In deze aflevering gaat Evelien Reich in gesprek met Nienke Sikkema, maker en glasblazer. Haar werk beweegt tussen ontwerp, kunst en ambacht, maar zelf noemt ze zich liever gewoon iemand die dingen maakt.
Nienke vertelt hoe ze via geschiedenis, journalistiek en de kunstacademie uiteindelijk bij glas terechtkwam. Een afstudeeropdracht bracht haar naar glasblazerij De Oude Horn, de plek waar ze nog steeds werkt. Daar leerde ze niet om glas koste wat kost in een perfecte vorm te dwingen, maar juist om mee te bewegen met het materiaal.
Want glas heeft een eigen wil. Het gloeit, zakt, trekt, verrast en stelt soms teleur zodra het uit de oven komt. Maar juist daarin zit voor Nienke de magie.
Evelien en Nienke praten over de fysieke kant van glasblazen, de misvatting dat je enorme longen nodig hebt, het maken van dieren in glas, de schoonheid van imperfectie en waarom materiaalonderzoek soms belangrijker is dan een strak vooropgezet plan.
Ook gaat het over de realiteit achter het ambacht: hoge stookkosten, werken zonder veel subsidies, de behoefte aan vrije experimenteerruimte en Nienkes droom om ooit een grote tentoonstelling te maken met werk dat niet bruikbaar hoeft te zijn.
Een aflevering voor iedereen die houdt van materiaal, maken, ambacht, kleur, hitte en gecontroleerde chaos.
In deze aflevering hoor je onder andere:
Hoe een geurherinnering aan brood in Amsterdam-Oost Nienke is bijgebleven
Waarom ze journalistiek inruilde voor de kunstacademie
Hoe een afstudeerproject haar naar glasblazen bracht
Waarom glas niet altijd te controleren is
Hoe dieren in glas ontstaan vanuit de logica van het materiaal
Waarom imperfectie soms juist de kracht van een object is
Hoe kostbaar en intensief glasblazen in de praktijk is
Waarom Nienke droomt van een vrije museale tentoonstelling
Muziek/producent: Music from #Uppbeat
https://uppbeat.io/t/hartzmann/sunny
License code: TUXOJDHYFVJS1TBH