AMLC podcast

Gast: Jasper Gielkens, coördinator team voorlichting en communicatie bij de FIU Nederland
Wat is de opschortingsbevoegdheid en waarom is deze belangrijk?
Achtergrond: De aanleiding voor de wetswijziging en hoe deze past in de internationale context.
Praktische werking: Hoe en wanneer kan de FIU transacties opschorten? Wat is het verschil met beslaglegging?
Criteria en afwegingen: Wanneer wordt de bevoegdheid ingezet en wat zijn de succesfactoren?
Praktische uitvoering: Hoe bereiden de FIU en financiële instellingen zich voor? Wat is de rol van virtual IBANs?
Impact en toekomst: Wat betekent deze bevoegdheid voor professionals in de witwasbestrijding? Hoe ziet de toekomst eruit?
Belangrijke punten:
De opschortingsbevoegdheid geldt vanaf 1 juli 2026 en is bedoeld om criminele geldstromen tijdelijk te blokkeren.
De bevoegdheid kan worden ingezet op verzoek van de FIU of een buitenlandse FIU, met een maximale duur van 5 werkdagen (10 werkdagen voor buitenlandse verzoeken).
Instellingen moeten snel en adequaat reageren op opschortingsverzoeken en hun klanten actief informeren.
De bevoegdheid is met name relevant voor banken, cryptodienstverleners en betaaldienstverleners.
De FIU werkt aan instructies en afstemming met de sector om de implementatie soepel te laten verlopen.
Meer weten?
Lees het artikel over de opschortingsbevoegdheid op de website van de FIU.
Volg de FIU en het AMLC op LinkedIn voor updates en verdere voorlichting.

In februari 2026 maakte het OM bekend dat de Nederlandse tak van Louis Vuitton een boete van een half miljoen euro kreeg voor het niet voldoen aan Wwft verplichtingen.
In deze podcast duiken we in de zaak: hoe kon een vrouw uit Lelystad 2 miljoen euro aan crimineel geld omzetten in luxe tassen, die vervolgens naar China werden verzonden? Wat was de rol van Louis Vuitton, en waarom koos het OM voor een strafbeschikking? Met Tessa van Roomen (officier van justitie) en Inge (financieel rechercheur) bespreken we de witwasmethoden, de rol van daigou handel, en de lessen voor professionals in de witwasbestrijding.
Belangrijkste onderwerpen:
De witwasroute: Hoe crimineel geld via luxe aankopen en daigou handel naar China verdwijnt.
De rol van Louis Vuitton: Waarom het bedrijf onvoldoende cliëntenonderzoek deed en wat de gevolgen zijn.
Strafbeschikking vs. transactie: Waarom het OM koos voor een strafbeschikking en wat dat betekent voor de rechtsgang.
Lessons learned: Wat professionals in de witwasbestrijding kunnen leren van deze zaak, met name over KYC, risicoprofielen, en compliance.
Gasten:
Tessa van Roomen, officier van justitie bij het Functioneel Pakket, gespecialiseerd in complexe witwas- en corruptieonderzoeken.
Inge, financieel rechercheur bij de eenheid Landelijke Opsporing en Interventies – domein SOC-FinEc (Serious Organized Crime Financieel Economische Criminaliteit)

Artikel 75 van de Anti-Money Laundering Regulation (AMLR) markeert een belangrijk kantelpunt in de Europese witwasbestrijding. Voor het eerst worden informatiedeling, publiek-private samenwerking en privacywetgeving expliciet samengebracht op het niveau van Europese wetgeving.
In deze aflevering staat artikel 75 AMLR centraal. Wat mag straks wel en wat niet als het gaat om het delen van informatie tussen instellingen? Welke ruimte ontstaat er voor private samenwerking en hoe verhoudt dit zich tot de AVG? En wat betekent dit concreet voor bestaande initiatieven en nieuwe samenwerkingsvormen?
In deze aflevering hoor je onder andere:
Wat artikel 75 AMLR regelt en waarom dit een juridisch novum is

Het concept van Partnerships for Information Sharing (PIFS)

Welke vormen van informatie-uitwisseling zijn toegestaan

De verhouding tussen witwasbestrijding en privacybescherming

Wat dit betekent voor bestaande en toekomstige samenwerkingen

Deze slotaflevering laat zien dat artikel 75 kansen biedt voor effectievere samenwerking, maar alleen binnen duidelijke juridische kaders. Daarmee onderstreept deze aflevering dat succesvolle witwasbestrijding vraagt om balans tussen impact, proportionaliteit en rechtsbescherming.
“Dit is de eerste keer dat anti-witwasregelgeving en AVG-vereisten op wetgevingsniveau expliciet bij elkaar komen.”
🎧 Met deze aflevering ronden we de serie over de AMLR en de AMLA af: een fundamentele herinrichting van de Europese aanpak van witwassen.

Met de komst van de Anti-Money Laundering Authority (AMLA) krijgt data een centrale rol in het Europese anti-witwasstelsel. AMLA wordt het knooppunt van Europese AML-informatie en gaat een belangrijke rol spelen bij risicogebaseerd toezicht en samenwerking tussen lidstaten.
In deze aflevering kijken we naar welke data centraal wordt geregistreerd, welke informatie nationaal blijft en hoe FIU’s binnen Europa nauwer gaan samenwerken. Wat betekent dit voor meldprocessen, datakwaliteit en de manier waarop toezicht wordt ingericht?
In deze aflevering hoor je onder andere:
Welke databronnen en registers onder regie van AMLA komen

De rol van systemen zoals Eureka en FIU-netwerken

Wat centraal wordt opgeslagen en wat bewust nationaal blijft

De gevolgen voor meldprocessen en datakwaliteit

Hoe data wordt ingezet voor risicogebaseerd toezicht en toezichtselectie

De aflevering laat zien dat betere samenwerking en datadeling essentieel zijn voor een effectieve Europese aanpak, maar ook dat duidelijke keuzes zijn gemaakt over grenzen aan centralisatie en nationale verantwoordelijkheden.
“AMLA wordt het knooppunt van Europese AML-data.”
🎧 In de volgende aflevering staat artikel 75 van de AML-verordening centraal: informatie-deling tussen publieke en private partijen, samenwerking tussen poortwachters en de balans met privacywetgeving.

De Anti-Money Laundering Authority (AMLA) en nationale toezichthouders gaan werken met één pan-Europees risicomodel. Dat heeft directe gevolgen voor hoe instellingen hun risico’s in kaart brengen, hoe toezicht wordt ingericht en hoe het gesprek met de toezichthouder wordt gevoerd.
In deze aflevering staan we stil bij de Europese risicomethodologie onder de AMLR. Hoe worden inherente risico’s, beheersmaatregelen en residuele risico’s straks beoordeeld? En wat betekent dit voor bestaande processen zoals de SIRA, risicobereidheid en interne governance?
In deze aflevering hoor je onder andere:
Hoe het Europese risicomodel is opgebouwd en welke data wordt uitgevraagd

Het verschil tussen inherente, gecontroleerde en residuele risico’s

De rol van datagedreven vragenlijsten en uniforme beoordelingscriteria

Wat de nieuwe methodiek betekent voor CIRA’s en ERM-processen

Hoe AMLA en nationale toezichthouders dezelfde risicomethodiek gaan toepassen

De aflevering maakt duidelijk dat risicobeoordeling in Europa steeds uniformer, transparanter en meer datagedreven wordt — met directe impact op instellingen die onder toezicht staan.
“Aan de hand van een vrij mathematische exercitie wordt uiteindelijk het residuele risicoprofiel van een instelling vastgesteld.”
🎧 In de volgende aflevering verschuift de focus naar data en samenwerking: welke informatie wordt centraal geregistreerd, hoe FIU’s samenwerken en wat dit betekent voor meldprocessen binnen Europa.