Beursverhalen

Het karakter van beleggers is niet een statisch gegeven. Het is ergens gevormd en het verandert weer.
Wie in 2010 begon met beleggen, werd jarenlang getraind om nieuwe dreigingen te ontwaren in het financiële bos. Beleggers uit die tijd hadden amper kunnen bedenken dat er zestien jaar later nog steeds geen nieuwe systeemcrisis is ontstaan. Ja, de coronacrisis was erg, en die eurocrisis was ook geen pretje, maar een bullmarkt die zó lang doortuft met slechts matige onderbrekingen? Nee.
Omgekeerd kunnen beleggers die net zijn begonnen zich amper voorstellen dat je Apple in de periode na 2010 voor tien tot dertien keer de winst kon kopen. Sterker nog, toen Reinder Mastercard wilde aanschaffen in die periode, werd hem de bekende anekdote van Scott McNealy, oprichter van Sun Microsystems, voor de voeten gegooid. Samenvatting: tien keer de omzet betalen voor een bedrijf, dat doen alleen gekken. 
Inmiddels is dat wel anders. Vijftig keer de winst betalen is tegenwoordig aan de orde van de dag (werp gerust een blik op de chipaandelen in de AEX) en zuinig gedrag wordt overschaduwd door risicobereidheid. Het meest extreme voorbeeld: Zuid-Koreaanse beleggers. Bankleningen stapelen zich in hun brokeraccounts op de leningen van de broker zelf, waarna het geheel in hefboom-ETFs wordt geïnvesteerd, die zelf ook een bak leningen gebruiken om het koerseffect van aandelen te versterken.
We kunnen droogjes vaststellen dat er wel wat is veranderd sinds die periode na 2008.
Dit alles doet een vraag rijzen. Wat voor karakter hebben Reinder en Johannes eigenlijk? Welke periodes vormden hen? En wat hebben we geleerd van al die veranderingen die beleggers zélf ook ondergingen de afgelopen decennia? We bespreken hoe Fairfax Financial Holdings ooit 2 miljard dollar verloor door angst, waarom 1 op de 30 volwassenen in Zuid-Korea deze week een margin call kreeg, én we vertellen over die tijd waarin Reinder & Johannes écht bang waren.
Veel luisterplezier!
🎤 Hosts: Jochem Visser, Johannes Smit & Reinder Wietsma
🎧 Productie: Jochem Visser, IBS Capital Allies
🌐 Website: https://ibsca.nl/
📩 Mail ons: info@ibsca.nl

Een luisteraar deed recent een goudgerande observatie. 'Het lijkt een kop van De Speld: actief management kan dienen als diversificatie tegen de risico's van passief beleggen.'
 
Een bijzondere conclusie, want als er één idee was dat diversificatie had moeten brengen, dan was het wel passief beleggen. Helaas. Tegenwoordig zitten niet slechts alle eieren in hetzelfde mandje, maar zelfs alle mandjes in hetzelfde mandje.
De S&P 500, de MSCI World Index, opkomende markten, de growth-index, de value-index, de geen-idee-maar-ik-vond-dit-thema-wel-leuk-index en zelfs onze bloedeigen AEX: allemaal volgestouwd met AI of bedrijven die afhankelijk zijn van AI. De Vereniging van Effectenbezitters schrijft er zelfs bezorgde briefjes over.
Daar mag iets aan worden toegevoegd. Want passief geld, momentumbeleggers en de meute retailbeleggers spelen nog op elkaar in ook. De passieve berg blijft de passieve berg kopen, waarna de momentumbeleggers kopen wat er gisteren steeg en de retailbelegger daar nog eens een schepje bovenop doet. Laat staan wat de gemiddelde 'pod shop' in New York morgen bedenkt en koopt met veel geleend geld, om over twee weken weer uit te cashen.
Daarom kan Dell naar bed gaan als bedrijf van 200 miljard dollar en wakker worden als bedrijf van 275 miljard dollar, zonder enige reden. Zelfs Donald Trump had die beruchte vrijdag niets gezegd over het bedrijf. Wil je het nog extremer? Kijk dan eens naar de gemiddelde koersbeweging die Zuid-Koreaanse beleggers veroorzaken bij chipbedrijven.
Niemand kan aardverschuivingen voorspellen die zonder aanleiding ontstaan. Maar je kunt er wel een beleggingsregime tegenover zetten. Vandaag bespreken we wat concentratie en de nieuwe marktstructuur eigenlijk doen met fondsmanagers die gewoon hun benchmark willen verslaan. Waarom passief beleggen niet meer werkt als iedereen het doet, waarom bedrijfscijfers wel degelijk uitmaken op de lange termijn en waarom de actieve belegger de uitgelezen kandidaat is om daar zinnige keuzes op te baseren. Want hoe gek de wereld soms ook lijkt: op de lange termijn worden bedrijven niet verkozen door stemmers, maar gewogen op de weegschaal van winsten.
Veel luisterplezier!
🎤 Hosts: Jochem Visser, Johannes Smit & Reinder Wietsma
🎧 Productie: Jochem Visser, IBS Capital Allies
🌐 Website: https://ibsca.nl/
📩 Mail ons: info@ibsca.nl

Stel je voor. Je topman schrijft 'eerlijk gezegd begrijp ik AI niet zo goed' in het jaarverslag, gevolgd door: 'maar ik heb het de managers gevraagd die het wel snappen, en die vinden het ook niks. We hebben het gebruik grotendeels verboden in het designproces.'
Vervolgens glimlach je, omdat zijn aandeel gemiddeld 45 procent per jaar inclusief dividenden heeft gerendeerd sinds zijn aantreden in 2016. En omdat Games Workshop plastic poppetjes verkoopt. Niet chips, of software, of AI-modellen. Wel verf. En boeken.
Welkom in de wondere wereld van bedrijven die maling hebben aan economische verschuivingen.
Al 45 jaar giet Games Workshop metaal en plastic in een mal om speelgoedsoldaatjes te maken. Inmiddels zijn er al honderden miljoenen, zo niet miljarden van verkocht. Het bedrijf voorziet ze van een boek met spelregels en fantasieverhalen, serveert ze uit in honderden fysieke en digitale verkoopkanalen, en laat klanten die krengen nog zelf schilderen ook.
Nu kun je natuurlijk lachen om speelgoed. Maar dan onderschat je een franchise die de vergelijking met miljardenkrakers als Star Wars, Marvel en Disneyprinsessen moeiteloos doorstaat. Sterker nog: de intellectuele eigendommen van Games Workshop zijn zo geliefd dat ze op het internet worden voorzien van honderden miljoenen dollars aan gratis marketing per jaar. Van wedstrijden tot diepzinnige exegeses van de achterliggende verhalen. Tolkien zou gruwen van dat gure universum, maar de doorgaans volwassen klant smult van het galactische drama.   
Het aandeel is moeilijk kapot te schieten. 3D-printen is geen probleem. Fans die een permanente klaagzang afsteken op alle onlinekanalen ook niet. Concurrentie is er amper. Demografie vormt enkel wind in de rug, en de klant is bepaald recessie-ongevoelig.
Waarom is dat allemaal geen probleem? Dat leggen Johannes en Jochem vakkundig uit.
Veel luisterplezier!
🎤 Hosts: Jochem Visser, Johannes Smit & Reinder Wietsma
🎧 Productie: Jochem Visser, IBS Capital Allies
🌐 Website: https://ibsca.nl/
📩 Mail ons: info@ibsca.nl

Wijsheden op financiële markten bestaan om vervangen te worden.

‘Als u vlak voor deze crash instapte, kostte het jaren om terug te komen op break-even!’ Meestal gaat zo'n Tweet vergezeld met een naar grafiekje: 10.000 dollar geïnvesteerd in de Amerikaanse index ergens in september 1929 levert een neerwaarts boogje op dat pas vijftien(!) jaar later het originele inlegbedrag weer aantikt.
Maar waarom zou je in september 1929 inleggen en dan stoppen met beleggen tot je terugkomt op het bedrag van je inleg? Wat heet: Warren Buffett was net een maand oud. Slecht moment om te stoppen. Je zou de meest winstgevende textielmolen missen die ooit de Fortune 500 in is gegaan. Goed, hij kocht die molen, Berkshire Hathaway, iets later, maar ook daarna drong zich een crisis aan van jewelste. Dat noemen historici 'de jaren zeventig'.
Laten we een recenter voorbeeld pakken. Wie op 9 maart 2009 inlegde, praat niet over quitte spelen. Die legt iedereen op de verjaardag uit hoe beleggen werkt.
Hier tegenover staat de tegenwoordig voor natuurwet aangenomen wijsheid dat Amerikaanse aandelen altijd stijgen met een gemiddelde van 10 procent per jaar. Dat blijkt toch vaak minder exacte wetenschap dan grillige gedragswetenschap, want dat bestaat uit jaren van plus 25 procent, minus 30 procent, plus 5, en ga zo maar door. De term 'gemiddeld' draagt hele werelden op zijn rug.
Niet alleen kunnen die cijfers zo veranderen, maar de meeste beleggers innen die gemiddelde tien procent sowieso niet. Die zijn namelijk niet stoïcijns blijven doorbeleggen in zowel augustus 2008 als maart 2009.
 
Nog zoiets: dividenden. ‘Getting paid to wait!’, staat er in de folder voor de dividendstrategie. Sterkte met uw dalende aandelen die elk kwartaal uitbetalen op een belastingtechnisch minder schone wijze dan de verkoop van dividendloze aandelen zouden opleveren. 
Een portefeuille die bestaat uit 60 procent aandelen en 40 procent obligaties? We horen het nog maar weinig.
Het punt is simpel: zekerheden zijn ver te zoeken en veel beleggingswijsheden slaan helemaal nergens op. Je zou bijna denken dat vermogensbeheer nut heeft.
 
Veel luisterplezier!
🎤 Hosts: Jochem Visser, Johannes Smit & Reinder Wietsma
🎧 Productie: Jochem Visser, IBS Capital Allies
🌐 Website: https://ibsca.nl/
📩 Mail ons: info@ibsca.nl

Midden in de huidige brullende bullmarkt zitten beren steeds vaker alleen te lunchen. Toch is er één diersoort die niet slechts uit de gratie valt, maar zelfs lijkt uit te sterven. De shortseller.
Goed, er zijn legio grote fondsen die dagelijks duizenden keren wedden dat financiële producten omhoog- en omlaaggaan. Dat hele long-shortverhaal zal altijd blijven bestaan, want de statistici en kwantitatieve nerds bedienen zich graag van allerlei strategietjes die vooral de – relatieve – waarde van posities uitbuiten. Dit omhoog, dat omlaag, het verschil voor ons: prima.
Maar dat is natuurlijk wat anders dan de detective die fraude opspoort en wedt dat het stinkende zaakje binnenkort opblaast: de dedicated shortseller. Zijn het nou onderzoeksjournalisten met een extra verdienmodel of zijn het financiële scherpslijpers met een idealistische inborst? Wie het weet, mag het zeggen. Ex-medewerkers van Enron, Wirecard, Nikola en een hele sloot Chinese fraudeurs voelen de blauwe plekken van deze typjes in ieder geval nog altijd.
Eén ding is zeker: het is geen sinecure om met scherp te schieten, gelijk te krijgen en er nog consistent winst mee te maken ook. De bestuurders en beleggers op wie je schiet vinden je niet aardig, de indexbelegger haalt zijn schouders op en je verliezen kunnen oneindig zijn wanneer de markt het niet met je eens is.
Toch zit er een zekere schoonheid in het jochie in de klas dat de onwaarheid niet kan verdragen, terwijl de rest zijn schouders ophaalt. Het vereist een zeker karakter om een probleem op te lossen terwijl de goegemeente er juist voor kiest om er geld aan te verdienen.
Daarom bespreken we vandaag deze bijzondere broeders en zusters op de markten. Reinder is even met vakantie, maar Johannes legt fraai uit waarom deze zwartkijkers wel degelijk nut hebben. Hij zou ze zelfs nog gaan missen, terwijl hij zelf nooit aan het businessmodel zou beginnen.
Veel luisterplezier!
🎤 Hosts: Jochem Visser, Johannes Smit & Reinder Wietsma
🎧 Productie: Jochem Visser, IBS Capital Allies
🌐 Website: https://ibsca.nl/
📩 Mail ons: info@ibsca.nl