KopCast

Leven met de dood op je hielen, hoe doe je dat?
Een eerlijk, open en ontwapenend direct gesprek met Peter Weerman, fysiotherapeut en zorgbestuurder die getroffen werd door Amytrofische Lateraal Sclerose, ALS. Een gesprek over de zorg in het algemeen, de zorg bij ALS in het bijzonder en hoe Peter steeds moeilijker omgaat met de toenemende beperkingen die ALS aan hem oplegt.
“Ik ben de ziekte helemaal zat, maar het leven nog niet. Dat gaat gebeuren natuurlijk, de cirkel van leven en de cirkel van ziekte gaan over elkaar vallen” 
Een dik jaar geleden werd ik door een bevriend collega, orthopedisch chirurg Arthur van Noort gebeld met de vraag of ik een portret kon maken van zijn vriend Peter Weerman. Er was bij  Peter recent ALS (Amyotrofische Lateraal Sclerose) geconstateerd en Arthur dacht dat Peter met al zijn ervaringen in de zorg mijn podcast podium KopCast zou kunnen kleuren. Ik reikte uit naar Peter. Het nieuws had hem overrompeld en hij twijfelde of hij al wel toe was aan een interview. Het bleef dan ook lang stil aan de andere kant. Tot hij kort geleden weer uitreikte naar mij. 
Peter Weerman heeft nogal wat gedaan in zijn beroepsleven. Houd u vast: hij studeerde fysiotherapie aan de academie voor fysiotherapie Jan van Essen, manueel therapie aan de SOMT university of Physiotherapie, bekwaamde zich in klinische epidemiologie aan vde VU en haalde een master Gezondheidswetenschappen aan de VU in Brussel. Nadien volgden nog opleidingen tot zorgbestuurder aan Eramsus universiteti Rotterdam, Universiteit van Tilburg en de Nederlandse vereniging van toezichthouders in de zorg. Een man dus die zichzelf bleef ontwikkelen en uitdagen.
Samen met collega Dries Verheul richtte hij Verheul&Weerman Gezondheidsmanagement op, een begrip in de regio. “Verheul & Weerman beweegt mensen, want excercise is medicine” dat is dus zo’n slogan die op hun echt van toepassing is.

Zijn passie: geïntegreerde zorg in de eerste lijn met optimale afstemming. De juiste op de juiste plek. Hij was jaren bestuurder van Zorggroep Haarlemmermeer, een 1e lijns coöperatie en gaf les aan de SOMT universiteit van fysiotherapie. Kortom, wat kan een mens eigenlijk nog meer uit zijn carrière halen?
Oh ja, hij was van 2020-2025 ook nog voorzitter van het Consilium van het Koninklijk Nederlandse Genootschap van Fysiotherapie.
Vanuit zijn woonkamer hadden we een enerverend gesprek over zijn zorgvisie gebaseerd op ideeën en jarenlange ervaring als professional en nu als patiënt. Direct en onomwonden houdt Peter de zorg een spiegel voor, die van een ervaringsdeskundige met een zorgrugzak. Het werd een gesprek over omgaan met een dodelijke ziekte en alle beperkingen die daarmee gepaard gaan. En een gesprek over het leven.
"Waarom zijn we niet in staat om patienten patient centred care te verzorgen?"
“Veel zorgprofessionals zijn opgeleid met het idee dat in de spreekkamer zij de koning(in) zijn”"Ik was nooit moe, nu ben ik uitgeput"
“Mijn fietsclub fietste in de zon, maar ik in de schaduw”
“Werk is ook niet alles,” zei de workahalic “Ik was een workaholic”
'Ik ben opgeleid met het adagium "om verder te komen moet je werken!"
"Calibreren en reflectern bij monocyclische arbeid als fysiotherapeut in de eerste lijn, ontbreekt."

“Leren de patient zich helpen zichzelf te helpen”
"We hebben afgesproken om euthanasie te gaan doen. Ik wil niet eindigen in hopeloosheid en hulpeloosheid."
Hoe kijkt Peter naar het einde van zijn leven? Waar heeft hij het meeste last van? Wat gaat hij het meeste missen? En wat zou hij nu anders hebben gedaan? 
Luister naar de wijze en doorleefde woorden van Peter Weerman, zorgbestuurder/fysiotherapeut met Amyotrofische Lateraal Sclerose (ALS).

"Ik heb geen bucketlist" In deze aflevering ga ik op bezoek bij mijn zwager John. Hij lijdt al 10 jaar aan uitgezaaide prostaatkanker, en min of meer al jaren in de reservetijd. Hoe is het om de dood voortdurend te ontlopen, of in ieder geval te vermijden? Hoe verhoud je je dan naar je omgeving, de mensen waar je van houdt, je werk, je familie, je vrienden? John lijkt ogenschijnlijk mee te wuiven met de beperkingen die zijn ziekte hem in toenemende mate oplegt, maar is dat ook zo? Hoe pas je je iedere keer weer aan aan de nieuwe werkelijkheid? Welke invloed heeft zijn achtergrond als kind van vluchtelingen uit Indonesië op zijn manier van leven gehad? Waar moet je heen met al je emoties die de revue passeren? Waar haalt John kracht uit? Hoe laat hij zijn vrouw en mijn zus en de kinderen achter? Luister naar het louterende en inspirerende levenslessen van John Greeber, mijn zwager, die terugkijkt op een tevreden en fijn leven. En dat is razend knap.

‘Hey Kop, jij maakt toch podcasts? Ik heb een mooi verhaal voor in je podcast, Sjoerd heeft zijn eindexamen gehaald!’
Met deze woorden belde Jelle Roders, een ouwe voetbalmaat, Casper op. Het verhaal? Jelle is leraar en mentor op het Alfrink College in Zoetermeer en begeleidde Sjoerd Lunshof richting zijn eindexamen havo. Dat is niet alledaags, voor niemand, maar zeker niet voor Sjoerd, want Sjoerd lijdt aan de ziekte van Duchenne, een langzaam verslechterende spierziekte. 
In deze speciale aflevering van KopCast gaat Casper in gesprek met Sjoerd en Jelle, aan de keukentafel in het aangepaste huis bij Sjoerd thuis. Een warm gesprek over Sjoerds levensloop en hoe hij de beperkingen die het leven hem oplegt trotseert, samen met zijn ouders, zusje, vrienden, klasgenoten en docenten van het Alfrink College. Een inspirerend voorbeeld voor andere patiënten met chronische aandoeningen en een stimulans voor andere scholen om te denken in mogelijkheden in plaats van beperkingen.
Bijkomend van het gesprek belt Casper met zijn collega-revalidatiearts Nathalie Warmenhoven om deze prestatie van Sjoerd en de gevolgen van de ziekte van Duchenne voor het dagelijks leven een beetje te duiden.

Sjoerd is op 20 september 2025 in aanwezigheid van het hele gezin overleden.

Het zal je maar overkomen: ALS (amyotrofische laterale sclerose), een zeldzame gruwelijke en nietsontziende aandoening van de spieren. Caspers buurman Robbie Kneefel trof dit lot. 
Robbie werd wel vaker getroffen door het lot in zijn onstuimige leven. Maar onverminderd optimistisch en energiek trotseert hij ook deze horde, zo lijkt het op  het oog. Vlak voor Caspers verhuizing en afscheid van Den Haag besluit hij het levensverhaal van Robbie nog eens op te tekenen in zijn KopCast. 
Bij Robbie thuis aan de keukentafel ontstaat een gesprek van man tot man, over liefde en geluk, en leven met steeds meer beperking, waarbij het leven en de dood niet ver weg zijn. Maar ook hun gedeelde passie, sport, komt voorbij. Robbie schopte het tot twee Olympische Spelen als badmintoncoach, maar hecht net zoveel waarde aan zijn wekelijkse trainingen voor ‘ouwetjes’ met hartproblemen. 
Samen drinken ze op het leven, dat zoveel verassingen in petto heeft, positief en negatief. Waarbij een grote mate van ‘blijheid’ de dag van Robbie kleur geeft, telkens weer.
Casper in gesprek met Robbie Kneefel, levenskunstenaar en ALS-patiënt.
Robbie Kneefel is op 7 februari 2025 in aanwezigheid van zijn geliefden overleden.

U luistert naar een aflevering van KopCast Rouwdouwers. Rouwdouwers is een samenwerking tussen KopCast en de stichting Moving Beyond Limits die het onmogelijke mogelijk heeft gemaakt: Het befaamde en langste wandelpad van Nederland, het Pieterpad, rolstoelvriendelijk te maken, sterke het langste rolstoelvriendelijke langeafstandspad van Europa!
 
Stel je voor: jouw leven verandert van de ene op de andere dag compleet. Je benen werken niet meer, het lopen gaat heel moeizaam of helemaal niet. En je bent voorgoed gebonden aan een rolstoel. En stel je voor dat je intens houdt van de natuur en buiten zijn, iets waar jij als achteloze wandelaar niet bij stil staat, je niet realiseert, je geen voorstelling van kunt maken. 
En toch vraag ik je dat even te doen. J
ij zit in een rolstoel en staat bij de toegangspoort van een etappe op het Pieterpad, ergens in het oosten van Nederland. het is Nederlands weer, koud, guur of juist heel warm. Maar de natuur roept jouw naam. En jij zit in die rolstoel. Onmogelijk denk je? Zo niet David en Julie, initiatiefnemers om juist dit Pieterpad rolstoeltoegankelijk te maken. Voor wie? Voor Bo, Sabrina en Luuk, helden bij leven. Drie verschillende mensen, drie verschillende generaties, drie verschillende verhalen met één gemene deler: de wens om in de natuur avonturen te beleven. Vanuit een rolstoel. 
Ik mocht met hen oplopen en -rollen op het Pieterpad, met mijn podcastsetje in de hand hun levensverhaal optekenend. 
Ik heb gesmuld van al deze verhalen. Verhalen over veerkracht, meedoen, obstakels overwinnen. Over lef, over leven, over het leven. 
Dit is Rouwdouwers: Een podcast over geloof houden in jezelf, in het kiezen van je eigen pad, weerstanden overwinnen in directe omgeving en in de maatschappij. Dit is een podcast die inspireert en motiveert. 
Dit is Rouwdouwers, een podcast over Veerkracht.
In deze aflevering hoort u Julie Taal, een van de initiatiefnemers van Moving Beyond Limits. Al op zeer jonge leeftijd wist zij dat ze voor mensen wilde zorgen, zo kwam de zorg voor Louie, zoon van David, als vanzelfsprekend op haar pad. Wat het natuurlijk helemaal niet is. Heel bijzonder dat zij zich zo inzet voor Louie en voor het toegankelijk maken van wandelpaden als het Pieterpad voor mensen met een mobiliteitsbeperking. Ook hier past weer een diepe buiging voor deze energieke en vrolijke weldoener.
Wilt u niets missen van KopCast, druk dan even op volgen, dat helpt ons echt, kost u niks, voor ons een plezier.
Wilt u nou onze stiching helpen, doneer dan op www.movingbeyondlimits.org 
Alvast dank!