De Donkere Kamer

In this episode, I’m recording from a remote estancia in Patagonia, Argentina, a place where distance is real, infrastructure is minimal, and the internet disappears whenever the wind decides so. There is no backup connection, no quick fix, no way to keep pushing when things stop.That’s where this episode begins.I talk about what happens when you’re forced to pause. Not as a luxury, not as a retreat, but as a working condition. About the discomfort of not knowing what the next step is. About how quickly we try to fill that space with activity, decisions, and output and why that often works against clarity.I connect this experience directly to what I see in photographers I mentor: the tendency to push harder precisely at the moment when ideas need time, not pressure. Why slowing down is not the same as doing nothing. And why focus doesn’t come from adding more, but from removing what doesn’t belong.This episode is about learning when to stop interfering with your own process and trusting that direction emerges from attention, not urgency.This is also the thinking behind the upcoming online masterclass I’m hosting with Lars Lindemann, former Director of Photography at GEO Magazine and now curator, mentor, and visual strategy consultant.In the masterclass, we address a central question:If editorial photography is changing, how do photographers still create meaningful impact without losing integrity?It’s not about trends or shortcuts. It’s about focus, positioning, and making deliberate choices in a fragmented visual landscape.📅 February 12th, 3:00 PM CET🔗 You’ll find the registration link here. This episode — and this masterclass — are an invitation to slow down, think clearly, and work with intention.

In deze aflevering van De Donkere Kamer praat ik met Yves Desmet, journalist, voormalig (politiek) hoofdredacteur van De Morgen en later Humo, en bekend van Polspoel en Desmet. We duiken in zijn weg naar de journalistiek (van opgroeien in een bibliotheek tot het leven als deadline-junkie), zijn visie op engagement en scherpe pen, en vooral: zijn liefde voor fotografie.Yves vertelt hoe De Morgen fotografie ooit een autonome plek gaf - niet als illustratie, maar als verhaal op zichzelf - met iconische keuzes die tegen de stroom ingingen. We spreken ook over de keerzijde van die drang naar “het beste”: verantwoordelijkheid tegenover jonge fotografen, trauma en (het gebrek aan) nazorg. Verder gaat het over ego’s op redacties, leiderschap met afstand (“de oester”), de verschuiving van journalistiek naar “bladen maken”, en hoe AI de mediasector op z’n kop kan zetten. Een gesprek over kijken, kiezen, en waarom echte vrijheid soms het krachtigste redactionele instrument is.Wil je hierop doorpakken in je eigen fotopraktijk? Boek dan een Review Sessie: een online 1-op-1 feedbackmoment met mij van 90 minuten waarin we samen kijken naar je beelden, je vragen en je groeipunten. Alle info vind je hier.

When you’re listening to this episode, I’m in Patagonia, Argentina, on a work retreat, fully focused on photography.I recorded this from Belgium, but my mind is already there.In this episode, I talk about a word that keeps returning in my work, my conversations, and my reflections: obsession.Not obsession as burnout. Not hustle.But the kind of deep, conscious commitment that allows you to truly grow as a photographer.I share why I believe obsession will become one of the most important forces in the creative industry in 2026 and why mediocrity is no longer safe. We talk about visual language, depth over volume, commitment over motivation, and what it really takes to create work that can’t be copied by people or machines.This episode is an invitation to look honestly at how deeply you’re engaged with your craft and whether you’re willing to go all in on the things that actually matter.At the end, I share more about a free webinar where I break down five patterns I see consistently in photographers who grow in a sustainable, meaningful way. You can register here for free

In this episode, I sit down with David Campany — curator, writer, editor, educator, and Creative Director of the International Center of Photography (ICP) in New York. We talk about how he brings all these roles together within one institution, and what it means to run a physical space with a simultaneously local and global audience.David explains why photography, in his view, is a true moving target: it shifts culturally, technologically, and even emotionally as makers and viewers change over time. Photography therefore seems to be “always in crisis.” And that, he argues, is exactly where its vitality comes from without friction, the medium would lose its urgency, its relevance, and its energy.We explore what a curator can add alongside a strong photographic voice: not to override the work, but to help it become better — as a sounding board, editor, and someone who can think in terms of space, rhythm, and experience. David shares how exhibitions are shaped through seemingly small decisions about light, wall color, sequencing, and especially scale — the difference between simply seeing a photograph and truly approaching it.He also reflects on two unforgettable collaborations: one with Jeff Wall, where experience and precision become almost physical, and another that began with an unexpected Instagram message from a Polish photographer and resulted in a book David considers his strongest editorial work.We end with a quietly unsettling conversation about portraiture and selfies: what does it really mean when someone appears to “look back” at us from a photograph, while in fact they were staring into the lens of a machine? A wide-ranging, thoughtful conversation about images, attention, and why photography keeps reinventing itself.If you want to continue growing as a photographer, we host a live online masterclass every month with international photographers. Each session runs for an hour and dives deep into a topic they have truly mastered — with time for your personal questions.Click here to see the upcoming sessions and get your ticket. For €25 (or the equivalent in your currency), you’ll gain practical insights, honest experiences, and lessons you can apply immediately.Links to David Campany and the International Center of Photography

Dit is de laatste aflevering van mijn vakantie-reeks én een herhaling van één van de meest beluisterde gesprekken van De Donkere Kamer. Sommige afleveringen blijven werken, ook wanneer je ze opnieuw beluistert, misschien zelfs meer dan de eerste keer.In deze aflevering ga ik in gesprek met Charlie De Keersmaecker. Iemand die ik al ken sinds mijn tijd aan Sint-Lucas, en wiens werk ik door de jaren heen rustig heb zien evolueren. Geen grote verklaringen, geen visueel lawaai. Wel een heel consequente manier van kijken.We spreken over hoe je een signatuur ontwikkelt zonder die te forceren. Over zoeken, bijsturen en blijven werken terwijl niet alles vastligt. Over licht, eenvoud en rust in je beelden, maar ook in je manier van werken.Van zijn studententijd in Brussel tot samenwerkingen met Raf Simons, van analoog werken tot digitaal minimalisme: Charlie deelt open hoe hij keuzes maakt, waarom Photoshop geen rol speelt in zijn praktijk, en waarom aandacht altijd belangrijker blijft dan techniek.Een gesprek dat je niet hoeft te “volgen”, maar dat je mag laten meekomen.Misschien onderweg. Misschien in stilte.Dit gesprek sluit inhoudelijk mooi aan bij de meerdaagse workshop die ik van 2 tot 6 juni in de Franse Alpen organiseer met Awoiska van der Molen. Net als hier draait het daar om vertragen, kijken, eenvoud en het verdiepen van je eigen beeldtaal. We doen dit met aandacht en focus en in een kleine groep. Alle praktische info en inschrijven kan hier. Maar eerst: luisteren.