FC Mediacircus

Hoera, aflevering 10! Bas Hakker en Jos Govaart hebben de eerste tien afleveringen van FC Merkcircus overleefd. Met een blikje Cola Zero, drie stellingen en de nodige marketingwijsheden gaan we gewoon lekker door.
Deze week bespreken we de toekomst van reclamebureaus. Want AI zet de marges onder druk, opdrachtgevers willen steeds meer voor minder geld en het klassieke uurtje-factuurtje lijkt zijn beste tijd gehad te hebben. Jos ziet nog volop kansen, maar vooral voor bureaus die écht iets toevoegen met strategie en creativiteit. De middelmaat krijgt het zwaar.
Vervolgens reizen we af naar Amerika, waar General Motors vrolijk doorgaat met het aanprijzen van enorme benzineslurpende pick-ups. Terwijl de brandstofprijzen stijgen en de wereld over duurzaamheid praat, kiest Chevrolet juist voor trots, zelfvertrouwen en een flinke V8. Is dat ouderwets slim merkdenken of een gevaarlijke kortetermijnstrategie?
En dan de slappe banaan. Een nieuwe campagne moet jongeren overtuigen om niet te vapen door te waarschuwen voor onder meer erectieproblemen en een slechte huid. Een sympathiek initiatief, maar gaat dit pubers echt overtuigen? Bas en Jos vroegen het thuis aan hun eigen deskundigen. De reacties waren niet bepaald hoopgevend. Is dit niet vooral een campagne die bedacht is door boze ouders in plaats van door jongeren zelf?
Tot slot duikt Jos in zijn schatkamer voor een van de mooiste voorbeelden van Nederlandse merkbouw: het Zwitserleven Gevoel. Hoe maak je van zoiets saais als pensioen een merk dat iedereen kent? Door niet over geld, rendement of financiële zekerheid te praten, maar over een gevoel. Met natuurlijk een klassieke commercial met Kees Brusse.

Jos gaat naar New York, Bas brengt gewoon een kinderboek uit en ondertussen is er natuurlijk genoeg te bespreken in de wereld van sport, media en marketing. We beginnen bij de podcastmarkt. Er wordt steeds meer geluisterd, maar de reclame-euro’s bewegen nog niet bepaald in hetzelfde tempo mee. Gevolg: Matthijs van Nieuwkerk moet voorlopig nog gewoon reclame maken voor bamboe onderbroeken. Jos vraagt zich vooral af waarom podcastreclame nog zo vaak voelt alsof iemand midden in je gesprek ineens de radio aanzet.
Ook ESPN komt voorbij. De schakelshow rond het vrouwenvoetbal verdwijnt en dat roept de vraag op hoe lang je als zender iets moet blijven ondersteunen als het publiek nauwelijks meebeweegt. Daarna bellen we met Volkskrant-journalist Willem Vissers. Hij ziet bij het Nederlands elftal onder Xavi in ieder geval iets terugkeren wat hij lang heeft gemist: aanvallende bedoelingen, lef en voetbal waar iets gebeurt. Of Nederland daarmee straks Spanje en Frankrijk verslaat? Waarschijnlijk niet zomaar. Maar liever verliezen met een idee dan negentig minuten kijken naar een wedstrijd waarin niets gebeurt.
Vissers vertelt ook hoe de afstand tussen spelers en journalisten steeds groter wordt. Vroeger vloog de pers gewoon mee in het charter van Oranje. Tegenwoordig kun je blij zijn als je überhaupt nog een speler normaal spreekt. Volgens Willem geen goede ontwikkeling. En dan Nike. Ooit hét sportmerk dat bepaalde wat cool was, nu een gigant die op meerdere fronten tegelijk terrein verliest. Hoka en New Balance pakken niches, Adidas heeft jonge sterren, retailers werden jarenlang verwaarloosd en Nike heeft simpelweg te weinig producten gemaakt waar mensen enthousiast van worden.
Jos vat het probleem treffend samen: ergens op het hoofdkantoor hangt ongetwijfeld al een A4’tje met tien dingen die beter moeten. Alleen win je de wereld niet in één zomer terug.
Verder in aflevering 244:
waarom Ronaldo misschien op tijd afscheid had moeten nemen;
waarom Messi misschien de beste ooit is, maar opvallend weinig interessante quotes heeft;
waarom Michiel Kramer als persoonlijkheid interessanter kan zijn dan Messi;
waarom Jos liever geïntegreerde podcastsponsoring hoort dan onverwachte reclameblokken;
de charme van Willem Vissers, die op één vraag gerust tien minuten antwoord geeft;
waarom Joshua Zirkzee vooral gewoon iedere week moet gaan voetballen;
Jos’ zoektocht naar een volgende stap;

In aflevering 9 van FC Merkcircus duiken Jos Govaart en Bas Hakker weer in de wereld van merken, reputatie en marketing.
We beginnen met The Laughing Cow, oftewel La Vache Qui Rit. Waarom lachte de beroemde koe ineens niet meer op duizenden verpakkingen? Een slimme manier om aandacht te trekken, maar was de uiteindelijke boodschap ook groot genoeg voor alle opgebouwde spanning?
Daarna gaat het uitgebreid over Ali Niknam, oprichter van bunq. Aanleiding is het boek over zijn ondernemerschap en de discussie die daarna ontstond. Had Niknam zijn persoonlijke merk beter moeten beschermen? En is de journalistiek soms te veel geïnteresseerd in waar het misgaat en te weinig in de vraag hoe iemand überhaupt zo succesvol wordt?
Ook bespreken Jos en Bas de snelle opmars van huismerken. De kwaliteit én kwaliteitsperceptie zijn flink verbeterd en supermarkten hebben er commercieel veel belang bij. Wat kunnen A-merken daar nog tegenover zetten? Volgens Jos ligt het antwoord vooral in blijven investeren in merkassociaties, herkenbaarheid, design en emotie....in plaats van telkens weer de prijsstrijd aan te gaan.
En natuurlijk is er De Schatkamer van Jos. Dit keer: Happen naar Pijnenburg van reclamemaker Bart Kuiper, een boek over het ontstaan en de ontwikkeling van deze langlopende reclamecampagne.
In deze aflevering:
Waarom The Laughing Cow tijdelijk stopte met lachen
Het persoonlijke merk van Ali Niknam
Ondernemers versus journalisten: kijken ze anders naar succes?
Waarom huismerken steeds sterker worden
Wat Coca-Cola, Campina en andere A-merken daartegen kunnen doen
Waarom investeren in merk belangrijker wordt dan stuntprijzen
De Schatkamer: Happina Pijnenburg van Bart Kuiper

In aflevering 243 praten Jos en Bas over voetbal, media en marketing. Met drie stellingen als leidraad gaat het over Manchester City, de legendarische Adidas Copa Mundial en het businessmodel van Ajax.
Manchester City komt er nooit meer bovenop
Wat betekent de zaak rond Manchester City voor de toekomst van de club? Jos en Bas bespreken mogelijke straffen, de invloed van geld in het voetbal en de vraag of City ooit weer een ‘gewone’ volksclub kan worden.
Het design van de Adidas Copa Mundial verkoopt zichzelf
Een ode aan misschien wel de bekendste voetbalschoen ooit. Over kangoeroeleer, Puma King, Predators, F50’s, sponsoring van topspelers en waarom de schoenen van Messi en andere sterren zoveel invloed hebben op koopgedrag.
Ajax heeft een riskant businessmodel
Ajax schrijft zwarte cijfers, maar is daarbij sterk afhankelijk van Champions League-inkomsten en transfers. Tegelijk kiest de club steeds vaker voor ervaren spelers in plaats van talent met toekomstige transferwaarde. Is dat een slimme tussenfase of wordt daarmee juist het traditionele Ajax-model losgelaten?
Verder: Xavi bij Oranje, vedettenmanagement rond Cristiano Ronaldo, waarom clubs interessanter zijn dan interlands en natuurlijk de nodige voetbalnostalgie.

FC Merkcircus 8: Hyves, Chili’s en waarom Grolsch geen gewoon bier was
Voor het eerst zitten Jos en Bas daadwerkelijk bij elkaar voor FC Merkcircus. Met kroket, zon en drie stellingen op tafel. We beginnen met AI. Hoe gebruik je het zonder je eigen vakmanschap uit handen te geven? Bas ziet vooral een tussenfase waarin we nog zoeken naar regels, transparantie en vooral: wie houdt de regie?
Daarna drie stellingen:
1. Dat nieuwe Hyves wordt natuurlijk helemaal niks
Mediahuis blaast Hyves nieuw leven in. Nostalgie naar krabbelen en porren genoeg, maar zit Nederland echt te wachten op een nieuw sociaal netwerk? Of is het vooral een slimme manier om aandacht te vragen voor het lokale advertentiedomein?

2. Marketeers en bureaus moeten vaker terug naar bewezen principes
Chili’s groeit hard met een opvallend simpele gedachte: wees relevant, makkelijk verkrijgbaar en onderscheidend. Gebruik bestaande marketingmodellen en denk helder na over waarom iemand voor jou zou kiezen.

3. Marketing moet zich veel meer met de business bemoeien
Als marketing alleen gaat over campagnes en leuke filmpjes, wordt het lastig om een plek aan de directietafel op te eisen. Wie serieus genomen wil worden, moet ook nadenken over omzet, groei, innovatie en zelfs over wanneer er mínder marketingbudget nodig is.
En dan natuurlijk De Schatkamer van Jos.
Deze week: de klassieke Grolsch-campagne ‘Op een dag drink je geen bier meer, maar drink je Grolsch.’ Een campagne die Grolsch boven het gewone pils probeerde uit te tillen en tegelijkertijd een hele duidelijke merkpersoonlijkheid bouwde. De vraag die blijft hangen: maken we tegenwoordig nog genoeg reclame met zo’n simpele, slimme vondst?