De Blauwdruk Podcast

Voor aflevering 53 duiken we in een album dat door velen wordt gezien als het meesterwerk van The Roots: Things Fall Apart.
Eind jaren ’90 bevond hiphop zich op een kruispunt.
Commerciële rap vierde hoogtij, terwijl de underground bleef bouwen aan albums met meer diepgang en muzikaliteit. In 1999 brachten The Roots Things Fall Apart uit, een titel die zijn kritiek uit op de commerciële weg die het genre is ingeslagen.
The Roots stonden bekend als een van de weinige hiphopgroepen met een volledige liveband, en dat hoor je op dit album. De drums van Questlove vormen een strakke basis, terwijl de soulvolle instrumentatie en warme producties perfect samengaan met de scherpe teksten van Black Thought. Zijn technische vaardigheden, intelligente woordkeuze en beheerste delivery maken hem tot één van de meest onderschatte MC's van zijn generatie. Misschien wel all time.
Ook de features zijn zorgvuldig gekozen. Onder anderen Mos Def, Common, Erykah Badu, Jill Scott, Dice Raw en Eve leveren sterke bijdragen, zonder dat de samenhang van het album verloren gaat. Sterker nog misschien draagt het er wel aan bij. Alles voelt alsof het een duidelijk doel dient.
Een tijdloos meesterwerk?
Things Fall Apart wordt vaak genoemd als één van de beste hiphopalbums van de jaren ’90. Maar wat maakt het zo bijzonder?
Is het de organische sound die nog altijd fris klinkt?
Is het de combinatie van maatschappijkritiek, introspectie en persoonlijke verhalen?
Of is het de chemie tussen de band en Black Thought, waardoor iedere track natuurlijk en moeiteloos aanvoelt?
Waar veel albums uit die tijd mikten op grote hits, koos The Roots voor een consistente luisterervaring. Natuurlijk bracht You Got Me de groep een Grammy en een groter publiek, maar het album draait om veel meer dan die ene klassieker. Van begin tot eind ademt Things Fall Apart muzikaliteit, inhoud en vakmanschap.
De vraag voor deze aflevering:
Werkt Things Fall Apart vandaag de dag nog net zo krachtig als in 1999?
En is dit niet alleen het beste album van The Roots, maar ook één van de meest complete hiphopalbums ooit gemaakt?
Tijd om terug te gaan naar Philadelphia en te ontdekken waarom Things Fall Apart na ruim 25 jaar nog altijd zo'n indrukwekkende luisterervaring is.

Noahs Ark van Jiggy Djé
Aflevering 54 alweer, en dit keer zijn we weer eens in een album gedoken dat van eigen bodem komt. Een album dat vaak wordt genoemd als één van de belangrijkste Nederlandstalige hiphopplaten van de jaren 2000: Noah's Ark van Jiggy Djé.
Tussen de gevestigde namen en een nieuwe generatie artiesten verscheen in 2006 Noah's Ark, het debuutalbum van Jiggy Djé. Een plaat die niet alleen zijn eigen talent onderstreepte, maar ook de basis legde voor wat later zou uitgroeien tot één van de meest invloedrijke hiphoplabels van Nederland, Noah's Ark.
De productie (volledig in handen van Terilekst) klinkt ambitieus en veelzijdig. Soulvolle Nederlandstalige samples, warme beats en een eigentijdse sound vormen het decor voor Jiggy Djé's verhalen. Jjiggy (de huidige directeur van nederlandse hiphoplabels Topnotch en Noah's Arks) brengt een combinatie van zelfreflectie, humor, ambitie en observaties over het dagelijks leven. Zijn stijl is toegankelijk, maar tegelijkertijd scherp en doordacht.
Ook qua gastbijdragen is er genoeg te ontdekken, huisgenoot van Jjiggy Djé Spacekees komt een aantal keer langs en ook Unorthadox is te horen op de plaat. Het albun voelt als een visitekaartje van een artiest die precies weet waar hij heen wil, zoals later gebleken.
Een Nederlandse klassieker?
Noah's Ark wordt door veel liefhebbers gezien als een belangrijk moment in de ontwikkeling van Nederlandse hiphop. Maar wat maakt deze plaat vandaag de dag nog relevant?
Is het de eerlijke en herkenbare manier waarop Jiggy zijn verhalen vertelt?
Is het de productie van Terilekst, die met zijn gebruik van veel Nederlandse samples een eigen Nederlandse hiphop identiteit creëert?
Of is het juist de tijdsgeest die in het album gevangen zit, waardoor het een document is geworden van een belangrijke periode binnen de Nederlandse hiphop?
Het is een plaat waarop een artiest zijn eigen geluid vindt én tegelijkertijd vooruitkijkt naar wat de Nederlandse hiphop nog kan worden.
De vraag voor deze aflevering:
Werkt Noah's Ark vandaag de dag nog net zo goed als toen het verscheen?
En hoort dit album thuis in de discussie over de belangrijkste Nederlandse hiphopalbums ooit gemaakt?
We gaan het allemaal bespreken in aflevering 54 van de Blauwdruk podcast, tijd om opnieuw aan boord te stappen van Noah's Ark.

Geen luisteraar keuze? Geen album die door de jaren heeft bewezen dat het echt een classic is? Klopt, dit keer gaan we voor wel een heel recent album!

J.Cole - The Fall Off

Toen het album net uitkwam hadden we al flinke gesprekken over wat dit album was, sterker nog, we hebben zelfs in een eerdere podcast voorspeld hoe dit album ontvangen ging worden.

Daarna hebben we eigenlijk expres niet meer met elkaar gesproken over het misschien wel laatste album van J.Cole omdat we er ons nu echt in gingen verdiepen. En er is meer dan genoeg over te zeggen.

De inhoud van zijn teksten zijn we altijd al fan van geweest, maar er is ook nog een sterke mening over de manier hoe hij zijn tracks maakt. Niet alleen de producties maar ook de opbouw ervan.

The Fall Off sinds 2016.

Al meer dan 10 jaar heeft J.Cole het over zijn laatste album, The Fall Off. Dat is niet het enige unieke aan deze roll out. Hij ging ook weer terug naar de basics door album te verkopen uit zijn oude auto die hij in de tijden had toen hij tussen Fayetteville en New York reisde, tijdens zijn college periode. Ook dat geeft allemaal charme aan een product, het geeft allemaal vorm aan het album.

Aflevering 53 van de Blauwdruk Podcast

Hier, aflevering 53 dus, hoor je dus wat wij vinden van dit album en of dit ook dan bestempeld kan worden als een klassieker. Check het, deel het, laat weten of je het eens bent of juist helemaal niet. Thanks voor alle support.

Vanwege technische problemen iets later dan dat je van ons gewend bent, maar hier dan alsnog aflevering 52 van De Blauwdruk Podcast

En voor aflevering 52 duiken we in een album dat vaak wordt gezien als een underground classic uit de jaren ’90: Lifestylez Ov Da Poor & Dangerous van Big L.

Halverwege de jaren ’90 barstte New York van het talent, maar er waren maar weinig MC’s met de technische skills zoals Big L die had. Deze skills kon hij ook nog eens moeiteloos combineren met humor, het beschrijven van zijn omgeving en zijn talent voor choquerende bars. Met zijn debuut in 1995 zette hij zichzelf meteen op de kaart als één van de scherpste lyricists uit Harlem.

De productie op het album voelt heerlijk East Coast. Harde drums, soulvolle samples en die herkenbare gritty New York-sound. Niet gepolijst, maar veel rauwe producties om Big L’s soms duistere verses tot z’n recht te laten komen. Dit resulteerde in het feit dat hij het genre ‘horrorcore’ kreeg toegeschreven. De namen die hij voor de productie van zijn debuut album wist te strikken waren dan ook niet mals. Lord Finesse, Buckwild en showbizz.

Big L staat bekend om zijn punchlines — scherp, brutaal en vaak ook controversieel. Zijn delivery is relaxed, bijna nonchalant, maar ondertussen stapelt hij de ene quotable na de andere op. Het is die combinatie van humor en technische beheersing die hem zo uniek maakt.

Op het album hoor je ook bijdragen van onder andere Lord Finesse, Diamond D en Cam’ron (die toen nog aan het begin van zijn carrière stond) en een jonge Jay-Z. Maar bij de sterkste debuutalbums blijft de spotlight altijd op de hoofdrolspeler: Big L.

Lifestylez Ov Da Poor & Dangerous wordt vaak genoemd als het begin van wat een legendarische carrière had kunnen zijn.

Waar veel artiesten mikten op hits, bleef Big L dicht bij de kern: scherp, direct en compromisloos. Geen grootse conceptplaat, maar een verzameling tracks die vooral draaien om pure bars en persoonlijkheid.

De vraag is dan ook:

Werkt Lifestylez Ov Da Poor & Dangerous vandaag de dag nog net zo sterk als in 1995?

En had Big L kunnen uitgroeien tot één van de absolute groten binnen hiphop?

En misschien wel de belangrijkste vraag: Is het album echt een klassieker gebleken?

We gaan het allemaal onderzoeken in aflevering 52 van De Blauwdruk Podcast.

Voor aflevering 51 duiken we in een album die door velen wordt gezien als één van de scherpste solo-albums uit de Wu-Tang-catalogus: Liquid Swords van GZA.

Liquid Swords
Halverwege de jaren ’90 zat de Wu-Tang Clan op een ongekende run. Na het rauwe fundament van Enter the Wu-Tang en sterke solo albums van onder meer Raekwon en Ol' Dirty Bastard, kwam daar in 1995 Liquid Swords bij. Misschien wel de meest intellectuele van allemaal.
De productie van RZA is zoals je van hem verwacht. Stoffige drums, duistere samples en die kenmerkende koude new york sfeer. GZA, ook wel “The Genius”, rapt hier met precisie. Zijn pen is berekend, bijna schaakachtig. Elke line voelt doordacht, vol straatwijsheid, filosofie en cryptische metaforen.
De features die op het album staan zullen je niet verbazen, het gaat om de usual suspects. Ghostface Killah, Reakwon, Method man, Killah priest, Rza, Inspectah Deck, Ol' dirty bastard en Masta Killah zijn allemaal te horen op Liquid Swords.

Een tijdloos meesterwerk?
Liquid Swords wordt vaak een klassieker genoemd. Maar wat maakt het écht tijdloos?
Is het de sobere productie die nergens gedateerd aanvoelt?
Is het GZA’s gecontroleerde delivery?
Of is het de manier waarop alles samenkomt tot één consistente, filmische ervaring?
In een tijd waarin hiphop steeds groter en bombastischer werd, koos GZA voor focus en inhoud. Geen hitsingles die het album uit balans trekken, maar Een heerlijke luisterervaring.

De vraag voor deze aflevering:
Werkt Liquid Swords vandaag de dag nog net zo krachtig als in 1995? En is dit misschien wel de sterkste solo-release uit het Wu-Tang-kamp?
Tijd om het zwaard weer te trekken.