Historische BoekenCast

- Bij geweld uit naam van religie denken we aan de aanslagen op Charlie Hebdo en de Twin Towers. Maar het geweld in naam van een godheid is veel ouder en vooral veel maar dan dat. Het behoort tot het standaardpakket van de grote monotheïstische godsdiensten, zo blijkt uit het boek Heilige Huisjes van historicus Kaj Brens. ‘In heilige teksten staan expliciete, gewelddadige en verdrukkende teksten. Die kun je niet redigeren.’
- Onteigenen heeft een slechte naam. Maar was de afschaffing van de slavernij niet een grote onteigeningscampagne? En als de overheid zich het spoorwegnetwerk niet had toegeëigend, was er dan überhaupt wel mobiliteit geweest in de negentiende en twintigste eeuw? Zonder onteigening geen vooruitgang, concludeert de economische historicus Nicholas Mulder in zijn boek Macht en eigendom. Daarin zou hij weleens gelijk kunnen hebben, vindt recensent Pieter van Os.

We kennen hem van ‘de stoel’ en ‘het huis’. Gerrit Rietveld zou wereldberoemd worden, ook in eigen land, maar zijn succes had een lange aanloop. Nederland was zogezegd niet meteen klaar voor zijn werk en zijn ontwerpen. Rémon van Gemeren schreef een lijvige biografie over de ontwerper en schuift aan om te vertellen over zijn onderzoek.
Een negentiende-eeuwse Schotse dominee had het als eerste over een land zonder volk voor een volk zonder land. Het mythisch-ideologische verhaal achter Israël is sindsdien niet meer weg te denken en tot op heden pijnlijk actueel, zo blijkt uit Staat van verbeelding. Een historische reis door Palestina-Israël van Lodewijk van Oord. Een eyeopener, aldus recensent Anne-Lot Hoek.
De zestiende-eeuwse Indiaase keizer Akbar de Grote was voor zijn tijd zeer ruimdenkend: hij wilde zijn onderdanen leren leven met andersdenkenden en andersgelovigen. Hij had net zo goed Akbar de Tolerante kunnen heten, maar dankzij zijn veroveringen en heerszucht werd het toch 'de Grote'. In het nieuwste nummer van Historisch Nieuwsblad lees je een portret van de Indiase keizer, vertelt hoofdredacteur Bas Kromhout.

Het boek De kracht van middenmacht van Oost-Azië-kenners Remco Breuker en Casper Wits gaat over fiere naties die zich als een dappere David verzetten tegen de populistische Goliath-supermachten van onze tijd. Als het gaat om het versterken van onze democratie, kunnen Europa en Nederland leren van ‘middenmachten’ Zuid-Korea, Japan en Taiwan, stellen de auteurs. ‘Maar we moeten eerst af zien te komen van onze geografische ongeletterdheid en winterslaap.'
David Hume, Dennis Diderot en Immanuel Kant worden vaak genoemd als de achttiende-eeuwse helden van de geest die ons de Verlichting brachten. Maar er is een naam die vaak wordt vergeten in dat rijtje. Die van de Duitse zelfdenker George Forster, die te vooruitstrevend was, zo niet te woke voor zijn tijd. Met haar nieuwe boek De reiziger haalt Andrea Wulf hem onder het stof vandaan en redt ze Forster van de vergetelheid. Recensent Anne-Lot Hoek bespreekt het boek.

Eind jaren veertig, begin jaren vijftig vertrokken duizenden Nederlanders naar Zuid-Afrika op zoek naar een beter bestaan. Retour Pretoria vertelt het verhaal van een christelijk echtpaar dat de Zuid-Afrikaanse droom najoeg en de apartheid in het land als vanzelfsprekend ging zien, maar er langzaam steeds meer afstand van nam. Auteur Marusja Aangeenbrug schuift aan om te vertellen over het boek en haar onderzoek.
Ze strijdt al een leven lang voor vrouwenrechten en tegen racisme en milieuvervuiling. Ze zal daarom vast vinden dat we in donkere tijden leven. Maar de Amerikaanse historica Rebecca Solnit ageert in haar nieuwste boek Het begin volgt op het einde juist tegen alarmisme en doemdenken. Want als je de wereld van nu vergelijkt met die uit haar geboortejaar 1951, moet je wel concluderen dat die onmiskenbaar ten goede is veranderd. ‘Een meeslepend en heerlijk stellig boek’, aldus recensent Pieter van Os.
Cancelcultuur bestond ook al in de Middeleeuwen, maar heette toen excommunicatie. Dat blijkt uit een verhaal in het nieuwe nummer van Historisch Nieuwsblad, vertelt hoofdredacteur Bas Kromhout. Wie deze banvloek van paus en kerk over zich heen kreeg, was uitgesloten van de heilige sacramenten en werd sociaal vaak als paria gezien. Toch was excommunicatie een verbeteringsstraf: wie tot inkeer kwam, kreeg een herkansing.

Wanneer en waarmee begon ons vaderland? Het antwoord op die vraag is inmiddels even klassiek als de gebeurtenissen zelf: Nederland ontstond in de stoere Tachtigjarige oorlog tegen de dwingeland Philips II, en werd vervolmaakt in de Gouden Eeuw. Niet dus, schrijft Daniel Paarlberg in De Grondleggers. Het begon allemaal veel eerder en heel anders, vertelt hij. We danken het moderne Nederland niet aan regenten en gewiekste zakenlui, maar aan boeren en de pioniers van de West-Nederlandse Laagvlakte.
In Onwillige volksgenoten bestrijdt historicus Peter Longerich het idee dat het hele Duitse volk achter de nazi’s stond en dat zij dem Führer entgegen arbeiten. Recensent Wim Berkelaar las het boek en concludeert: ‘Longerich maakt het te mooi. Je kunt namelijk heel goed mopperen op de nazi’s en tegelijkertijd naar de Führer toewerken.’