Zorgklank - handvatten voor professionals in de zorg

In deze aflevering van Zorgklank spreekt Aiko met drie jonge zorggezanten over Passende Zorg. Ze ontmoetten elkaar tijdens het symposium in Nijmegen rondom het afscheid van Jan Kremer, die na vijftig jaar verbondenheid afscheid nam van het Radboudumc. Daar gingen zij met hem in gesprek over een belangrijke vraag: hoe kijken jonge professionals eigenlijk naar passende zorg?
De jonge zorggezanten vormen een beweging van zo’n 150 professionals uit allerlei hoeken van zorg en welzijn. Artsen, verpleegkundigen, beleidsmakers, onderzoekers en andere professionals die allemaal, ieder op hun eigen manier, bezig zijn met dezelfde ambitie: zorg beter laten aansluiten op het leven van mensen.

Maar wat is passende zorg eigenlijk echt in de praktijk? Wanneer bén je passende zorg aan het leveren? En zijn professionals zich daar altijd bewust van?

In dit open gesprek gaat het over de spanning tussen beleid en praktijk. Over de taal van systemen tegenover de werkelijkheid van de werkvloer. Want termen verschillen misschien, maar wat werkt nou echt voor mensen?
We praten over hun doelen, hun idealen en over de vraag hoe je als jonge professional schotten doorbreekt. Hoe blijf je samenwerken over grenzen van organisaties en disciplines heen? En hoe houd je die frisse blik vast, juist aan het begin van je carrière, wanneer je ook vaak hoort: “dat hebben we al geprobeerd.”

De jonge gezanten vertellen over hun netwerk, hun activiteiten en bijvoorbeeld de straatgesprekken die zij het afgelopen jaar organiseerden. Gesprekken waarin ze luisterden naar wat mensen bezighoudt en waarin ze juist leerden van uiteenlopende perspectieven. Open blijven staan voor nieuwe input staat daarin centraal.

Een energiek gesprek vol voorbeelden, reflectie en hoopvolle ideeën over hoe zorg en welzijn beter kunnen aansluiten bij het echte leven van mensen.

Wil je het magazine ontvangen? Mail dan naar iza@minvws.nl. Voor meer info over de jonge gezanten kijk op nl.linkedin.com/company/jonge-zorg-gezanten

In deze aflevering van Zorgklank spreken we met Myrthe Schoot: oud-topvolleybalster, voormalig international en tegenwoordig werkzaam voor TeamNL. Maar bovenal zit ze hier als mens. Als ervaringsdeskundige. Als iemand die kanker kreeg en daar openhartig over vertelt.
Myrthe deelt haar persoonlijke verhaal over ziekte, herstel en de kracht van een gezonde leefstijl. Over hoe sporten en bewegen haar niet alleen fysiek, maar ook mentaal hielpen in een periode waarin ze geconfronteerd werd met haar sterfelijkheid. Ze vertelt hoe ze focus hield op voeding, herstel en alles wat ze zélf kon doen om beter te worden.
We praten over het belang van een supportteam: de mensen om je heen die helpen dragen, motiveren en perspectief bieden. Maar ook over de vraag: hoe organiseer je zo’n steunnetwerk eigenlijk?
Daarnaast deelt Myrthe hoe haar werkgever ruimte, maatwerk en vertrouwen bood tijdens haar herstelproces. Een waardevolle les voor werkgevers: wie goed omgaat met mensen in een kwetsbare periode, wint uiteindelijk als organisatie ook veel terug.
Van topsport naar maatschappelijke impact: hoe kunnen we de lessen uit de sport inzetten om kinderen meer te laten bewegen, anders te leren of mensen beter te begeleiden bij re-integratie na ziekte?
Een open en inspirerend gesprek over proactiviteit, samenwerken, verbinding en veerkracht.

In deze aflevering gaan we in gesprek met twee ondernemers die zorg en welzijn van binnenuit proberen te veranderen. Joke Koers, verpleegkundige en oprichter van Koers en Kracht, en Titus Radtake, ervaringsdeskundige en eigenaar van Zorg en Inclusie.

Samen bouwen zij, midden in dorpskernen, aan een andere manier van ouder worden. Een aanpak waarin mensen elkaar ontmoeten, samen bewegen, leren, en vooral zelf de regie houden. Geen zorg die van bovenaf wordt georganiseerd, maar een beweging die van onderop ontstaat.

Hoe begin je zoiets vanaf nul? Hoe werk je samen met gemeenten, huisartsen en fysiotherapeuten? En misschien wel de grootste vraag: hoe zorg je dat het blijft bestaan?

We duiken in het programma Actief Ouder Worden, waarin valpreventie een centrale rol speelt. Vanuit de keukentafel, met bewoners zelf, gestart met steun van GALA-subsidies. Lokaal, praktisch en gericht op mensen die risico lopen, maar nog niet in een zorgtraject zitten.

Van een pilot in Zaandam naar een beweging die zich verspreidt via ambassadeurs. Met als grote uitdaging: hoe maak je dit duurzaam?

In deze aflevering spreken we met Ad van Rijen. Hij is bestuurder bij WijZijn, voorzitter van Sociaal Werk Nederland en toezichthouder in de zorg. Met zijn brede ervaring kijkt hij scherp naar hoe ons zorgsysteem zich heeft ontwikkeld.
Volgens Ad hebben we de zorg in Nederland steeds verder uitgebouwd, vaak met de intentie om alles op te lossen. Maar niet alles is een zorgvraag. Sterker nog, in veel gevallen ligt de oplossing juist buiten de zorg. Terwijl de kosten blijven stijgen en de sociale cohesie afneemt, pleit hij voor een andere benadering.

We hebben het over sociale benadering: hoe je mensen helpt weer onderdeel te worden van de maatschappij, wanneer iets een behandelvraag is en wanneer niet, en hoe je meer regie bij mensen zelf kunt laten.

Maar ook over bestuur en verandering. Hoe bestuur je duurzaam als we de beweging willen maken van zorg naar gezondheid? Hoe organiseer je dat in een wijk, in een regio, en hoe laat je zien wat sociaal werk daadwerkelijk bijdraagt?

Aan de hand van concrete voorbeelden uit met name West-Brabant laat Ad zien hoe sociale netwerken, gemeenschappen en zorg met elkaar verbonden zijn.

In deze aflevering spreken we met Wilma van der Scheer over de veranderende rol van zorgbestuurders. Want wat er in de samenleving gebeurt, zie je één op één terug in de zorg. De tijd van alles opdelen in stukjes ligt achter ons. We zijn daar heel goed in geworden. Maar nu vraagt het iets anders van bestuurder

Bestuurders moeten op veel plekken tegelijk zijn. Ze zien de puzzel in volle omvang. Tegelijkertijd voelen professionals op de werkvloer hetzelfde: het moet anders. Maar hoe dan? Hoe kom je van losse delen naar het grotere geheel? Hoe ga je kwaliteiten anders inzetten? Maar ook beschikken we eigenlijk al over de vaardigheden die daarbij horen?

Wilma noemt het re-professionaliseren. Opnieuw kijken wat van wie is. Meer delen. Meer samen. Anders samenleven, met nadruk op samen. Dat klinkt logisch, maar het is wennen. Het vraagt om een andere mindset van iedereen in de zorg.

We hebben het over de urgentie. Er is geen plan B. Over hoe je als bestuurder van nú verbinding houdt, richting geeft en tegelijk ruimte laat. Hoe houd je de vitaliteit van je bondgenootschap in stand? Wat vraagt goed leiderschap in een tijd waarin het systeem en de cultuur mee moeten bewegen?

Een gesprek over zoeken, samen leren en opnieuw uitvinden. Over het geheel zien, zonder het vakmanschap te verliezen.