Beursverhalen

Sommige podcasters hebben een bijzondere verhouding met hun gasten. Neem nou Nicolai Tangen. De man bezit met zijn fonds zo'n anderhalf tot 2.5 procent van bijna alle beursgenoteerde bedrijven op aarde. Hij heeft 2.3 biljoen dollar onder beheer.
Wanneer Nicolai een vraag stelt aan een topbestuurder van één van de grootste bedrijven op aarde, voelt dat toch wat anders dan wanneer Jochem dat doet. Wat dat betreft is de wereld oneerlijk.
Goed, je krijgt natuurlijk niet zomaar het belegde oliegeld van 5.7 miljoen Noren onder beheer. Nog afgezien van je CV moet dat eerst belegd worden door de Noorse Staat. Vervolgens moet je jaren wachten voordat de baten van het beleggen die van het ingelegde geld overstijgen. Bovendien moet je zo'n staatsfonds ook verdraaid goed inrichten, want het grootste gevaar voor een pot geld is een politicus.
Maar dan heb je ook wat. Zelfs als de Noren maximaal 3 procent van hun staatsfonds mogen uitgeven, zodat het geld blijft groeien, dekt dat tegenwoordig makkelijk 20 procent van de Noorse begroting. Pfoa.
Het kan ook misgaan. Je kan, zoals je vaak ziet bij staatsfondsen in de Golfstaten, een stel rare trofeetjes gaan financieren waar de gemiddelde burger niet zoveel aan heeft. Sowieso is het heikel om je staatsfonds te laten investeren in je eigen land, want dat verstoort al snel de economie of maakt mensen ergens van afhankelijk. De Noren doen dat niet, afgezien van de begroting.
Nederlanders en Engelsen zouden dat beter doen toch? Neuh. Je kan je fossiele brandstofbaten namelijk ook consumeren. Het Verenigd Koninkrijk en Nederland gaven van de jaren zeventig tot 2022 respectievelijk een slordige 400 miljard pond en 370 miljard euro aan brandstofbaten uit aan sociale zekerheid en andere consumptieve uitgaven. Ja, er wás wel een klein Fonds Economische Structuurversterking, maar het sloeg geen deuk in een pakje boter.
'And, it's gone', zoals de bankier in South Park zei. Dus. Wat kunnen we leren van het Noorse staatsfonds? Waarom pakten de Noren het wél goed aan? Welke beleggingskeuzes maakt iemand met 2.3 biljoen dollar onder beheer? Hoe verschilt dat van andere vermogensbeheerders? En: is er nog hoop voor Nederland?
Veel luisterplezier!
🎤 Hosts: Jochem Visser, Edo Scholts
🎧 Productie: Jochem Visser, IBS Capital Allies
🌐 Website: https://ibsca.nl/
📩 Mail ons: info@ibsca.nl

Elke financiële professional die vanaf de jaren tachtig aan het werk ging, leerde het vak onder een bijzonder regime. Het fundament van die wereld bevatte één waarheid. Het was niet altijd even duidelijk van tevoren, maar rentes daalden structureel. 
Het getijde van lagere rentes tilde veertig jaar lang alle boten op. Klassiek vermogensbeheer, private equity, obligatiehandelaren, huizenkopers, bedrijven, overheden, joep-om-de-hoek met een beleggingsrekeningetje: men voelde een onzichtbare wind in de rug.
Wie de afgelopen maanden de krant open heeft geslagen, weet dat dat getijde zich ook terug kan trekken. Tijdens de coronacrisis tilde goedkoop geld voor de laatste keer alles op. Zwaai nog even jaloers naar iedereen die in 2021 een hypotheek afsloot.
Thierry Borgeat houdt wel van een vet frame en spreekt van 'het einde van de grootste bullmarkt ooit', namelijk die in obligaties. Als rentes elk jaar dalen, worden de obligaties van gisteren stelselmatig meer waard. 
Maar welk effect hebben die stijgende financieringskosten eigenlijk op alle eerder genoemde partijen? Wat betekent het om te leven in een wereld waarin rentes misschien niet meteen structureel stijgen, maar in ieder geval niet meer structureel dalen?
Zei Warren Buffett niet dat je pas ziet wie er naakt zwemt als het eb wordt?
Nou: dat soort enge vragen leidt tot een ontluisterende conclusie in de aflevering van vandaag. Het valt gek genoeg wel mee, zelfs voor de aandelenbelegger die met kapitaalintensieve bedrijven werkt. Het is allemaal een stuk ingewikkelder dan je zou denken, zeggen Reinder & Johannes, zoals je altijd te horen krijgt wanneer je grote macrobewegingen in een oorzaak-gevolg relatie probeert te drukken. 
Blijken die oorzaken én gevolgen opeens legio. En op elkaar van invloed. Zucht. Je snapt opeens waarom Charlie Munger altijd zei dat hij nog nooit zijn geld had ingezet op macro-economische inzichten.
Johannes & Reinder bewegen deftig door het moeras van stijgende rentes en het effect of non-effect dat de stijging heeft op de wereld. Bedrijfswinsten zijn hoog, ongeacht stijgende financieringskosten. Leningen hebben een looptijd, en veroorzaken niet direct een schok. De pijn van een rente die van 1 naar 4 gaat is véél hoger dan wanneer je van 4 naar 5 gaat. Plus: er profiteert ook altijd iemand van de hogere rente. De wereld blijkt veelkleurig. Maar vooral fascinerend.
Veel luisterplezier!
🎤 Hosts: Jochem Visser, Edo Scholts
🎧 Productie: Jochem Visser, IBS Capital Allies
🌐 Website: https://ibsca.nl/
📩 Mail ons: info@ibsca.nl

Komt een belegger bij de broker. 'Hoi, ik wil graag bedrijven die cash uitspuwen als een geiser en weinig hoeven investeren om dat zo te houden. Liefst een beetje lage waarderingen en niet te veel bezig met AI. Ik heb onverwacht grote cashflow deze maand.'
Hij grijnst.
De broker glimlacht breed terug. 'Ik weet wat jij nodig hebt. Wil je sigaretten, olie, wapens of een paar casino's? Alcohol doet het wat minder de laatste tijd.'
De belegger blijft verward achter.
Zo gaat dat met de zogeheten sin stocks. Zondige aandelen? Nee, want zoals Peter Lynch zei: een aandeel weet niet dat u er de eigenaar van bent. Aandelen voor zondaars dan? Nou... moeilijk! 
Hoe gingen de meest morele én succesvolle beleggers op aarde daar eigenlijk mee om? Ze wezen op het grijze gebied. Desgevraagd zei Warren Buffett op de vergadering van Berkshire Hathaway in 1997 dat hij de grens legde bij adverteren voor sigaretten. Dat mocht nog wel onder hem, vooral omdat de retailwereld en de journalistiek dat destijds lustig deden.
Maar sigaretten verkopen? Nou, liever niet, máár, ja, in de jaren tachtig zat 'ie er wel in, we noemen maar een RJR Nabisco en een Bayuk Cigar. Waarna Charlie toe mocht voegen dat ze later juist fantastische deals op tabakgebied hadden laten gaan omdat het toch een beetje dubieus was.
Zucht. Het lijkt erop dat het verkrijgen van morele helderheid net zo moeilijk is voor beleggers als voor filosofen, politici, advocaten, dokters, soldaten en kinderen op de speelplaats.
Maar we kunnen het er wel over hebben. Waar ligt die grens? Tabak lijkt klip en klaar. Maar olie? Social media? Alle technologie op aarde, stiekem? Wat vinden we van de verschoven morele kaders rond het verdedigen van Oekraïne? En even financieel: wat voor eigenschappen hebben deze aandelen eigenlijk als je ze als mandje bekijkt? Het blijken grosso modo verdraaid goede businessmodellen.
Reinder & Johannes weten als altijd vernuftig uit te leggen dat er heel wat interessants tussen zit, hoewel je niet alles moet willen kopen. En natuurlijk weten we ook even te zeuren over Europa. Het is wel Beursverhalen.
Veel luisterplezier!
🎤 Hosts: Jochem Visser, Edo Scholts
🎧 Productie: Jochem Visser, IBS Capital Allies
🌐 Website: https://ibsca.nl/
📩 Mail ons: info@ibsca.nl

Het is tijd voor felicitaties. Zelf zullen ze de blik naar beneden werpen en mompelen dat ze nog nergens zijn, na een tiental ongetwijfeld terechte nuances, maar het is een feit dat Reinder & Johannes twee jaar geleden een fonds begonnen dat Centive heet.
De bijbehorende fuif van deze week was vast een mooi festijn. We zeggen niks over die ernstige blikken achter de computer van tevoren. Wel moeten we even roddelen, want die knuppels kwamen hier niet zomaar én er is natuurlijk meer dan Centive bij IBS.
Om dat te doen schuift Edo Scholts vandaag aan. Hij is portfoliomanager bij de IBS 30, de strategie die in de kamer tegenover Centive wordt gerund. Hij kent Reinder al uit zijn studententijd en zag ook Johannes binnenstappen bij IBS. Edo zag de heren evolueren, samen met de beleggingsstrategieën van heel IBS. Want als er één les uit de podcast is gerezen tot nu toe, dan is het wel 'adapt or die': het aanpassend en lerend vermogen van een belegger én een onafhankelijke vermogensbeheerder als IBS moet groot zijn. 
Wat gisteren werkte, hoeft dat niet per se morgen te doen. Edo vertelt hoe die reis is afgelegd en hoe factoren als management belangrijker zijn geworden binnen de verschillende beleggingsstrategieën van IBS.
Verder is er natuurlijk ook nog zoiets als tijdloze wijsheid en gezond verstand. Zeker op beleggingsgebied. Daarom bespreken we ter ere van het papieren jubileum nog even de boekenkast van Edo en Jochem: wat is nou het ideale boek om een leek mee te laten beginnen, en hoe kan de literaire reis daarna worden afgelegd om sterker te worden als belegger? Wat leren we van grote namen als Housel, Buffett, Munger, Lynch, Lewis, Rockefeller, grote wetenschappers en al die anderen? Hoe neem je dat tot je op een effectieve manier? 
En: waarom is Diary of a Very Bad Year stiekem een beter crisisboek dan The Big Short, terwijl niemand het kent? 
Veel luister- en leesplezier!
🎤 Hosts: Jochem Visser, Edo Scholts
🎧 Productie: Jochem Visser, IBS Capital Allies
🌐 Website: https://ibsca.nl/
📩 Mail ons: info@ibsca.nl

Foutje gemaakt? Geef het toe, maak de schade ongedaan en lach jezelf nog eens uit. Kan gebeuren. Maar bij bedrijven lukt dat niet altijd. Soms mis je de boot. Soms word je ingehaald terwijl je op de juiste boot zat. Soms hangt je boot van zoveel frauduleuze touwtjes aan elkaar dat hij zinkt van ellende.
Tandpasta kan maar zelden terug in de tube. De merknaam Enron werd voor 275 dollar verkocht aan een satiricus. En wie vond de draagbare digitale camera uit? Kodak. In 1975. De populaire mythe dat het bedrijf zijn filmrolletjes niet wilde kannibaliseren klopt maar deels. Het grootste probleem was dat men zijn schouders ophaalde bij een onhandig kreng dat fotootjes op een tv-scherm toverde. Waarom zou je?
Nee, niemand schrapt vrijwillig zijn analoge model ten faveure van de digitale revolutie en zijn flinterdunne marges. Een blik op Duitse autobouwers leert dat het vinden van een visionair met radicaal nieuwe productie- en aandrijfmethoden niet altijd lukt binnen de torens van de winnaars van gisteren.
Zo kunnen we nog even doorgaan. Intel miste de mobiele chipmarkt toen de iPhone al uit was. Het bedrijf maakte Apple later zo boos dat men in Cupertino liever zijn eigen chips ging ontwerpen. Dat heeft afzwaaiend topman Tim Cook geen windeieren gelegd. Intel liet ook na om te investeren in dezelfde ASML-machines die TSMC wel kocht. Toen de 'turnaround' eenmaal tot de bestuurslagen was doorgedrongen, mislukte ook de ommekeer een paar keer. Totdat de Amerikaanse belastingbetaler een belang nam en de AI-revolutie iedereen optilde die maar iets kon produceren dat ermee te maken had.
Toch hebben brekebeentjes uit het verleden nieuwe wedstrijden leren lopen. Kijk maar naar Nokia, en Blackberry. De Apple-slachtoffers stoften zijtakken af en maakten er nieuwe stammen van. Zelfs IBM vond zichzelf niet minder dan vijf keer opnieuw uit.
Hoe sterft een winnaar? Wie keert de olietanker? Hoe is het om opeens fraude op je scherm te zien als belegger? Wat betekent het om ingehaald te worden, en: wat zegt dit nou allemaal over de huidige stal van grootste bedrijven op aarde? Reinder & Johannes weten als altijd lustig te citeren uit verleden details om ook de toekomst een klein tikkeltje helderder te maken.
Veel luisterplezier!
🎤 Hosts: Jochem Visser, Johannes Smit & Reinder Wietsma
🎧 Productie: Jochem Visser, IBS Capital Allies
🌐 Website: https://ibsca.nl/
📩 Mail ons: info@ibsca.nl