Vette Praat

Waarin we liever geen slapende honden wakker maken maar we onze stiekeme liefde voor Jaaaaaags niet langer voor ons kunnen houden. Voor de allerberoerdste periodes, dat dan weer wel, doen we niet moeilijk over. We bij lila niet meteen aan een Jaaaaaag denken, gelukkig is een op een emmer nog geen titel van een Pornhubvideo. Twee keer genieten nog gelukkiger het antwoord is op de foutste grap over onzuinige automobielen die we kennen. Daarmee is meteen het ‘ooit eens idee’ verworden tot een langetermijnplanning, terwijl we qua hondenkeuze toch bij hoogpotige boerenhondjes uit blijken te komen. Minder handig qua merkvoering, tenzij we gered worden door badge-engineering. Helaas, Joost blijkt het ook niet altijd te weten, hoewel, misschien is dat ook wel een soort van geruststelling. Het luisterspel valt de afgelopen week ook op. Of waren het nu andere dingen die steeds opnieuw voorbij leken te komen? Detail, details, details en dat terwijl het helemaal niets met een paasei van doen had. En wat is tegenwoordig nog een nette staat? Zwitserland, Luxemburg? Wij durven het niet meer te zeggen heden vandaag. In plaats daarvan trekken we onze tijdlijn maar even recht, lullen we later wel weer krom. Vlotjes. We nog even uitvogelen hoe je in Frankrijk het recht om zelf een auto te bouwen kunt bekomen. Helaas leidt dat er wel toe dat we de ultieme bevestiging hebben gevonden voor de humorloosheid der Fransozen. Dat was het dan wel. Voor nu. Joost klaagt nog eens over een plaag. En nee, het zijn geen muizen. Hoewel, vaak zijn ze wel grijs. Of zou het te maken hebben met een natte straat aan de oostkant? We gaan het meemaken slash willen het er eigenlijk helemaal niet over hebben. Negen wielen maar op een enkele manier over automobielen verdeeld kunnen worden. Gelukkig wel op een leuke manier. Da’s weer mooi weer. Weer. Met een kek zijden sjaaltje om de baard weg te moffelen uit comfortoverwegingen. Giechelkonten zijn we zo nu en dan, maar daar gaan we ons nu eens niet voor verontschuldigen. We onze Honda’s even moeten ontdoen van internationale naamsverwikkelingen. Wij maken er gewoon een ondansbaar turbogedreven dansje van. We het soortelijk gewicht van gebakken lucht maar laten voor wat het is. Dan kun je nog beter op roadtrip gaan op zoek naar de ultieme Cycloop. Melden we graag nog even dat Joost ook nog even op het randje heeft gebalanceerd door op de oprit een auto te wassen zonder de APV te checken. Gekkigheid. Gekke geit? We zijn toch geen kinderboerderij noch een openbare oproep. Marc moe wordt van zichzelf en zich beseft hoe dat voor jullie moet zijn. Misschien ook wel niet. Gelukkig heeft Joost nog wat details, details, details om verder uit de doeken te doen. Techneuten aller landen, spitst uw oren voor een breedvoerige uiteenzetting over rubber blokken. Vaatdoekje nodig? Of volstaat een teiltje? Hadden we ons antwoordnummer al vernoemd? [email protected] voor al uw prangende vragen, intelligente opmerkingen en wat verder ter tafel komt. Da’s toch merkbaar anders. Binny the Pooh ineens naast Jaaaguthjuh in ons boek komt te staan. Het fenomeen stugge bus zelfs Joost niet kan verleiden om meer gebruik te gaan maken van het openbaar vervoer. Karaktermoord is het woord dat in ons op komt. De definitie van inrijden opnieuw wordt verlegd zonder er enige vorm van seksuele connotatie aan toe te voegen. Hulde aan onszelf en aan dweilen met de kraan open. Wat een voorstelling weer. Houden jullie het nog bij? Joost volgt in ieder geval het gebulder van Marc al niet meer. Hij en zijn happyness machine. Insidejokes daargelaten. Hèhè! We waarschuwen nog een keer voor glad ijs. Ontstekingsremmers in de automotive vervroeging worden genoemd. Dat jullie niet denken dat wij ons bezig houden met foefelaré. We zouden niet durven. Het monster van Loch Ness is in ieder geval niet relevant voor autogerelateerde fantasietjes. Shortcuts daargelaten. Over naar de afdeling misbruikte spreekwoorden en huishoudelijke mededelingen van bedenkelijke aard. En dat allemaal met een elektronisch gestuurde klopgeest. Wie volgen kan moet zorgen dat hij of zij goede remmen heeft. Naar het schijnt. Trommels, trommels, trommels. Het vergeten vingertje zijn mond moet houden. Denk ik. Alle remmen los, Laurent. Instapblokjes niets met handremmen te maken hebben, wat Joost jullie ook wijs probeert te maken. Is remmen met je backing vocals eigenlijk hetzelfde als een remparachute? #Durf te vragen.

Een podcast waarin we het hebben over driftbeheersing en anderszins ongecontroleerde besturingssystemen. Kleurgestoorde autoliefhebbers juist wel weer graag de controle houden over onze post traumatische stress. Feiten en dames uit elkaar gehouden worden, tegenwind of niet. Voor deze keer waren we buitenspelen, eenvoudigweg omdat er vlakbij een klassiek rallysport evenement werd gehouden en wij daar natuurlijk even bij moesten zijn. Gelukkig is het ons gelukt om Roscoe P. Coltrane voor te blijven, ook al hielden we onze buik in toen we over de weegbrug reden. Waarin ons gelijk te paard en te zwaard bestreden wordt, al goed dat wij ons verbaal weten te weren. Het vingertje in de eendenvijver roert om wat extra drama te creëren. Roetdeeltjes neerslaan waar ze maar willen, hoe grappig dat ook is. Boodschappenkarretjes in alle maten en vormen vragen oproepen over de voordelen van voor- en of achterwielaandrijving. Voor je het weet komen er toch weer mummies aan te pas. We graag op de zaken vooruitlopen voor we in het duister blijven over achterliggende redenen. Parkeren binnen en buiten een klein beetje verwarring oplevert, terwijl de gemiddelde deelnemer vooral druk bezig is de weg kwijt te raken. De snelheid van een plof langer onderweg is dan een bak herrie en niemand in staat is tegen de deurpost te leunen. We de elektrische auto met de kleinste reikwijdte de wijde wereld in zien trekken zonder naar ons te zwaaien. Mooi weer, bergaf, vegetarische bar in zicht. We helemaal vastlopen in seksuele insinuaties vermengd met gekooide vragen. We via de firma Andrelon proberen geen ruzie te krijgen met de goedgekapte medemens. Ondertussen wijden we even uit over de term ONK en driedimensionaal parkeren. Of hoe vermogende mensen soms niet over voldoende vermogen blijken te beschikken. Dat is dan meteen onze finale uitslag. Of dacht je soms van niet? Nee, natuurlijk niet, wij hebben daar totaal andere ideeën bij. Joost eens wat vaker buiten zou moeten komen voor zijn vitamine D-Kadett. Voor de verandering doet Marc dan even alsof hij verstand heeft van Volkswagens, maar gelukkig komen we er samen niet meer uit zodra het uit het land van de rijzende zon komt. Hoewel de poging om evenwichtig over te komen behoorlijk ondermijnt wordt door het gebrek aan balans in het aantal verstralers. Deze aflevering duurt helaas maar drie minuten… De science fiction fan onder ons helemaal wild wordt van de gebruikte spacers. Al best dat wij niet zo moeilijk zijn. Het is een keuze. Wanneer je wel wilt, maar tja. Toyota’s geen Datsun’s zijn en we uit onwetendheid dan maar lelijk doen over de vorm van de achterlichten. Daarom maar gauw over naar het omsmelten van Subaru’s en Matra’s tot superleggera monsters. We blijven ons verbazen op zoek naar verlichting. Er bestaat een kansje dat we ons daarvoor in het verkeerde werelddeel bevinden. Ultrasoon gereinigde hersenactiviteit maakt ons lichtjes overstuur. Gaandeweg ontdekken we de oorzaak van prinsessengedrag hoewel we eigenlijk iets heel anders wilden zeggen. Een heel ander geluid in de vorm van nee is ook een geluid. Zolang we het overzicht maar houden. En ook onder druk van Weleda gaan we niet knippen. Oh en we zijn op zoek naar een vooruitsticker met de tekst Stellantis Motorsport voor op de 205. We een ode brengen aan het blokdesign uit de jaren zestig en Joost nog even de kans bieden om wat details, details, details te spuien. Luisteren we onze eigen podcast in een poging de schuur niet te raken. We zwaar onder de indruk raken van het gehannes van de driftkoningen van de dag. Wat niet opgerallycrosst is, doet hier heel hard zijn of haar best om het driften onder de knie te krijgen. En dat in een week waarin Ali B. hard werd aangepakt omdat hij zijn driften boven de knie niet onder controle had. Of zijn we nu gewoon op zoek naar clickbait? Al een geluk dat we ook zo onze eigen verleidingstrucen hebben. Maar goed dat we zonder echte kunstgrepen prima deze podcast op ons eigen niveau weten te houden. Dat we niet de enigen zijn die zo nu en dan de weg kwijt zijn dus. Dat.Enzovoorts.

Waarin we jullie graag vervelen met de meest interessante weetjes en het vingertje van Joost. We vanalles uithalen om op de grens te balanceren. Dromen zelden of nooit bedrog blijken te zijn, zelfs wanneer je in een cabrio met een motorfietsstuur wordt geplaatst. Vierwielers, tweewielers, geenwielers, pionieren doen we telkens weer opnieuw. Doen we ons best om niet meegezogen te worden in vrouwonvriendelijke praatjes. Misschien omdat Scarlet Overkill een van onze favoriete filmpersonages is. Te mooi om waar te zijn, hoe Nederlands dan ook. Met zonder chauffeur krabt de koetsier de krullen van de koets. Alle logopedie ten spijt brabbelen wij even onverstaanbaar als altijd verder. Vertellen we iets wat we nog niet eerder verteld hebben. En dat dan zo hakkelend mogelijk. We op de allerluiste manier aan Urbex doen en gaandeweg ontdekken dat Panhard mocht het nog bestaan hebben inmiddels Chinees zou zijn. Meer wokolie dan motorenöl. Anciënniteit en muziekliefhebberij tot kilometervreterij lijdt. We van de ene niet langer bestaande autofabriek naar de andere treinen met de ondergrondse slak. Burning down the house zomaar actueler zou kunnen zijn dan ter plaatse beseft. Er foto’s gemaakt worden van een 14 in het 13e arrondissement. En het was niet eens vrijdag. Jaap niet uit te spreken blijkt in het Frans, waarvoor onze welgemeende excuses. Archeologische opgravingen in de diepste krochten der Acadiane tot verrassende inzichten leiden. Eenarmige bandieten naar onze opinie zomaar gierend uit de bocht zouden behoren te gaan. Mits het een goede poging is remmen we natuurlijk liever met een bezemsteel. Kinderarbeid een neerwaartse spiraal inluidt in de wereld van de Vette Praat merch. Sippe smilies het probleem ons inziens langs de verkeerde manier benaderen. Wij in het huidige tijdsgewricht bij voorkeur wat positiever zouden wensen te willen worden benaderd. Dat een beetje vriendelijkheid de wereld misschien uit de weerstand zou kunnen halen. Een beetje begrip begint bij jezelf. Zelfs voor het winkelend publiek. Joost fluks uitlegt hoe hij een drijfsijs bij elkaar bindt, terwijl Marc een goedbedoelde poging doet tot de imitatie van pops en bangs. We tot tranen toe geraakt worden door allerhande invalshoeken, voorwerpen en fantasieën. De snelheid van het geluid een factor zou moeten zijn in de ontwikkeling van stedenbouwkundig gebied, daar waar luid pijpen levens zou kunnen redden. Hoe precies, dat probeert Joost uit te leggen terwijl Marc zich zachtjes zit te schamen voor de bewuste spelfout. Klagen we genoeg over nog eens iets leuks, terwijl we je hartstochtelijk voor de schenen schoppen. Handenarbeid Marc’s favoriete vak was op school, waardoor hij vandaag de dag zo goed allerlei onzin aan elkaar weet te breien. Dat laat zijn sporen na, dat begrijp je. Omdat we op onze groene strepen staan, alleen daarom. Is Joost opgestegen van de sponsbaan, daar waar anderen beter door de krasstraat zouden rijden. Vieze auto’s psychotische trekjes beginnen te vertonen en post traumatische stress voor fantoombeelden zorgt. Brave Hendrik de tuinman niets te zoeken heeft in het Parc des Princes. Daar hebben ze Jean Pélouse voor. Da’s een heel ander spectrum dan de diepte van de Parijse metro. Van geen wonder dat de brave Parijzenaars zo nu en dan wat Congé Payée nodig hebben. De DSM5 heruitgevonden door uw resident ontdekkingsreiziger. Stralingswarmte te voorkomen blijkt door te barbecuen op het balkon. Rijden we in een ruk door van de Franse hoofdstad naar het verstedelijkt gebied van Quebec. Daar doen we niet moeilijk over. Zelfs niet wanneer ze de museumtrots van de een schaamteloos voor de koplampen van de ander plaatsen. Oliecrisis of niet. Marc leert dat woningbouw scheef evenredig staat aan vliegtuigbouw. Elf op tien. Raspen en borrelen terminologie blijken uit de motorenkeuken, daar waar Marc de complete uitleg van Joost in de soep laat draaien. Zelfs zonder bouillon te trekken van het veelbesproken vingertje. Nu we toch in de lichaamsdelen zitten, sedans met één oog zijn behoorlijk suf geworden. Zelfs wanneer het doffe ogen zijn. We een kweekprogramma voor de eenogige bamboe-eter op proberen te zetten, tussen het vervangen van de lampjes door uiteraard. Vaak ben je te bang, maar dat wisten we natuurlijk al lang. Tweedehands dan. We en passant, want we waren tenslotte in Parijs, nog even de oudere chauffeur schofferen. Schaufferen dus eigenlijk. Gelukkig is niets zo mooi als een Multipla. Amen.

Waarin we gevoel voor velgen hebben en dat graag goed onderbouwd willen uitdragen. Een kleine stap naar een heel slecht origineel nummer waarbij de schaal van nix behoorlijk dient te worden opgerekt. We nog een lijntje woke inhaleren terwijl er gortdroog gedraaid wordt in niet nader genoemde graven. Chagrijnige Volkswagentjes ons niet warm of koud blijken te maken, terwijl de Suzuki Splash ons sterretje doet zien. Gelukkig zijn er ooit ook fijne lichtsignaturen gecreëerd met ouderwetsch elektrisch kaarslicht. We het dus nog maar eens over kontjes hebben, waarvoor sorry ofzo. Herkenbare rommeltjes ook liefhebbers kennen. Integratie van Yank tanks ook zonder hulp van buitenaf een moeilijk iets blijft. Mooie oplossingen niet altijd hoogte vereisen. Getallen moeilijk blijven wanneer er niet voldoende details details details aan te pas komen. Ons bin zuunug onderdeel blijft van de eeuwige strijd tussen design en cententellers. Zoete aardappels niet zo heet gegeten worden als de curryworst wordt opgediend, terwijl we ons er op betrappen Duitsers te beschuldigen van subtiliteit. We beloven te proberen dat niet meer te doen. We graag van onze luisteraars horen, zelfs wanneer ze niet meer weten hoe een gele briefkaart er ooit uit heeft gezien. Italiaans design in Engels essenhout. De droomfile slechts een zijstraatje blijkt te zijn deze week en dat natuurlijk veel beter kan. De kwantiteit van de kwaliteit een kleine kortsluiting creëert in Marc zijn achterhoofd wanneer Joost reflecteert op zijn favoriete plaat. Gladjes hoor. Het leidingwerk in ieder geval niet blijkt te lekken, ondanks dat Joost een heel pak bling in Marc’s richting gooit. Echt heel veel bling. Voor wie het mooi vindt, zeg maar. Extra stripjes niet enkel voorbehouden zijn aan de Donald Duck of de Eppo. Jammer, want Storm en Roodhaar misstaan een beetje in het clubblad van Traction Avant Nederland. Al zou het er waarschijnlijk wel mooier van worden. We het niet over epileren hoeven te hebben, omdat onze auto’s over het algemeen stammen uit jaartallen waarin lichaamsbeharing nog geen taboe was. We een spelletje cyclopediepoker spelen dat zijn weerga niet kent binnen de wereld der radiospelletjes. Geen linker, geen rechter. Is het een vogel, een vliegtuig of een blonde actrice in een roze spandex pakje, wij willen het eigenlijk liever niet weten. We al eens raar aangekeken worden wanneer we met een gerust hart herinneren aan rijstijlen uit grijze verledens. We E-nummers een warm hart toedragen, vooral wanneer het aan onze eigen houdbaarheidsdatum laat werken. In tegenstelling tot koplampen dus. It’s a hella’ve job. We het blijkbaar in de driecijferige combinaties moeten zoeken om dames met smaak te omschrijven. Gelukkig heeft Joost ook nog andere dingen gezien in het noordwaartse. De spoedcursus hydropneumatique weinig toe lijkt te voegen aan langlopende structurele problemen. Ik zei nog zo, geeeeeen bommetjuh. May the reinforcement be with you. het is te laat, het is te laat… We wereldwijd denken op onze eigen kleine schaal. Waar een wil is, een knik is. I’m a stroker, I’m a smoker, I’m an inside joker… Waar het wild is, het helemaal mis is. Sneeuwwitje van alle tijden blijkt. Zeker nu de zeven dwergen weer helemaal woke zijn. Een goeie spot niet hetzelfde is als een prima vlek. We het vuurwerk modificeren middels wat smeulende liefde voor plastic. Joost zijn roeping gemist blijkt te hebben als chroniqueur van de voorbije toekomst. Tegenspraak zonder misser klinkt als beeldspraak zonder glitter. Gewoon omdat dat echt helemaal nergens op slaat. We heel fijn foto’s bespreken die de luisteraar niet kan zien. Al goed dat we geen deurradio maken. Hardloopwedstrijden in Duitse gebergtes navenant verschillen met dakrekken die te groot zijn voor het onderliggende automobiel. De kans bestaat dat de verversingsritmiek niet bijzonder muzikaal blijkt. Rolbeugels minder effectief zijn voor de stijfheid dan moderne blauwe pilletjes. Joost er en passant nog even een versie toevoegt aan het programma van de Triumph potent mannetjeshert. Bristol schoenen verkoopt en de meerderheid niet heel majestueus is gebleken. Wikipedia tijdens de uitzending voorzichtig begon te roken. En dat zonder provisie. En dat is niet eens nepnieuws. Vooruit achterlopen een bijzondere sport is onder de jagers in het bos, ja los. Daar gaan we ons zeker niet voor verdedigen. Echt niet.

Waarin we ons verplaatsen naar Reims om onder het genot van een menigte champagne drinkende levensgenieters een onnoemelijke hoop oude meuk tot ons te nemen. Links en rechts ingehaald worden door onze eigen taalkeuze en achter Joost aan rennend zo nu en dan voor een wat hijgerige opname zorgt. Achterlichten van een Simca 1000 nopen tot het uit de sloot halen van behoorlijk wat oude koeien terwijl we dansjes doen in niet nader te bepalen kleuren. Persoonlijke geschiedenis nooit zo relatief is als wereldlijke ontwikkelingen en schaamte zelfs de grootste kwakzalver niet kan genezen. Wie het leven hakt zijn Tiktok account wel kan cancellen. We vandaag bakken met spullen of, nu ja dat. Richtingsgevoel ook aan het eind van de middag nog een dingetje kan blijken te zijn. Kan, hoeft niet natuurlijk, maar daarover wijden we verder liever niet uit. Joost zijn vingertje niet altijd kan gebruiken dan wel voor de verkeerde doeleinden inzet. Iconen in onze leefwereld uit Puteau sur Seine blijken te komen en we de laatste zullen zijn om te erkennen dat Marc niet zo heel geweldig kan zingen. Er gehint wordt dat het een lieve lust is, sterker nog, tot de compositie zo vals wordt dat we de laatste noten van onze zang ook in details laten verzuipen. De plopcast terugkeert van weggeweest en dat dan nog zonder plopkap. Slechte voorbereiding afhankelijk is van de aftelling en mevrouwen wel eens Panhards tekenen. Marc ook zonder bier niet uit zijn woorden kan komen en Joost zijn diploma inkoop behaald heeft. Dat maakt het helemaal af naar het schijnt. Buitenspiegelbedieningsbinnenkantafdekkapjes afgekort worden tot binnenstebuitenspiegel en we daarmee dan weer een titel hebben die ons beider goedkeuring kan wegdragen. In tegenstelling tot ‘het correcte land’, waar een valkuil ontstaan waarin wij liever niet tuinen. Valletoni spiegeltjes lekkerder klinken dan ze eruit zien. En ze zo lekker bezig zijn, dan sommige mensen het niet kunnen laten daar op te commentariëren. LHM en LHS rechtstreeks uit de Citroclopedie komen en heel andere dingen boven water komen. Of Marc er nu aan toe is of niet, de incubatietijd verstrijkt terwijl Joost toch niet alles uit zijn hoofd blijkt te weten. Niet alles. Hoe langer we links houden, hoe kleiner de rondjes worden die we draaien. Wat we daar aan gaan doen, daar wijden we dus niet verder over uit. Van kop tot teen sufgeluld. Het ergste vreest en water niet gaat waar het gaan kan. Bijna goed. Internationale gezelschappen nog steeds blijven zitten op plaatsen waar ze beter de brug zouden maken. En dan is het toch een mooie Solex. De echte entrepreneur alvast wat oude stock klaar heeft voor de americain en we qua snacks moeiteloos doorgaan op de frikandel speciaal. Nog een geluk dat we ongevraagd meer uitleg krijgen over het gehalte toegevoegde lucht aan een Alfa Giulietta Sprint. Onverstaanbaar of niet, knippen doen we nooit. Zelfs niet met onze vingers. Allegritta zonder enige bemoeienis van het Cirque du Soleil. Met het juiste verkooppraatje sodemieteren we lekker niet op. Met de rollende -R van auto met dashboard en ruiten. Het aantal gegadigden steevast op nul blijft staan. Dat kan zomaar gebeuren. Zoals de koper geboren wordt nog voordat de schuurvondst ontdekt is. Zelfs wanneer het niet in de courant staat. Bijdehante zeekoeien zonder enig probleem worden opgenomen in onze wereld van overdrijvingen. Gelukkig zijn er ook passende straffen voor weitjes die overgenomen zijn door niet Franse sleurhuttrekkers. Gereformeerde gezinnen niet altijd in een kelder worden ondergebracht, moge dat duidelijk zijn. Marc Joost alles wijs kan maken, of het toch in ieder geval blijft proberen. Dat weet je dus niet. Tweetakt Duitsertjes Joost niet thuis kunnen brengen, gewoon omdat er teveel niet gesmeerde termen voor zijn te bedenken. We leren bij, zoveel moge duidelijk zijn. We achter een jaren tachtig dashboard ook zomaar een merkgenoot vinden die makkelijk driekwart eeuw ouder is. Aanstootgevende exposities naadloos overgaan in standjes van clubs waar helemaal niets erotisch van te maken is. We er zelf helemaal niet moe van worden. We voor een keer over rechts de zon verruilen voor iets wat we graag relatieve schaduw willen noemen. Mannequins massaal aan ontsnappen aan de Control Technique net voordat we een levensechte expositie van onze favoriete kleur groen onder de voet lopen. Een klein beetje groen, dat wel, maar toch. Camera obscura zonder beeld, zoiets. Dit kan alleen maar leiden tot nog meer onzin, vandaar dat we daar nu beter gewoon mee ophouden. Amen.