Bestel hier Marcels boek Geef haar eens ongelijk, over de bijzondere vrouwen uit deze podcast.
Krijg je een naam omdat die bij je past, of ga je je gedragen naar je naam?” Hadewych betekent sterke vrouw en strijdster. Haar moeder vond die naam zo krachtig dat een tweede naam overbodig was. En niets bleek minder waar. Vanaf jonge leeftijd voelde Hadewych een sterke drang om op te staan tegen onrecht en durfde ze keuzes te maken die niet altijd makkelijk waren.
Zo besloot ze in 2013, na drie bijna-doodervaringen in slechts twee maanden tijd, de gerenommeerde Toneelgroep Amsterdam te verlaten. “Blijkbaar is het de bedoeling dat ik leef,” dacht ze. “En dat ik meer mijn eigen stem laat horen.”
En dat deed ze letterlijk én figuurlijk met haar basgitaar. Zelfs nu haar moeder ongeneeslijk ziek is, ziet ze opnieuw diezelfde kracht terug. Niet als hardheid, maar als een rustige aanvaarding van wat is. Geen angst voor wat gaat komen, maar een diep besef van liefde en van verbondenheid. Die moed komt niet uit het niets. In haar familie blijken haar grootmoeders stuk voor stuk krachtig te zijn geweest. Vrouwen die opstaan, dragen, doorzetten. Soms voelt Hadewych daardoor juist ook een twijfel: of haar eigen licht wel groot genoeg is tussen al die sterke voorgangsters.
Misschien zit het antwoord juist in de zoektocht zelf. In het steeds opnieuw leren balanceren tussen kracht en kwetsbaarheid. Het moederschap hielp haar dat te begrijpen. In de intense kwetsbaarheid die ze toen voelde, ontdekte ze iets onverwachts: kwetsbaarheid is geen tegenhanger van kracht maar er juist een vorm van. En misschien is dat wel de echte betekenis van haar naam. Niet alleen de strijdster die vecht, maar ook de vrouw die durft te voelen, te twijfelen en toch haar licht blijft delen.
Interview: Marcel Musters en Menke Visser. Opname en montage: Menke Visser. Mixage: Marnix van Wijk. Social media: Anemoon Utens. Tekst: Scipio Schippers.