De Directie Dilemma's

Vandaag in de Directie Dilemma's podcast raakte mij iets wat ongemakkelijk dicht bij elkaar ligt. Ik sprak een leider die uitviel omdat hij te veel droeg. En ik sprak een leider die botste omdat hij te weinig liet passeren. Twee totaal verschillende verhalen. En toch komen ze voort uit dezelfde overtuiging: een diepe verantwoordelijkheid voor anderen.
Wat mij in beide gesprekken raakte, is dat de fout zelden zit in intentie. Beide leiders wilden het juiste doen. Voor hun mensen. Voor hun organisatie. Alleen vraagt leiderschap soms iets wat we nauwelijks bespreken.Dat zorg zonder begrenzing uitput. Dat begrenzing zonder zorg vervreemdt. En dat leiderschap pas volwassen wordt wanneer je leert schakelen tussen die twee.
Om zelf over na te denken
• Waar draag jij meer dan iemand ooit van je heeft gevraagd?
• Waar laat jij gedrag bestaan omdat je harmonie wilt bewaren?
• Wanneer voelde jij je voor het laatst echt moe van verantwoordelijkheid?
• Waar stel jij grenzen pas wanneer het eigenlijk al te laat is?
• Voor de eerlijke zelfreflectie: waar zit jouw grootste valkuil: te veel dragen of te weinig begrenzen?

Vandaag in de Directie Dilemma’s podcast: Jan Nijstad, directeur van Engelterm Lochem. Een gesprek over leiderschap zonder hiërarchie, vertrouwen geven en tegelijk durven ingrijpen als het stuurloos wordt. Jan vertelt open over zijn burn-out: niet omdat het slecht ging, maar omdat hij zichzelf leeg trok. Zijn definitie van succes verschoof van groei en winst naar werkplezier, veiligheid en trouw blijven aan jezelf. En hij neemt een dappere stap: opvolging regelen en over drie jaar met een gerust hart de deur achter zich dichttrekken.

Om zelf over na te denken

1. Waar zorg jij vooral voor anderen, terwijl jij zelf leegloopt?
2. Wanneer laat jij “samen oplossen” te lang duren, waardoor er niets gebeurt?
3. Welke definitie van succes hanteer jij eigenlijk, en klopt die nog?
4. Wat is jouw signaal dat het tijd is om even te tanken?

Vandaag in de Directie Dilemma’s podcast: twee gesprekken die elkaar scherp spiegelen. Patrick laat zien hoe persoonlijk leiderschap begint bij een helder innerlijk kompas, juist in complexe werelden. Jan laat zien hoe dat kompas vorm krijgt in dagelijks leiderschap: ruimte geven, eigenaarschap laag beleggen en alleen sturen als het nodig is. Twee stijlen, twee contexten, één kernvraag: leef en leid je nog in lijn met wie je bent, of houd je vooral een systeem draaiend dat ooit werkte?

Om zelf over na te denken
- Waar baseer jij je belangrijkste beslissingen écht op als het spannend wordt?
- Geef jij ruimte vanuit vertrouwen, of vanuit vermijding van sturen?
- Weet je wanneer je moet loslaten en wanneer juist niet?

Vandaag in de Directie Dilemma’s podcast: Patrick Albers over handel, Rusland en het belang van een moreel kompas. Hij vertelt hoe je als ondernemer beslissingen neemt met intuïtie én verstand, waarom eerlijkheid voor hem niet onderhandelbaar is, en hoe je trouw blijft aan jezelf in een wereld vol grijstinten. Ook gaat het over de prijs van succes: stress, gezondheid en minder tijd voor thuis. Een gesprek dat nuchter blijft, maar toch raakt aan iets groters: vrijheid, verantwoordelijkheid en de vraag of je ’s avonds nog in de spiegel kunt kijken.

Om zelf over na te denken
Wat is voor jou een duidelijke grens: “dit doe ik niet”, ook als het geld lonkt?
Wanneer noem jij jezelf trouw aan je kompas, en wanneer praat je het vooral goed?
Welke prijs betaal jij nu voor succes, en klopt die prijs nog?
In welk “stroompje” zit jij momenteel, en durf je te erkennen als het niet meer klopt?

Vandaag in de Directie Dilemma’s podcast: een brug tussen twee vormen van leiderschap. Het gesprek met Cleo Epskamp ging over stoppen, vertragen en opnieuw afstemmen wanneer oplossen niet meer werkt. Niet als zwakte, maar als volwassen kracht. In de aflevering die volgt verschuift het perspectief: naar handelen, kiezen en bewegen in complexe omstandigheden. Twee uitersten die elkaar raken in dezelfde vraag: wanneer neem je regie, en wanneer laat je haar bewust los? Leiderschap blijkt geen stijl, maar timing. En misschien vooral: het vermogen om te voelen wat nu klopt.

Om zelf over na te denken
– Waar houd ik controle vast terwijl regie loslaten wijzer is?
– Waar verwissel ik tempo met voortgang?
– Wanneer voelde ik intuïtief wat klopte, maar handelde ik anders?
– Wat vraagt mijn leiderschap in deze fase: vertragen of bewegen?