Hoezo Jazz?!

Wie de naam Frank Zappa kent, maar zijn muziek nog nauwelijks heeft verkend, zit goed bij deze aflevering. Kika Sprangers en Koen Graat duiken in het eigenzinnige universum van de Amerikaanse gitarist, componist, satiricus en muzikale alleseter Frank Zappa.

Luister naar de playlist:
https://open.spotify.com/playlist/7zUO6hY1RfKxO5lodPjBgD?si=sF06O7nYRg-in_OAZ_2-6A

Deze quote van Zappa hoorde je ook: 
Interview Frank Zappa 
https://www.youtube.com/watch?v=Eln3J6BxWN0 

Hoewel Zappa zichzelf nooit als jazzmuzikant zag, speelde jazz een belangrijke rol in zijn muzikale ontwikkeling. We onderzoeken zijn relatie met jazzrock, zijn invloed op generaties musici en natuurlijk zijn veel geciteerde uitspraak:
“Jazz isn’t dead, it just smells funny.”
Maar wat bedoelde hij daar eigenlijk mee?

Presentatie – Koen Graat & Kika Sprangers
Redactie – Melchior Huurdeman
Audio – Hans Brouwer
Video – Nina van der Velde
Productie – Nanouk Wouters & Olivier Schuringa
Eindredactie – Sakti Khedoe

In deel 2 van deze tweeluik over jazz in Japan pakken Kika Sprangers en Koen Graat de draad weer op met saxofonist en Japan-kenner Benjamin Herman. Waar het in de vorige aflevering ging over de geschiedenis en ontwikkeling van de Japanse jazzscene, richten ze zich nu op het heden: een nieuwe generatie muzikanten en de totstandkoming van Hermans album Tokyo Sessions.

Liever de podcast kijken?
https://youtu.be/5pxAA1qMcZk

Bekijk hier de playlist:
https://open.spotify.com/playlist/51Qbch1mPL6YPQxaFUk7OP?si=60218661a893417e

The Tokyo Sessions documentary: bekijk hier de trailer
https://benjaminherman.nl/music/the-tokyo-sessions/

De Japanse jazz van nu klinkt zelfverzekerd en onafhankelijk. Jonge artiesten bouwen aan een eigen geluid en een eigen publiek, zonder zich nog te spiegelen aan de Amerikaanse traditie. Die ontwikkeling gaat gepaard met een andere kijk op succes en carrière: groot denken, grote zalen, en een sterke focus op het opbouwen van een lokaal publiek. Het contrasteert scherp met hoe westerse muzikanten Japan soms benaderen — als een tijdelijke halte in plaats van een plek waar je echt iets kunt opbouwen.
Voor Benjamin Herman is dat besef juist de aanleiding om het anders aan te pakken. Hij vertrekt naar Tokio zonder vastomlijnd plan, gewapend met nieuwsgierigheid, doorzettingsvermogen en een stapel cd’s. Wat volgt is een intens proces van zoeken, ontmoeten en langzaam wortel schieten in een voor hem nog grotendeels gesloten scene.
Die periode levert een overvloed aan indrukken op: van ondergrondse noise en experimentele jazz tot clubmuziek en traditionele invloeden. 
In deze aflevering hoor je hoe Herman probeert de stad Tokio te vangen zoals hij die ervaart. 

Presentatie – Koen Graat & Kika Sprangers
Redactie – Melchior Huurdeman
Audio – Hans Brouwer
Video – Nina van der Velde
Productie – Nanouk Wouters & Olivier Schuringa
Eindredactie – Sakti Khedoe

Samen met saxofonist en Japan-kenner Benjamin Herman bespreken en beluisteren Kika Sprangers en Koen Graat de Japanse jazzscene. Waarom weten we hier in het Westen eigenlijk zo weinig van die scene? Deze aflevering zet die ‘blinde vlek’ centraal en nodigt uit om met nieuwe oren te luisteren.

Liever de podcast kijken?
https://youtu.be/X_ATDfmV8JE

Bekijk hier de playlist:
https://open.spotify.com/playlist/5TwGVgFQN7OAwvRVKL1CqK?si=ee08d5d7027f440d

Wat begint als een persoonlijke ontdekkingstocht, groeit al snel uit tot een verhaal over culturele uitwisseling, obsessie en een scene die zich grotendeels buiten het zicht van het Westen heeft ontwikkeld. Benjamin vertelt hoe zijn eerste bezoek aan Japan — als jonge muzikant op tour — een zaadje plantte dat jaren later uitgroeide tot een diepe fascinatie. Van obscure platenzaken tot ondergrondse clubs: Japan blijkt een plek waar jazz in talloze vormen leeft.
Samen verkennen ze hoe de Japanse jazz zich ontwikkelde: van vroege invloeden via havensteden en de naoorlogse Amerikaanse aanwezigheid, tot een volledig eigen geluid met internationale allure. Namen als Sadao Watanabe en Toshiko Akiyoshi passeren de revue, maar ook minder bekende pioniers en vernieuwers komen aan bod. 

Presentatie – Koen Graat & Kika Sprangers
Redactie – Melchior Huurdeman
Audio – Hans Brouwer
Video – Nina van der Velde
Productie – Nanouk Wouters & Olivier Schuringa
Eindredactie – Sakti Khedoe

Van zijn beginjaren als ‘song plugger’ in Tin Pan Alley tot zijn grote doorbraak met Rhapsody in Blue: Gershwin blijkt een muzikale bruggenbouwer pur sang. 

Bekijk hier de playlist:
https://open.spotify.com/playlist/7Fb7ZextnodUcgzB5gryas?si=a6ad18026ec7425d

I’ll be seeing you – Julian Lage  
https://www.youtube.com/watch?v=8a3qAp81vY8 

George Gershwins composities, vaak geschreven samen met zijn broer Ira, vormden de basis voor talloze jazz standards. Nummers als The Man I Love en I Got Rhythm groeiden uit tot onmisbaar repertoire, waarbij vooral die laatste met zijn beroemde ‘rhythm changes’ een fundament werd voor generaties jazzmuzikanten.
Kika en Koen laten ook horen hoe Gershwin klassieke invloeden wist te verweven met Afro-Amerikaanse muziek en populaire stijlen, en waarom juist die combinatie zijn werk zo aantrekkelijk maakt voor improvisatie. Tegelijkertijd komt ook zijn zoektocht naar erkenning als ‘serieuze’ componist aan bod — een verlangen dat culmineerde in zijn ambitieuze, maar aanvankelijk slecht ontvangen opera Porgy and Bess.

Hoewel Gershwin de latere waardering voor dit werk niet meer meemaakte, leven zijn composities voort in ontelbare interpretaties. Van vroege uitvoeringen tot iconische jazzbewerkingen: zijn muziek blijft een bron van inspiratie.
Zoals altijd delen Kika en Koen hun persoonlijke luistertips — van verrassende ontdekkingen tot tijdloze klassiekers — en hoor je hoe jazz standards soms uit de meest onverwachte hoeken komen.

Presentatie – Koen Graat & Kika Sprangers
Redactie – Melchior Huurdeman
Audio – Hans Brouwer
Video – Nina van der Velde
Productie – Nanouk Wouters & Olivier Schuringa
Eindredactie – Sakti Khedoe

In dit tweede deel over funk dansen Kika Sprangers en Koen Graat verder. Waar het in het eerste deel ging over het ontstaan van de funk, staat nu de invloed centraal — en die reikt verrassend ver, van disco tot hiphop en van Afrika tot de hedendaagse jazz- en popscene.

Bekijk hier de playlist:
https://open.spotify.com/playlist/4eHgNQcQUGJhhByEEGpdL8?si=130dd6312f1a41e4

Klassiekers als Jungle Boogie laten horen hoe dans en groove hand in hand gaan met een gevoel van samenkomen en vieren. En hoewel de geschiedenis vaak wordt verteld via de ‘godfathers’ van de funk, is er ook volop ruimte voor de vrouwen die het genre mede vormgaven.

De invloed van funk stopt niet bij de Amerikaanse grenzen. Met Fela Kuti ontstaat in Nigeria een geheel eigen stroming: afrobeat, waarin funk, jazz en Afrikaanse ritmes samenkomen. 
In de jaren ’70 vloeit funk moeiteloos over in disco, met bands als Earth, Wind & Fire die het geluid een meer feestelijke en spirituele lading geven. 

 Die invloed wordt nog duidelijker wanneer funk doorsijpelt in de pop en rock, bijvoorbeeld bij David Bowie, en later in hiphop, waar het ritmische principe van “the one” een centrale rol blijft spelen. Van De La Soul tot Dr. Dre’s G-funk: de echo van James Brown is overal hoorbaar.

Ook binnen de jazz blijft funk doorwerken, bijvoorbeeld in het spel van Herbie Hancock, die de groove naar een nieuwe, elektrische context brengt. En ondertussen blijft het genre zich vernieuwen. Artiesten en bands als Vulfpeck, Cory Wong en Cory Henry geven funk vandaag de dag een frisse, eigentijdse twist — met dezelfde onweerstaanbare drang tot bewegen.

Presentatie – Koen Graat & Kika Sprangers
Redactie – Melchior Huurdeman
Audio – Hans Brouwer
Video – Nina van der Velde
Productie – Nanouk Wouters & Olivier Schuringa
Eindredactie – Sakti Khedoe