Boeken voor Lezers

Het is een kunst, interviewen. Een kunst waarbij het erom gaat alle soorten mensen precies dat te vragen waarop ze eigenlijk geen antwoord willen geven, en ze langzaam maar zeker toch een antwoord te ontfutselen, zonder dat dat ontfutselen op ontfutselen lijkt natuurlijk. Wie zo goed kan interviewen dat mensen precies datgene zeggen wat het dichtst bij hun hart ligt, heeft geen noodgrepen nodig. Die hoeft alleen maar wat overbodig is te snoeien. Wie zo goed kan interviewen, wint vroeg of laat de Nobelprijs voor Literatuur.
Deze vijftiende aflevering van Boeken voor Lezers gaat over iemand die de kunst van het interviewen beheerst, zó goed dat haar verzamelde interviews over uiteenlopende periodes uit de Russische historie een vorm van geschiedschrijving worden. Het zijn de geschiedenissen van individuele mensen, van gevoelens, want zoals de ongeëvenaarde Svetlana Aleksijevitsj in Het einde van de Rode Mens schrijft: ‘Met die maat werk ik graag: die van een enkel mens. Daarin gebeurt eigenlijk alles.’
Over die mensen, die zo vaak vermalen worden tussen de tandwielen van de geschiedenis, schrijft Aleksijevitsj, en over hen spreken we. En over zinkjongens, over onbenullige leiders, de ‘collectieve roman’, Ales Adamovitsj, straatkapitalisme, schietpartijen, afrekeningen, zwarthandelaars, plunderaars, Doenja Goloebeva, Poetin, Jeltsin & Gorbatsjov, "sovjetsukkels", ‘Chernobyl’ (HBO) en gedoe met de censuur. Maar ook over het risico van te veel Remarque lezen, een etentje in een reformwinkel in Gent, Aleksandr Loekasjenko, Catherine Millet, Ryzsard Kapucinski, Floddertje, Elizabeth Strout, Daphne Koster, voor de pauze Van Morrison en na de pauze Bob Dylan, Arnold Lobel en de enige echte wereldkampioen Boggle.

Heinen & Heinen wensen jullie veel luister- en leesgenoegen!

Edit: de onvergelijkelijke Jonne Seriese
Mail: Boekenvoorlezers@gmail.com

· Kijk hier de toespraak van Aleksejivitsj na haar winst van de Nobelprijs: https://www.youtube.com/watch?v=UPUOnI8GXwY&t=990s
· Lees hier een (lyrische) recensie van Jans favoriete concert ooit: https://www.trouw.nl/voorpagina/tijdloze-dylan-jaagt-publiek-op-de-stoelen-pop~b941c105/
· Kijk hier de officiele trailer van de HBO-serie ‘Chernobyl’: https://www.youtube.com/watch?v=s9APLXM9Ei8
· Een prachtstuk over ‘Bij Uil Thuis’: https://www.frontporchrepublic.com/2023/10/the-cozy-loneliness-of-owl-at-home/
· Lees hier Franks verhaal over 24 uur met The Tallest Man on Earth: https://www.volkskrant.nl/cultuur-media/fan-frank-heinen-verbroedert-achter-de-schermen-met-the-tallest-man-on-earth~b98e8202/
Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

In de tweede helft van zijn leven, het deel waarin hij uitgroeide tot een van de beste Amerikaanse schrijvers van zijn generatie, bewoonde Kent Haruf in een dorp in de bergen van Colorado een huis met een flinke tuin. In die tuin stond een tuinhuisje, zijn schrijfhuisje. Daar werkte hij elke dag, op een typmachine, want de moderne tijd gleed bijna ongemerkt aan Haruf en zijn personages voorbij. Een van de weinige versieringen in het huis bestond uit een kleine schedel aan de muur.
Die, vertelde Haruf eens aan een bezoeker die ernaar vroeg, herinnert mij eraan om nooit mijn toevlucht te nemen tot bullshit.
En Haruf hield woord: hij werd de maker van een bullshitloos oeuvre van zes romans over het leven in een fictief dorp in Colorado, in een gebied waar de wind altijd waait en waar je kilometers ver kunt kijken en toch niets kunt zien. Zijn boeken gaan over doodgewone mensen met doodgewone levens in doodgewone dorpjes die doodgewone dingen meemaken die, als je er maar met de juiste blik naar kijkt, allemaal op zich weer uitzonderlijk en dramatisch en diep ontroerend zijn. In het Haruf-universum bestaan geweld en naastenliefde en dood en noaberschap en bedrog en verbondenheid naast elkaar.
Het is allemaal net het echte leven, maar dan beter opgeschreven.
In de veertiende aflevering van Boeken voor Lezers hebben we het over deze bijzondere schrijver, zijn Plainsong-trilogie, over Colorado en over de dunne lijn tussen ontroering en sentimentaliteit. Maar zoals altijd komt er meer ter sprake: John Irving, Mathieu van der Poel, ‘Friday Night Lights’, de rododendron, William Turner, De Marokkaanse Nachtegaal, William Faulkner, Het Peace Corps, de mantel van succes die soms een jeukende trui kan zijn, de eindeloze vlaktes van de High Plains, Robert Redford & Jane Fonda, de firma Hallmark, ‘Stand by me’, pompbedienden die hun hart uitstorten, zich misdragende sporthelden, ‘Winesburg, Ohio’, podcasts waarin schoonvaders en schoondochters boeken bespreken, Obama’s zomervakanties, Matthias Schoenaerts, Cesare Cremonini, Juli Zeh en de grote Van Mersbergen-theorie dat een boek met een paar op het omslag nooit een slecht boek kan zijn.
Veel luister- en leesplezier!

Edit: Jonne Seriese
E-mail: Boekenvoorlezers@gmail.com

· Jans boekentips van 301 t/m 350: https://www.albelli.nl/onlinefotoboek-bekijken?widgetId=85a9c997-2eb2-4896-b36a-4c455234b18f&securityId=b448fa2e-496a-4e8b-8987-75ac731442bb
· Een analyse van Obama’s Summer Reading List 2009: https://bookriot.com/the-anatomy-of-an-obama-summer-reading-list/
· Our Souls at Night op Netflix: https://www.netflix.com/nl/title/80104068
· Trailer van Friday Night Lights: https://www.youtube.com/watch?v=AG37AylK1_s
· Trailer van Stand by Me: https://www.youtube.com/watch?v=9UUcTNZKrks
· Cesare Cremonini betoont zich een heus Haruf-personage: https://www.youtube.com/shorts/W7d-Uy50iPQ
· Hier het liedje ‘Handen van Goud’ van Ayoub Kharchach (die misschien nog wel meer op Mark Kozelek lijkt dan op Joni Mitchell, realiseer ik me nu) : https://www.youtube.com/watch?v=ZfewQmrpEYY
· En voor wie denkt dat onze podcasts lang duren, hier is de link naar het krankzinnige interview met Juli Zeh in de podcast van Die Zeit (8 UUR EN 8 MINUTEN): https://podcasts.apple.com/de/podcast/juli-zeh-ist-die-aufkl%C3%A4rung-am-ende/id1374777021?i=1000488762455
Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

Het schrijversleven van Koos van Zomeren (80) beslaat inmiddels ruim zestig jaar. Hij debuteerde op zijn achttiende, en schreef sindsdien een spectaculair veelvormig oeuvre bij elkaar. Van poëzie tot detectives, van klassieke romans tot postmoderne fictie, van dagboeken tot historische non-fictie, van journalistiek en dagelijkse columns tot weergaloos proza over flora en fauna.
Wat al dat werk deelt, wat al die meer dan zestig boeken in al die genres gemeen hebben, zijn geweldige zinnen.
Wie het wil bespreken, schiet altijd tekort.
Wie het wil onthouden, vergeet altijd wat.
Een van de vele onbegrijpelijkheden van het leven is dat Van Zomeren – die tevens een van de oprichters van de SP is – nooit een grote literaire prijs heeft ontvangen. Nooit een van de grote oeuvreknallers, maar ook nooit een AKO- of een Libris-prijs. Je kunt er allerlei verklaringen voor zoeken, maar iets verklaren doen die verklaringen eigenlijk nooit. Misschien komt die prijs er nog, misschien ook niet. Het verdient aanbeveling ons vast te houden aan een citaat van Van Zomeren zelf, in zijn recente Privédomein Wij gaan zo, over de halve finale Nederland – Engeland (EK 2024) die die avond gespeeld zal worden: ‘Wat het ook wordt, het viel te verwachten.’

Over deze en talloze andere zinnen in het werk van Van Zomeren gaat het in deze dertiende Boeken voor Lezers. Maar ook over Nederlandse maoïsten, over hoe de Italiaanse Matthijs van Nieuwkerk in de jaren tachtig in het gevang belandde, over de Waddenthrillers van Mathijs Deen, over Castel di Sangro, over de hazelworm, over gakkende ganzen in de sneeuw, over Roda JC, over wielerkoersen in Hank, over goeie koeien, over ‘Seks, Sensatie & Socialisme’, over Herwijnen natuurlijk, over Van Agt, over The Tree of Life, over Maarten ’t Hart, over ruilverkaveling en vergankelijkheid, over vogels die alleen op kalenders voorkomen, over de perfecte instapper, over Janet Malcolm en over een avondje in de Britse upper class van Florence.
Wat het ook is geworden, het viel onmogelijk te verwachten.

Hier het mooie verjaardagsinterview van Jaap Tielbeke met Koos van Zomeren in De Groene Amsterdammer: https://www.groene.nl/artikel/als-ik-schrijf-weet-ik-precies-waar-ik-heen-wil

Hier de trailer van de serie ‘Portobello’ (HBO): https://www.youtube.com/watch?v=elyhbtZjeWM&t=1s

Hier een boeiende beschouwing van Peter Nijssen, Van Zomerens uitgever: https://nijssenschrijft.wordpress.com/2015/12/16/koos-van-zomeren-is-allang-begonnen/

Hier een toelichting bij het begrip ‘ruilverkaveling’ door Diederik Smit en Erik van Muiswinkel: https://www.youtube.com/watch?v=oO3GX9PFmjg&t=45s

Het originele New Yorker-verhaal ‘The Journalist and the Murderer’ van Janet Malcolm: https://www.newyorker.com/magazine/1989/03/13/the-journalist-and-the-murderer-i

Edit: de fenomenale Jonne Seriese.
Mail: Boekenvoorlezers@gmail.com

Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

Iris Cutting was nog maar acht toen haar vader in 1910 stierf aan tbc. In zijn testament had Bayard Cutting een brief opgenomen, waarin hij de uitdrukkelijke wens uitsprak dat zijn enige dochter zou opgroeien ‘vrij van alle nationalistische gevoelens die mensen zo ongelukkig maken. Laat haar opgroeien waar zij niet thuishoort, dan kan zij dat ook niet ontwikkelen. Liever Frankrijk of Italië dan Engeland, zodat ze werkelijk in haar hart een wereldburger wordt.’
Bayards wens werd ingewilligd, en zijn dochter groeide op in Italië, temidden van de Engelssprekende happy few in en rond Florence. En uit het meisje dat op last van haar moeder van privé-docent naar gouvernante en van vernissage naar debutantenbal werd gestuurd, groeide een fascinerende volwassene: een vrouw die zich als twintiger met haar Italiaanse man stortte op het cultiveren van een volstrekt achtergebleven woestenij ergens in het midden van Toscane. Antonio en Iris Origo maakten niet alleen van hun landgoed La Foce een bloeiend boerenbedrijf en een soort minimaatschappij, maar veranderden de wijde omgeving in een bruisend en levendig gebied, de Val d’Orcia.
En laat de Val d’Orcia nu net de vallei zijn waar Heinen & Heinen (maar vooral Heinen) talloze zomervakanties hebben doorgebracht, zo vaak en zo lang dat ze zich er thuis zijn gaan voelen, zodat het voelt alsof Origo’s dagboeken over de oorlogstijd daar gaan over een plek die we kennen, ook al kennen we hem van veel later, en uit een veel minder grimmig tijdsgewricht.
Over de bewonderenswaardige Iris Origo, over haar oorlogsdagboeken én over haar historische studies (die hadden we nog niet eens genoemd!) gaat deze twaalfde aflevering van Boeken voor Lezers. Maar ook over het fenomeen ‘agriturismo’, de No Kings Protests, over Springsteen & Gauthier, over historische studies lezen als hobby, over de geschiedvervalsing door Giorgia Meloni en de haren, over Coppola, Carrey & Cage, over de vraag of een van ons een ‘broodschrijver’ is (en over de vraag of dat erg is), over onvoorstelbaar optimisme in oorlogstijd, over Succession, over John Donne (‘Rave on!’), over bruiloftsvideo’s op YouTube, over Lucas Rijneveld, contact met vertalers, Toscane op keukenschorten, Giacomo Leopardi en nog heel veel meer.

Hier de scène uit Succession die op La Foce werd opgenomen: https://www.youtube.com/watch?v=7wzQCZr2KSw

Hier een impressie van het Kamermuziekfestival ‘Incontri in terra di Siena’: https://www.youtube.com/watch?v=sVnwQfXT6yI

Hier een link naar de blogs van Ralph Aarnout over het vertalen van Monika Helfer: https://www.aarnout.nl/category/monika-helfer/

Hier een link naar het bezoekje van tuinengoeroe Monty Don aan de tuinen van La Foce: https://www.youtube.com/watch?v=8qnDu-cZwWQ

EDIT: de enige echte Jonne Seriese
Contact: Boekenvoorlezers@gmail.com
Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

Het elftal Boeken voor Lezers-afleveringen wordt volgemaakt door de eerste Vlaming in de reeks. Leo Pleysier publiceert sinds de jaren zeventig met de regelmaat van de klok en gaat daar tot de dag van vandaag mee door. Zijn naam zit onlosmakelijk in het geheugen van de ene Heinen, die zijn boeken al een leven lang in de ouderlijke boekenkast zag staan. De andere Heinen volgt Pleysier al sinds eind jaren tachtig, toen die doorbrak bij het grote publiek met de roman Wit is altijd schoon, over een moeder die na haar dood weigert te stoppen met tegen haar zoon te praten.
Daarna volgden nog vier ‘familieromans’, die samen het ontroerende portret vormen van een familie uit Rijkevorsel, het dorp waar Pleysier werd geboren en nog altijd woont.
Over die vijf familieboeken hebben we het in deze aflevering.
Het gaat over ‘Kunstvlaams’, over erfenisruzies, over een vastgelopen morf tussen een jonge Tim Krabbé en een jonge A.F.Th. van der Heijden, over gesprekken in een luchtballon, over missiezusters, over tuinfeesten bij De Bezige Bij, over literatuur als kamermuziek en over de microwereld die een gezin is. Maar ook over Gert Verhulst, het Café Theater Festivak, zangeres Tjels, Theodor Fontane, over bidprentjes, over (beledigende) complimenten voor Jonathan Franzen, over Georges Simenon en Olga Tokarczuk, over Jans vermeende Grote Amerikanen-allergie, over een als Marsman vermomde Halle Berry en over boeken zonder plaatsbepaling, zonder tijdsbepaling en zonder personages.

Reclame: Literair Festival Oersoep (11 april in Terneuzen en 12 april in Middelburg). Zie ook: https://debaaierd.nl/actueel/2026/oersoep-2026-in-terneuzen-en-middelburg/

Luister hier tjels’ ep ‘Loyal Friend of the Night’: https://open.spotify.com/album/2jtjDxSNYPwYG83iU8LQml?si=EWpomqn0SJ6nvNxxkqajDg

Hier de link naar ‘De Bedoeling’, gezien op het Café Theater Festival: https://cafetheaterfestival.nl/merel-jansen-isabel-schoonbeek

Edit: de onvolprezen Jonne Seriese.
E-mail: boekenvoorlezers@gmail.com

Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.