De Donkere Kamer

Peter Terrin is bij het grote publiek vooral bekend als schrijver, maar fotografie loopt al jaren als een tweede stroom door zijn werk en leven. In dit live gesprek, opgenomen in het atelier van Stief Desmet in Bachte-Maria-Leerne, duiken we in zijn eerste fotoboek You Have Seen Too Much.
Een boek dat niet ontstond vanuit één reeks of een strak plan, maar langzaam groeide uit een archief van beelden, intuïtie en tijd.
We spreken over selectie en waarom dat misschien het moeilijkste deel is van fotografie. Over traag kijken en het vertrouwen op instinct. Over het verschil tussen schrijven en fotograferen, en wat het vraagt om je werk echt zelf te durven vormen.
Peter vertelt open over zijn proces, over zijn keuze voor zwart-wit en analoge fotografie, en over waarom hij graag “eeuwig amateur” wil blijven. Niet als iemand die minder weet, maar als iemand die blijft liefhebben, ruimte laat en zich blijft verwonderen.
Het werd een gesprek over meer dan fotografie alleen.
Over aandacht. Over intimiteit. Over schoonheid op plekken waar je normaal voorbijgaat. En over een wereld waarin we misschien al te veel gezien hebben, en precies daarom opnieuw moeten leren kijken.
Een trage, gelaagde aflevering over fotografie als manier van aanwezig zijn.
Meer over het boek: You Have Seen Too Much, De Bezige Bij
Meer over Peter Terrin: officiële website van de auteur

I recorded this episode on Easter Sunday, in our living room here in France, right after a bike ride. There was one thought that kept coming back, and it wouldn’t leave me alone: I see too many photographers waiting.
Waiting for more clarity. For someone to confirm they’re on the right track. Until they feel “ready.” At the same time, I see others who skip that part entirely and just begin, who commit without guarantees because they feel it matters.
That difference fascinates me. And it runs through this entire episode.
This is about passion and obsession, about what it takes to truly carry your work, and about believing in the impact you can make before there’s any proof. I connect that to what I’ve seen in recent weeks, conversations that stayed with me, and insights from the masterclass with Mark Mahaney.
He spoke about asking for help, about daring to be visible, and about training the muscle that keeps moving you beyond doubt.
If you feel like you’ve been holding back or going in circles, this episode might shift something. And if you want to hear how someone at that level approaches the craft and built their path, you’ll be able to watch the replay of the masterclass with Mark Mahaney here.

Ik nam deze aflevering op op Paaszondag, hier in de woonkamer in Frankrijk, vlak na een fietstocht. Onderweg kwam één gedachte telkens terug, en die moest ik kwijt: ik zie te veel fotografen wachten.
Wachten tot het duidelijker wordt. Tot iemand bevestigt dat het klopt. Tot ze zelf voelen dat ze er “klaar” voor zijn. Tegelijk zie ik ook mensen die dat stuk overslaan en gewoon beginnen, die ergens op intekenen zonder garantie, omdat ze voelen dat het ertoe doet.
Dat verschil fascineert me. En het is ook waar deze aflevering over gaat.
Over passie en obsessie, over wat het vraagt om iets echt te dragen, en over geloven in de impact die je kan maken nog voor je daar bewijs van ziet. Ik verbind dat met wat ik de voorbije weken zag, gesprekken die zijn blijven hangen, en inzichten uit de masterclass met Mark Mahaney.
Hij sprak over hulp vragen, zichtbaar durven zijn, en over het trainen van die spier die je telkens opnieuw voorbij je twijfel brengt.
Als je voelt dat je blijft uitstellen of rondjes draait, dan kan deze aflevering wellicht iets betekenen voor je . En wil je horen hoe iemand op dat niveau naar het vak kijkt en daar geraakt is, dan kan je hier de replay bekijken van de masterclass met Mark Mahaney.

In december zat ik in New York met Mark Mahaney, fotograaf voor onder andere Time, Vanity Fair en The New Yorker.
Wat mij vooral is bijgebleven, zat niet in enkel in zijn foto’s.
Het ging over hoe je werkt. Hoe je kiest. Hoe je aanwezig bent in je vak.
In deze aflevering neem ik je mee in drie inzichten die zijn blijven hangen.
Over waarom assisteren nog altijd een van de snelste manieren is om te groeien.
Over waarom beter worden in je fotografie je niet automatisch vooruit helpt als ondernemer.
En over een vorm van vertrouwen die niets te maken heeft met controle, en alles met ruimte laten.
Dit zijn zaken die vaak onder de radar blijven en tegelijk bepalen ze hoe ver je geraakt.
Komende zaterdag geef ik samen met Mark een live masterclass waar je hem rechtstreeks je vragen kan stellen over jouw werk, jouw keuzes en jouw volgende stap.
Als je voelt dat dit voor jou speelt, dan kan de masterclass een mooie verdieping zijn én een kans om je persoonlijke vragen te stellen! Inschrijven kan hier

In December, I sat down in New York with Mark Mahaney, a photographer working for Time, Vanity Fair and The New Yorker.
What stayed with me from that conversation had little to do with only his images.
It was about how you work. How you choose. How you show up in your practice.
In this episode, I take you through three insights that stayed with me.
About why assisting is still one of the fastest ways to grow.
About why becoming better at photography doesn’t automatically move you forward as a business.
And about a form of confidence that has nothing to do with control, and everything to do with allowing space.
These are the parts that often stay under the surface and at the same time shape how far you go.
This Saturday, I’m hosting a live masterclass together with Mark.
Where you can ask him your questions directly about your work, your choices and your next step.
If these themes resonate, you'll sure like our Q&A masterclass! You can sign up here.