MISCHA!

Hij groeide op met een vader die alles filmde.
Misschien is dat waar het begon… het vastleggen, het terugkijken en het willen begrijpen.

Want de films van documentairemaker Tom Fassaert gaan zelden over iets kleins. Ze gaan over familie, vooral over wat er niet wordt uitgesproken en over wat generaties lang blijft hangen.

In zijn nieuwe film Tussen Broers, die vandaag in première ging… richt hij zijn camera op zijn vader en oom.
Twee broers die niet zonder elkaar kunnen… maar ook niet met elkaar.

En ergens daartussen zit hij zelf.
Niet alleen als maker… maar als zoon en inmiddels ook als vader.

We spreken over haar columns, over haar nieuwe cabaretshow, we luisteren naar Dolly en Youp, we zwijmelen weg bij Rip Wheeler en Chat zit er eens een keer goed naast.

Hij gaat op zoek naar authentieke eettentjes. Net zoals hij ooit op zoek ging naar zijn eigen authenticiteit. We spreken over zijn jeugd, hoe hij zich gezien voelde. Hoe hij als tiener te maken kreeg met racisme en de strijd aanging. En natuurlijk praten we over Connecting Flavors: 'Iedereen houdt van lekker eten, dus we zijn niet zo verschillend'.

We spreken over de podcast KieftJansenEgmondGijp, over de Engelse voetbalclub die hij nog steeds najaagt, over ego, over deals, over de pijn die je voelt wanneer voetballers je verlaten. En over de schoonheid van opnieuw beginnen.

Thomas Hogeling, hij studeerde ooit rechten maar koos uiteindelijk niet voor wetten maar voor het bevragen van alles daaromheen.

Hij schreef jarenlang voor De Speld, werkte bij de Volkskrant, maakte podcasts, columns en satire en lijkt altijd bezig met dezelfde vraag: wat is echt en wat is goed verteld?

Volgens hem bestaat objectieve journalistiek eigenlijk niet, achter elk verhaal zit een keuze en een mening.

En misschien nog wel belangrijker: waar we onze aandacht op richten, zegt meer dan wat we opschrijven.

Nu is er Inktvingers, de podcast die hij maakt met Yvonne Zonderop. Over media, journalistiek en alles wat daar inmiddels tussenin zit.

Want als nieuws steeds vaker voelt als entertainment… wat blijft er dan nog over om serieus te nemen?”