De Anti-Money Laundering Authority (AMLA) en nationale toezichthouders gaan werken met één pan-Europees risicomodel. Dat heeft directe gevolgen voor hoe instellingen hun risico’s in kaart brengen, hoe toezicht wordt ingericht en hoe het gesprek met de toezichthouder wordt gevoerd.
In deze aflevering staan we stil bij de Europese risicomethodologie onder de AMLR. Hoe worden inherente risico’s, beheersmaatregelen en residuele risico’s straks beoordeeld? En wat betekent dit voor bestaande processen zoals de SIRA, risicobereidheid en interne governance?
In deze aflevering hoor je onder andere:
Hoe het Europese risicomodel is opgebouwd en welke data wordt uitgevraagd
Het verschil tussen inherente, gecontroleerde en residuele risico’s
De rol van datagedreven vragenlijsten en uniforme beoordelingscriteria
Wat de nieuwe methodiek betekent voor CIRA’s en ERM-processen
Hoe AMLA en nationale toezichthouders dezelfde risicomethodiek gaan toepassen
De aflevering maakt duidelijk dat risicobeoordeling in Europa steeds uniformer, transparanter en meer datagedreven wordt — met directe impact op instellingen die onder toezicht staan.
“Aan de hand van een vrij mathematische exercitie wordt uiteindelijk het residuele risicoprofiel van een instelling vastgesteld.”
🎧 In de volgende aflevering verschuift de focus naar data en samenwerking: welke informatie wordt centraal geregistreerd, hoe FIU’s samenwerken en wat dit betekent voor meldprocessen binnen Europa.