Wiens verhaal vertel je eigenlijk als archeoloog? Dat van de mensen met macht die graag op de door henzelf bepaalde manier herinnerd wilden worden, of juist de geschiedenissen van al die mensen die bewust of onbewust uitgewist werden? Hoe maak je keuzes, als er zo veel valt te vertellen? En wat verlies je door te kiezen?
Archeoloog Marijn Stolk neemt ons mee van het Texelse Palmhoutwrak, via een kindergraf in Italië en een totale teleurstelling in Wolfheze, naar de vondst van een pispot in het zeventiende-eeuwse Amsterdam, om zo een licht te schijnen op de onzichtbare mensen uit onze geschiedenis. Wie waren de gewone mensen, wie moest huis en haard verlaten en sloeg op de vlucht, wie werd met open armen welkom geheten en waarom?
Credits
Audiodesign: Démira. Beeld: Stefan Glerum. Interview, redactie en tekst: Oscar Kocken. Met dank aan Het Cultuurfonds.
Meer info: http://www.oscarkocken.nl/ikhebietsgevonden
PS. Voor een komend seizoen zoek ik: A) Archeologen met mooie verhalen. B) Manieren om de boel te financieren. Heb je ideeën, mail dan naar
[email protected]