankie zwaargewond raakt, wordt eerst gedacht dat hij in slaap is gevallen met een brandende sigaret. Maar als later een fles spiritus wordt gevonden, gaat het onderzoek verder.
Uit het onderzoek blijkt dat Claartje tijdens de brand vluchtte en bij andere huizen aanbelde. Ze zou daar hebben gezegd dat ze haar vriend in brand had gestoken. Ondertussen werd Frankie net op tijd wakker en sprong hij direct onder de douche. Hij raakte zwaargewond en is het vertrouwen in mensen en de wereld om hem heen grotendeels verloren. „Ik voel dagelijkse psychische pijn.”
Claartje zegt in de rechtbank dat ze zich niets meer kan herinneren van de brand. „Ik kan er niet bij dat ik dat heb gedaan. Ik hou van die jongen, hoe gemeen hij soms ook was. We hadden geen gezonde relatie, want hij zag me als zijn bezit. Maar ik was heel verliefd op hem.”
Dat ze zich niets meer kan herinneren van de brand, is volgens deskundigen ongeloofwaardig. Ze kunnen zich dat niet goed voorstellen. Verslaggever Niels Dekker volgt de zaak namens AD Rotterdams Dagblad: „Zonder de verdachte tekort te willen doen, is het wel opmerkelijk dat deskundigen zich niet kunnen voorstellen dat zij zich niets meer kan herinneren. Dat geeft zeker een onbevredigend gevoel, want je hoopt dat zowel de verdachte als het slachtoffer een streep onder alles kunnen zetten.”
See omnystudio.com/listener for privacy information.