De Songwriting Podcast

In deze aflevering van De Songwriting Podcast praat ik met singer-songwriter Rowdy Janson. Het tweede gesprek in de reeks interviews die ik opnam tijdens het schrijfretreat waar ik met zes andere songwriters aan deelnam. Rowdy heeft door zijn muziekcarrière heen verschillende keuzes gemaakt, zelfs de keuze om een tijdje compleet te stoppen. In ons gesprek praten we over het terugvinden van de kern van muziek maken, over hoe stom valse bescheidenheid is, en hoe belangrijk het schrijven van liedjes over billen(!) kan zijn.

♫ Klik hier om er als eerste achter te komen wat het Songwriting traject waar ik het in de intro over heb precies inhoudt! ♪

Stoppen met muziek maken
Samen duiken we in de reis die Rowdy aflegde, hij vertelt: “Ik heb zeker vanaf 2015 tot aan de COVID eigenlijk heel veel gespeeld. En dat was heel erg leuk. Maar op een gegeven moment werd het heel repetitief en het begon een beetje te voelen alsof ik naar kantoor ging. Het begon echt te veel te voelen als werk. En daar had ik zodanig een probleem mee, maar ik wist niet zo goed wat daarmee te doen. Stoppen was geen optie, want het moest mijn carrière worden. En toen kwam COVID en toen mocht het niet en kon het ook niet. Toen merkte ik dat ik dat eigenlijk heel erg lekker vond."

Kiezen tussen muziek en… muziek
Hij vertelt verder over die shift: "En in die periode heb ik ook voor mezelf besloten: moet het eigenlijk wel echt een carrière zijn? Het feit dat ik mijn huur moet kunnen betalen, moet dat mijn drijfveer nu nog zijn? Dus toen ben ik gestopt en in die tussentijd ben ik getrouwd en heb ik een kind gekregen. Ik had daarvoor ook gewoon niks meer te vertellen. Ik had alles wel een beetje geschreven en alles wat ik nog schreef voelde heel erg nep aan. Dat was meer gewoon: oké, dan heb ik nu weer nieuwe content.”

Toch wel weer liedjes schrijven
Uiteindelijk vindt Rowdy toch weer de zin en inspiratie om te schrijven, ook dankzij de ervaringen en veranderingen in zijn leven: “Het is voornamelijk therapeutisch. Gewoon mijn gedachten opschrijven. En ik vind het ook heel fijn om te relativeren. Het hoeft niet allemaal te kloppen. Het hoeft ook niet allemaal per definitie over mij te gaan of over mijn ervaringen. Ik vind het gewoon heel fijn dat het helpt om het inzicht te krijgen. Zowel over mezelf als over verhalen die ik van anderen hoor. Het zorgt gewoon voor een stukje relativatie en dat kunnen we allemaal wel goed gebruiken, denk ik. Een beetje meer relativeren."

Verder in deze aflevering:
• Leren van kinderen: Waarom het 'Billenlied' (dat Rowdy schreef met zijn driejarige dochter) en de filosofie van Tom Waits remedies zijn voor een writers block.
• De kracht van eenvoud: Waarom een sterke songtekst juist géén volzinnen en ingewikkelde metaforen nodig heeft.
• Valse bescheidenheid: Waarom we in Nederland zo moeilijk durven te zeggen: "Ik heb iets gemaakt en ik vind het verdomd goed."
• De illusie op het podium: Waarom Rowdy tussen zijn countrynummers door steevast Engels praat

Meer over Rowdy vind je op Instagam en Spotify.
Meer over Songwriting vind je hier.

Schrijf je direct in voor de Songwriting Post: https://www.annevandammemusic.com/songwriting-post/

Als ik mensen vertel dat ik Songwriting aan de Rockacademie gestudeerd heb, zijn ze soms een beetje huiverig. ‘Oh, en toen werd je vast heel erg in een hokje geduwd?’ of ‘Ik hoor altijd verhalen dat muzikanten daar compleet afgebrand worden’ zijn oprecht opmerkingen die ik daarover heb ontvangen. Terwijl die jaren mij juist ontzettend gevormd hebben in positieve zin. Ja, het was moeilijk en ik heb dingen moeten leren en proberen die later niet bij me bleken te passen, maar ik heb me daar ook zo gigantisch kunnen ontwikkelen in datgene waar ik het liefst mee bezig ben: liedjes schrijven (en van afbranden was absoluut geen sprake btw).

Het is een misvatting dat het verkrijgen van kennis je weghaalt van wie je zelf als kunstenaar bent. Nu is een beroepsopleiding als de Rockacademie best een extreme omgeving, maar ook daar was bij mijn docenten altijd de rode draad: vul je gereedschapskist. Probeer alles uit en neem mee wat voor jou werkt. Het idee dat je door extra gereedschap te krijgen jezelf verliest, is echt een fabeltje. Ik ben dit jaar 10 jaar geleden afgestudeerd en heb me in de afgelopen jaren alleen maar verder verdiept. Steeds een beetje meer.

Dat gezegd hebbende snap ik de angst voor onderwijs in je kunst of muziek wel. Ik heb óók dingen moeten ontleren na mijn opleiding. Dat is voor mij ook wel de reden geweest om zelf songwritingcoach te worden. Ik heb door de jaren heen met +150 songwriters (ik weet vrij zeker dat het er eigenlijk meer zijn, maar ik kan de exacte getallen niet meer vinden dus hou het even bescheiden) gewerkt in workshops en cursussen en ik heb ook gezien dat iedereen een eigen aanpak verdient èn serieus genomen dient te worden. Ook al is iets voor mij niet logisch, dat kan het voor de songwriter aan de andere kant van de tafel wel zijn. Ik zie het als mijn taak als songwritingcoach om te geven wat ik weet, en de ander te laten meenemen wat die nodig heeft.

Ik vertel meer over het Kennis versus Inspiratie debat in de podcast van vandaag. Daarin verklap ik ook een klein beetje meer over het songwriting traject dat over een maand van start gaat…

In deze aflevering van De Songwriting Podcast praat ik metLinda van der Linden. We waren samen op songwritingretreat en hebben elkaar binnen een paar dagen goed leren kennen. Ze is songwriter en muziektherapeut en het heeft even geduurd voordat ze haarzelf dat eerste durfde te noemen. In ons gesprek vertelt ze over haar schrijfproces en hoe ze haar eigen weg daarin gevonden heeft.

Meer leren over Songwriting? Schrijf je gratis in voor de Songwriting nieuwsbrief en ontvang direct 100 Songwriting Subjects: https://www.annevandammemusic.com/100-songwriting-subjects/

Niet alleen zangeres of hulpverlener: ook songwriter
Linda vertelt dat ze op een laag punt in haar leven zich besefte dat ze meer was dan alleen Linda de zangeres of Linda de hulpverlener. Ze ontdekte een innerlijk kind in zichzelf wat tot uiting wilde komen en dat kon in het schrijven van muziek. Ze bedacht zich: ‘Die liedjes zitten er, waarom zou ik dat niet eens serieus gaan nemen?’ Als een soort eerbetoon aan zichzelf.  

Het songwriten als verwerkingsproces
De meeste mensen realiseren zich wel dat liedjes schrijven ook een manier is van je gevoel kwijt kunnen. In ons gesprek hebben we het ook over de oplossende werking van het schrijven. Soms is het niet nodig om een gesprek ofconfrontatie met iemand aan te gaan. Immers heb je beiden je eigen beleving. Wat voor de één een prachtig moment was, kan voor de ander heel confronterend zijn geweest. We komen tot de conclusie dat het niet altijd nodig is om deander dit te laten zien, maar je moet wel eerlijk zijn tegenover jezelf over dit gevoel. Het schrijven van een liedje waarin je dit gevoel er compleet laat zijn, is soms al genoeg. Je neemt dan zelf je verantwoordelijkheid voor wat er in jou gebeurt èn laat de ander vrij om zijn of haar beleving te hebben.  
 
Langzame liedjesschrijver
Linda vertelt dat ze een puzzelaar is. Ze schrijft langzaam en denkt lang na over dingen. Tijdens de opnames waren we op schrijfkamp met in totaal 6 songwriters. Ze vertelt dat ze in eerste instantie wel onder de indruk was van hoe snel de anderen akkoordenschema’s bij elkaar rapen. Zij heeft meer tijd nodig, maar beseft zich ook dat dat oké is. Iedereen heeft zijn eigen tempo. Het schrijven gaat niet enkel over het resultaat, maar ook over het schrijfproces zelf. Het leggen van de puzzel is minstens evenveel waard als het liedje dat deuitkomst is.

Hoe vernieuwend moet je zijn als songwriter?
‘Niet’ is mijn antwoord op die vraag als Linda hem stelt. Tenminste, voor mij werkt het niet om vernieuwing als uitgangspunt te hebben. Het klinkt demotiverend, het idee dat alles in principe al geschreven is, maar eigenlijkgeeft het juist vrijheid. Ik maak de vergelijking met kleuren. Er is niemand op de wereld die zegt: ik ga rood niet meer gebruiken, want dat deed Mondriaan ook al. Kleuren zijn simpelweg de bouwstenen van een schilderij. Akkoorden enprogressies zijn de bouwstenen van liedjes. Door de bouwstenen te gebruiken en de verschillende pijlers te tweaken naar jouw stijl, ontstaat er iets ‘nieuws’.Is het origineel? Misschien niet, maar het is wel van jou. Jij legt jezelf in de tekst, de melodie, het spel en de performance en die combinatie van factoren: dat is wat uniek is in mijn beleving.

Meer over Linda vind je hier:
https://www.lindavanderlinden.nl/
https://www.instagram.com/lindalindenvd/
En luister naar haar op Spotify

Ik ben weer terug thuis van het songwritingcamp! In deze aflevering vertel ik je hoe die schrijfweek eruit zag en hoe ik dat alles heb beleefd. 

Mee doen aan de 'Als je maar schrijf' challenge? Download hier je eigen bingokaart vol schrijfmprompts!


Praktisch
Van maandag t/m vrijdag verbleef ik met 5 andere singer-songwriters in twee huisjes op Buitengoed de Boomgaard. We kenden elkaar niet of nauwelijks, maar daar kwam snel verandering in. De eerste avond hielden we een songwriterscircle waarbij we onze liedjes aan elkaar lieten horen en in de dagen erna schreven we samen aan nummers, nam ik gesprekken op voor de podcast en maakten we muziek rond het kampvuur. Ja, dat laatste is cliché, maar ook met een reden ;-) 


Verschillende schrijfstijlen
Met 6 songwriters zijn er ook 6 verschillende manieren van schrijven. Ik vond het mega interessant om te zien hoe iedereen te werk ging. Van schrijven met gitaar met duidelijke kaders tot het opnemen en mixen van producties die on the spot werden ingespeeld. 


Resultaten 
De resultaten zijn... schrijfsels! Sommige liedjes kunnen wel echt iets worden, andere songs blijven liggen. Het maakt eigenlijk niet veel uit. Uiteindelijk kwamen we allemaal om te leren van elkaar. Even in de keuken van een andere kok gluren kan je zo ontzettend veel inspiratie geven. Dus als resultaat tel ik niet perse de liedjes die geschreven zijn, maar vooral de zaadjes die zijn gepland.

Hoe zichtbaar durf jij te zijn tijdens het schrijven?

In deze aflevering praat ik je bij over de tweede week van mijn ‘Als Je Maar Schrijft’ challenge. Hoewel het schrijven van een dagelijks liedje of stukje tekst me goed afgaat, merkte ik deze week iets interessants: de extra uitdaging die ik mezelf had opgelegd — het maken van dagelijkse reels en TikToks — begon me tegen te werken.

Ik ontdekte dat het constant filmen van mijn schrijfproces ervoor zorgde dat ik met mijn aandacht niet meer helemaal bij mezelf was. In plaats van te schrijven vanuit gevoel, schreef ik vooral vanuit ambacht. Ik merkte het vooral toen ik afgelopen donderdag besloot om mezelf niet te filmen terwijl ik aan het schrijven was. En toen ontstond er spontaan een kippenvelmoment. En laat kippenvel voor mij nou net de graadmeter zijn om te weten of iets een ‘echt’ liedje wordt, zo eentje waarmee ik het podium op wil.

In deze aflevering bespreek ik:
• Waarom zichtbaarheid je creatieve flow in de weg kan zitten.
• Het verschil tussen een liedje technisch in elkaar zetten en een nummer schrijven waar je zelf kippenvel van krijgt.
• Hoe je voor jezelf een veilige omgeving creëert waarin je durft te falen (en dus durft te groeien)
• Ik vraag je na te denken of je eigen situatie. Ben jij tijdens het schrijven bezig met de interpretatie van anderen?

Meedoen met de schrijfchallenge kan nog steeds!

Wil je zelf ook weer meters maken met je songwriting? Je kunt op elk moment instappen bij de Als Je Maar Schrijft challenge. Download de bingokaart met schrijfprompts via deze link en begin vandaag nog (op jouw tempo en op je eigen voorwaarden).

Luister je vaker naar De Songwriting Podcast? Laat dan even een rating achter of geef wat sterretjes in je favoriete podcast-app. Zo help je andere songwriters om deze podcast te vinden <3

Veel schrijfplezier!