De Zaak X

Nadat hij een auto in de prak had gereden, moest Tristan ‘een klusje’ doen. Hij moest een taxichauffeur ontvoeren en reed de man aan op de A13. Maar de gemaakte beelden lieten hem al snel tegen de lamp lopen.
Bij een tankstation in Rotterdam probeerde Tristan samen met drie anderen de taxichauffeur klem te rijden. Daar kon taxichauffeur Iwan nog ontsnappen, maar op de A13 tussen Rotterdam en Amsterdam kregen ze hem wél te pakken.
Een van de vier heeft Iwan beschoten, waarbij een kogel zelfs door zijn pet ging. Hierna sloegen de mannen op de vlucht. In de rechtbank is de 24-jarige Tristan de enige die zich moet verantwoorden.
Volgens hem wist hij eerst niet wat er zou gaan gebeuren. Toen hij doorhad dat het verkeerd zou aflopen, durfde hij niet meer te stoppen, omdat hij ‘bang was voor de hele situatie’.
Verslaggever Adrianne de Koning volgt de zaak namens AD Rotterdams Dagblad: „Jongens onderschatten vaak de gevolgen van dit soort dingen, voor het slachtoffer, maar ook voor zichzelf. Ze plaatsen een explosief, halen drugs uit, of nemen iemand mee, zoals in dit geval. Maar je laat je in met gewetenloze criminelen, en dat heeft Tristan zelf ook ondervonden.’’
See omnystudio.com/listener for privacy information.

Als op een ochtend de bewoners van de Westdijk in Bunschoten wakker worden, ligt er een man in hun tuinstoel. Hij lijkt te slapen, ruikt naar alcohol en wordt niet wakker. Als ze merken dat het slecht met hem gaat, bellen ze een ambulance.
In het ziekenhuis zien artsen dat de man een flinke wond op zijn achterhoofd heeft, die vermoedelijk is ontstaan door klappen tegen het hoofd. Ze ontdekken ook wie hij is: het gaat om Tomas, een Poolse man die in Bunschoten-Spakenburg werkt. Hij komt in het ziekenhuis niet bij kennis en overlijdt vier dagen later.
De politie doet onderzoek en ontdekt dat een hersenbloeding de doodsoorzaak is. De vraag is hoe en wanneer die is ontstaan. Pas maanden later meldt zich een man die mogelijk meer weet. Deze Simon is ook arbeidsmigrant, vertelt hij de politie. Hij zou in de zomer van 2024 een man hebben geslagen.
In de rechtbank vertelt hij dat hij niet veel meer weet, maar zich nog wel flitsen herinnert. Ook zijn er beelden waarop hij te zien is. Dat hij geslagen heeft weet hij nog wel, maar dat was een paar dagen vóór datTomas in de tuinstoel werd gevonden. Hij vindt dus dat hij niet schuldig is aan de dood van Tomas. „In die paar dagen kan er nog van alles gebeurd zijn waardoor die hersenbloeding ontstond.’’
Verslaggever Iris van den Boom volgt de zaak namens AD Amersfoortse Courant: „In de rechtbank vertelde zijn zus over het grote verlies voor de kinderen, ouders en overige familie van Tomas. Dat beeld is zo anders dan waar je in eerste instantie aan denkt bij een beschonken arbeidsmigrant in een tuinstoel. Daar zit een heel leven achter.’’
See omnystudio.com/listener for privacy information.

Het koppel Claartje en Frankie woont al een tijdje samen in een antikraakpand. Als er op een nacht brand uitbreekt en Frankie zwaargewond raakt, wordt eerst gedacht dat hij in slaap is gevallen met een brandende sigaret. Maar als later een fles spiritus wordt gevonden, gaat het onderzoek verder.
Uit het onderzoek blijkt dat Claartje tijdens de brand vluchtte en bij andere huizen aanbelde. Ze zou daar hebben gezegd dat ze haar vriend in brand had gestoken. Ondertussen werd Frankie net op tijd wakker en sprong hij direct onder de douche. Hij raakte zwaargewond en is het vertrouwen in mensen en de wereld om hem heen grotendeels verloren. „Ik voel dagelijkse psychische pijn.”
Claartje zegt in de rechtbank dat ze zich niets meer kan herinneren van de brand. „Ik kan er niet bij dat ik dat heb gedaan. Ik hou van die jongen, hoe gemeen hij soms ook was. We hadden geen gezonde relatie, want hij zag me als zijn bezit. Maar ik was heel verliefd op hem.”
Dat ze zich niets meer kan herinneren van de brand, is volgens deskundigen ongeloofwaardig. Ze kunnen zich dat niet goed voorstellen. Verslaggever Niels Dekker volgt de zaak namens AD Rotterdams Dagblad: „Zonder de verdachte tekort te willen doen, is het wel opmerkelijk dat deskundigen zich niet kunnen voorstellen dat zij zich niets meer kan herinneren. Dat geeft zeker een onbevredigend gevoel, want je hoopt dat zowel de verdachte als het slachtoffer een streep onder alles kunnen zetten.”
See omnystudio.com/listener for privacy information.

Na een gezellig feestje stappen Donnie, Mike en William in de auto. Wie er rijdt is onduidelijk, maar alle drie hebben ze behoorlijk wat alcohol en drugs gebruikt. Het ritje eindigt in een sloot langs de A28.
Donnie en William weten zelf uit de auto te klimmen. Mike zit nog vast in de passagiersstoel en moet door duikers worden bevrijd. Op de kant wordt hij gereanimeerd, maar hij overlijdt een dag later in het ziekenhuis.
Weken later wordt Donnie wakker uit zijn coma. Hij is zwaargewond en heeft breuken in zijn nek, borst en rug. Hij wordt ervan verdacht dat hij achter het stuur zat. Het was namelijk de auto van zijn vriendin en William zei direct na het ongeluk dat hij niet achter het stuur zat, omdat hij kort daarvoor zijn enkels had gebroken.
In de rechtbank vertelt Donnie dat hij geen enkele herinnering heeft aan het ongeluk. Dat maakt het voor de rechters lastig, want hoe kunnen zij oordelen als de verdachte niets meer weet van wat er is gebeurd? Vast staat in ieder geval dat degene die reed, of dat nu Donnie of William is, onder invloed was.
Verslaggever Iris van den Boom volgt de zaak namens AD Amersfoortse Courant: „Iemand is onder invloed gaan rijden en die heeft zich daar behoorlijk op verkeken. Als je met alcohol en drugs op achter het stuur gaat zitten, dan is dat vragen om problemen.”
See omnystudio.com/listener for privacy information.

Als Artur met een vriendin heeft afgesproken bij treinstation Delft Campus, zien ze een andere man ruzie maken met een vrouw. Hij staat haar uit te schelden. Artur wil ingrijpen, loopt naar hem toe en geeft hem een tik in het gezicht. Daarna wordt hij vervolgd voor een poging tot doodslag.
Op camerabeelden zien de rechters dat Artur meerdere klappen geeft. Als ze dat aan de verdachte vragen, zegt hij dat hij zich maar één klap kan herinneren. Die ene klap, met de platte hand in het gezicht, kan hij zich wel herinneren. Volgens hem was er gevaar en gaf hij daarom een klap.
Na de tik in het gezicht valt slachtoffer Michal van de stationstrap naar beneden. Hij is buiten westen en bloedt flink. Toch gaat Artur niet naar hem toe: „Ik dacht, misschien gaan ze zo wel kennissen bellen, je weet het nooit.”
De officier vervolgt Artur voor doodslag: „Als je iemand van een hoge, stenen trap naar beneden slaat, dan is er een grote kans op de dood. Ik betwijfel of de ernst van de situatie bij de verdachte doordringt.”
Verslaggever Stijn Tielemans volgt de zaak namens AD Haagsche Courant: „Je ziet dat iemand niet altijd opzet in klassieke zin van het woord hoeft te hebben om toch verwijt poging doodslag te krijgen. Puur omdat Michal op een stenen trap stond en dronken was, dan had je moeten weten dat hij achterover zou vallen en behoorlijk hard terecht zou komen op de stenen treden.’’
See omnystudio.com/listener for privacy information.