Geboorteverhalen

In deze aflevering ga ik in gesprek met Jantine (33) over haar PCOS en haar weg naar twee zwangerschappen.
Jantine had een heel onregelmatige cyclus van ongeveer zestig dagen, te veel eiblaasjes en een verhoogd testosteron. Via een fertiliteitskliniek startte ze met ovulatie-inductie met letrozol, en met veel controles. Binnen vijf maanden was ze zwanger van haar eerste dochter. Onderweg maakte ze ook een biochemische zwangerschap mee.
Haar eerste bevalling werd na 41 weken ingeleid, met een ballon, oxytocine en een ruggenprik. Tijdens het persen waren er schrikmomenten door dips, veroorzaakt door een knoop in de navelstreng, maar haar dochter werd geboren met goede Apgar-scores.
Voor een tweede kindje stopte ze met borstvoeding. Ze kreeg een miskraam bij zes weken, en raakte in mei 2025 opnieuw zwanger met medicatie. Na spontaan gebroken vliezen beviel ze in het ziekenhuis met een ruggenprik. Na een periode van wachten was er ineens volledige ontsluiting, en werd haar kindje in acht minuten geboren.
Jantine's advies: heb vertrouwen in medische hulp, en bespreek je wensen.
Een eerlijk en kwetsbaar verhaal over zwanger worden met PCOS, over een fertiliteitstraject en over twee bevallingen die allebei anders liepen.
Deze aflevering wordt mede mogelijk gemaakt door Spelen Bij Ons, een winkel met open einde speelgoed en andere praktische, duurzame producten voor het hele gezin. In deze eerste aflevering vertellen Kim en Martine zelf hoe hun winkel is ontstaan. Kijk voor het hele assortiment op spelenbijons.nl, en gebruik de kortingscode MediSien15 voor 15% korting op je eerste bestelling.
Wil je meedoen met de gratis online training over Omgaan met Pijn tijdens je bevalling? Schrijf je dan hier in!
Ben je al bevallen? Doe dan de gratis Geboorteverhaal-check. In een paar minuten breng je jouw bevalling in kaart en zie je hoe je nu echt terugkijkt. Klik hier voor de check.
Volg je me ook al op Instagram? @medisien
https://www.instagram.com/medisien/

In deze aflevering ga ik in gesprek met Martine Wagemans, oud-verloskundige met vijftien jaar ziekenhuiservaring en oprichter van een praktijk voor bevallingsverwerking. Ze richt zich op vrouwen die een impactvolle bevalling hebben meegemaakt.
We praten over hoe een negatieve bevallingservaring niet zomaar verdwijnt, maar wél verwerkt kan worden. Martine vertelt over de cijfers rond ontevredenheid, traumatische ervaringen en (partiële) PTSS, en over kenmerken als herbeleving, vermijding, hyperalertheid en een sombere stemming. Ze legt uit dat klachten vaak pas later opkomen, bijvoorbeeld aan het einde van het verlof, bij een volgende zwangerschap of rond het eerste jaar. En dat je niet hoeft te wachten tot het heel erg is voordat je hulp zoekt.
We bespreken hoe begeleiding kan helpen om de overspoeling te verminderen en je verhaal te integreren, inclusief ruimte voor rouw en gemengde gevoelens. Ik deel ook mijn eigen leerpunten: over intuïtie, regie, een ruggenprik en het verdriet over een gemiste video van de geboorte.
Tot slot geven we je iets praktisch mee: het belang van een soort handleiding of blauwdruk voor je geboorteteam, van schrijven en steun inschakelen, en van een goede klik met een hulpverlener die bij je past.
Herken je iets in dit verhaal, en blijft jouw eigen bevalling je bezighouden? Dan kun je bij mij terecht. In The Rewrite, mijn persoonlijke traject van zes weken, kijken we samen, als arts én als moeder, naar jouw bevalling: niet om de controle terug te pakken, maar om de regie te hervinden en je ervaring een plek te geven.
Weet je eigenlijk niet eens zo goed hoe je echt terugkijkt op jouw bevalling? Doe dan de gratis Geboorteverhaal-check. In een paar minuten breng je jouw bevalling in kaart en zie je waar de eerste stap naar verwerking zit. Klik hier voor de check.
Meer weten over The Rewrite? Kijk op https://www.medisien.nl/rewrite
Meer weten over Martine Wagemans en haar praktijk voor bevallingsverwerking? Kijk op https://martinewagemans.nl/
Volg je me ook al op Instagram? @medisien
https://www.instagram.com/medisien/

In deze aflevering ga ik in gesprek met Lineke over haar zwangerschappen en bevallingen.
Haar eerste zwangerschap bleek een eeneiige tweeling met één placenta (monochoriaal diamniotisch). Daardoor werd ze om de twee weken gecontroleerd, en bij 15 weken was er verdenking op het tweelingtransfusiesyndroom. Gelukkig stabiliseerde dit zonder ingreep. In diezelfde periode overleed haar schoonmoeder, een verdrietige tijd midden in een spannende zwangerschap.
Bij 33 weken braken haar vliezen. Ondanks weeënremming had ze bijna ongemerkt al 9 centimeter ontsluiting, ontwikkelde ze pre-eclampsie en beviel ze vaginaal van haar twee dochters. De meisjes lagen daarna vier weken op de neonatologie, met geelzucht en ondersteuning bij de voeding.
Later volgden nog twee zwangerschappen. Haar derde kind werd na strippen en het breken van de vliezen bij 40 weken binnen twee uur geboren. Haar zoon werd bij 38 weken en 2 dagen ingeleid vanwege minder leven voelen en verhoogde dopplerwaarden, en ook hij kwam weer snel.
Lineke's advies aan andere tweelingouders: zorg voor goede voorlichting, stem af met een vaste behandelaar en durf hulp te vragen.
Een eerlijk en kwetsbaar verhaal over een tweelingzwangerschap, een vroeggeboorte en de weg die daarna volgde.
Bewaar & deel de mooie momenten: Van twee streepjes tot de eerste stapjes. Leg momenten vast, deel ze met dierbaren, en beleef ze later opnieuw.
https://www.stamps-app.com/zwangerschap
Wil je meedoen met de gratis online training over Omgaan met Pijn tijdens je bevalling? Schrijf je dan hier in!
https://medisien.webinargeek.com/omgaan-met-pijn-tijdens-de-bevalling-natuurlijke-en-medische-mogelijkheden?cst=podcast
Volg je me ook al op Instagram? @medisien
https://www.instagram.com/medisien/

In deze aflevering ga ik in gesprek met Tanja (23), werkzaam in het onderwijs, over haar zwangerschap na een vroege miskraam en haar zoektocht naar het loslaten van controle.
Tanja vertelt openhartig over de misselijkheid in het begin (waarbij Emesafene hielp) en haar prikangst bij het bloedonderzoek en de NIPT. Na een verhuizing stapte ze over naar een warmere verloskundigenpraktijk, en ze bereidde zich uitgebreid voor: met een doula, een cursus, een lactatieavond, bekkenfysio en zwangerschapszwemmen.
Haar zwangerschap hield ze op haar werk lang stil, uit angst over haar contract en over wat anderen zouden vinden. Het einde was pittig, met bekkenklachten, en na 41 weken ging ze strippen. Toen de bevalling begon braken haar vliezen, werd er meconium gezien en moest ze wegens volle bezetting uitwijken naar een ander ziekenhuis.
Daar maakte ze gebruik van het bad en een bevalkam, en bij 5 centimeter ontsluiting koos ze voor een ruggenprik. Uiteindelijk beviel ze van een zoon van 54 centimeter en 4355 gram, met goede zorg en een snel ontslag.
Tanja kijkt positief terug op haar bevalling, al had ze achteraf tijd nodig om de pijn te verwerken. Haar doula en de gesprekken die ze voerde hielpen haar daarbij.
Haar tip: deel wat er in je omgaat, ook die 'mamabrein'-gedachten, en wees mild voor jezelf.
Een eerlijk en kwetsbaar verhaal over zwanger zijn na een miskraam, over controle durven loslaten en over een bevalling die anders liep dan gepland.
Bewaar & deel de mooie momenten: Van twee streepjes tot de eerste stapjes. Leg momenten vast, deel ze met dierbaren, en beleef ze later opnieuw. Download nu gratis de app Stamps:
https://www.stamps-app.com/zwangerschap
Wil je meedoen met de gratis online training over Omgaan met Pijn tijdens je bevalling? ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠Schrijf je dan hier in! ⁠⁠⁠⁠⁠
Volg je me ook al op Instagram? ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠@medisien⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

In deze aflevering ga ik in gesprek met Destiny over haar eerste zwangerschap en de geboorte van haar dochter.
Tot 34 weken verliep alles normaal bij de verloskundige. Tot een verhoogde bloeddruk en eiwit in de urine reden waren voor controle in het ziekenhuis. Daar bleek op de echo dat de groei van Emilia was afgeweken en dat de doorbloeding van de placenta afnam. De zwangerschap werd medisch en er werd een bevalling gepland bij 37 weken, met intensieve controles en dagelijkse CTG's.
Bij 37 weken startte de inleiding met een ballonkatheter. Destiny kreeg heftige weeën en haar vliezen braken, maar Emilia verdroeg de weeën slecht. Bij 3 centimeter ontsluiting volgde 's nachts een spoedkeizersnede. Emilia woog 1765 gram en was 44 centimeter. Ze had glucose nodig, maar gelukkig geen beademing.
Daarna volgden drie weken in het ziekenhuis. Emilia lag in de couveuse, kreeg een sonde en had moeite met haar temperatuur en met drinken, maar groeide langzaam aan tot 2,5 kilo. In die tijd bouwde Destiny stap voor stap de borstvoeding op.
Onderzoek van de placenta liet later VUE zien, een immuunreactie, met een verhoogd risico op herhaling bij een volgende zwangerschap. Die zou daarom vanaf dag één medisch begeleid worden, mogelijk met aspirine en opnieuw een bevalling rond 37 weken.
Destiny's advies aan andere vrouwen: bereid je voor op een plan B, en geef jezelf geen schuld als het anders loopt dan je had gehoopt.
Een eerlijk en kwetsbaar verhaal over groeivertraging, een vroeggeboorte en de weg die volgde in het ziekenhuis.

Wil je meedoen met de gratis online training over Omgaan met Pijn tijdens je bevalling? ⁠⁠⁠⁠⁠⁠Schrijf je dan hier in! ⁠⁠⁠⁠
Volg je me ook al op Instagram? ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠@medisien⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠