Wonderlijck Westvrieslant

Ditmaal duiken we in de Tweede Wereldoorlog. Een welbekende, maar gevoelige geschiedenis, waarbij ontzettend veel spannends en verdrietigs gebeurd is in West-Friesland. In deze aflevering kijken we specifiek naar enkele gebeurtenissen in 1944, van 'goed' tot 'fout', maar vooral ook alles daar tussenin. Zo leren we over een dappere arts in Westwoud en een mislukte wapendropping in de Wogmeer.

Lourens is geëerd als cultuurdrager van Koggenland en daarom een aflevering vol verhalen uit de Koggenlandse dorpen. We beginnen bij sensatie in Scharwoude, waar een dame van stand zich moet verstoppen voor haar brute echtgenoot. Ook komen we overspel tegen in Oudendijk, een bijzondere botsing in Grosthuizen, gesteggel om een steeg in Avenhorn, vandalisme op De Goorn, dieventuig op Spierdijk en tot slot drank en seks in Obdam en Bobeldijk. Een en al waargebeurde smeuïgheid zullen we maar zeggen.

We gaan terug naar 1799. West-Friesland is onderdeel geworden van de Bataafse Republiek en daarmee in de praktijk een stukje van het Franse rijk. Maar dan landen er ineens duizenden soldaten in de Zijpe, die doortrekken naar Krabbendam en Sint Maarten. Het zijn Russen en Britten, die een volksopstand willen ontketenen tegen het Franse regime. Andersom komen er ook allerlei 'Franse' soldaten deze kant op om het invasieleger in te sluiten. Er is haast bij, want als de Russen en de Britten de tijd krijgen om hun versterkingen te laten landen, zijn ze mogelijk niet meer te stoppen...

Ditmaal hebben we een 'drieluik': drie zestiende-eeuwse verhalen rond processen die gevoerd zijn voor het Hof van Holland. We beginnen bij een Hoornse hand die wordt afgehakt door een organist, om verder te gaan met een burenruzie in Bovenkarspel. Daarbij wordt de eer van een weduwe gekrenkt, want haar buurman claimt dat ze haar ongeboren kind heeft vermoord door overmatig drankgebruik. Tot slot gaan we langs bij de molenaar van Warmenhuizen, die een dorpse schoonheid bezwangerd en daarna nog een behoorlijke wandaad begaat.

Vandaag duiden we in de zogenaamde funeraire geschiedenis van West-Friesland. Nog steeds hebben we veel verschillende tradities rondom begraven en cremeren, maar hoe zat het vroeger precies? Als we door de eeuwen struinen komen we langs een begrafenis in Aartswoud, een markt tussen de Schager graven en kolven op het kerkhof van Nieuwe Niedorp. En waarom had men vroeger een tentje bovenop de kist zitten? Er zijn veel bijzonderheden te vertellen, maar één West-Friese wijsheid blijft zeker: ‘Ete moet je, doòd gaane je!’
Hierbij nog de link naar dat onwijs lekker tulbandrecept van Theo Spil