Vrijdag 13 maart presenteren Maarten Hogenhuis (sax), Phil Donkin (bas) en Mark Schilders (drums) hun nieuwe album COLE. in Jazzpodium de Tor. Een album waarin ze teruggrijpen op de muziek van een van de belangrijkste componisten/songschrijvers van de vorige eeuw: Cole Porter. Aanleiding voor Willem Habers om in deze TORcast een dik uur lang te duiken in de rijke muzikale erfenis van Cole Porter onder de titel “Cole’s Cool”.
Playlist:
Maarten Hogenhuis trio: Begin the Beguine;
Frank Sinatra: Night and Day
Dubbelaar:
Ella Fitzgerald: I Get A Kick Out Of You;
Patricia Barber: I Get A Kick Out Of You;
Clifford Brown, Max Roach Quintet feat. Sonny Rollins: What is This Thing Called Love?;
Sarah Vaughan: Ev’ry Time We Say Goodbye;
Chet Baker: You’d Be So Nice To Come Home To;
Dubbelaar:
Cannonball Adderly: Love For Sale;
Eartha Kitt: Love For Sale;
Mel Torme: It’s De-Lovely;
Miles Davis Quintet: All Of You;
Maarten Hogenhuis trio: It’s Allright With Me.
Cole Porter
Cole Porter (1891–1964) behoort tot de meest verfijnde en invloedrijke componisten uit het American Songbook. Zijn oeuvre—rijk aan melodische elegantie, harmonische verfijning en een ongeëvenaarde lyrische spitsvondigheid—heeft een blijvende stempel gedrukt op zowel de populaire muziek als de jazz. Waar veel tijdgenoten zich specialiseerden in óf tekst óf muziek, beheerste Porter beide disciplines op uitzonderlijk niveau. Zijn liederen zijn niet alleen cultureel iconisch, maar vormen ook een onuitputtelijke bron voor jazzmusici die op zoek zijn naar harmonische rijkdom en melodische flexibiliteit.
Porters bijdrage aan de populaire muziek
Een unieke combinatie van verfijning en toegankelijkheid
Porters liederen waren tegelijk elegant en catchy. Hij schreef voor Broadway en Hollywood, maar zijn muziek overstijgt het theater: de songs zijn op zichzelf kleine kunstwerken. Zijn melodieën zijn vloeiend en herkenbaar, maar nooit simplistisch. Daardoor bleven ze decennialang populair bij zowel het grote publiek als professionele zangers.
Teksten die grenzen verlegden
Porter was een meester van dubbelzinnigheid, ironie en subtiele erotiek. Hij speelde met taal op een manier die in de populaire muziek van zijn tijd ongekend was. Zijn teksten bevatten culturele verwijzingen, woordspelingen en ritmische verrassingen die de standaard voor songwriting blijvend verhoogden.
Een kosmopolitische stijl
Porters muziek ademt wereldsheid: Europese invloeden, Latijns-Amerikaanse ritmes, jazzharmonieën en Broadway-theatraliteit vloeien samen. Die mengvorm maakte hem tot een van de eerste echt internationale popcomponisten.
Porters invloed op de jazz
Harmonische rijkdom als speelveld voor improvisatie
Jazzmusici omarmen Porters werk omdat zijn harmonieën uitdagend en inventief zijn. Songs als “Night and Day” of “What Is This Thing Called Love?” bevatten modulaties, chromatiek en akkoordprogressies die uitnodigen tot improvisatie. Veel van zijn composities zijn uitgegroeid tot jazzstandards.
Flexibele melodieën
Porters melodieën zijn sterk genoeg om herkenbaar te blijven, maar open genoeg om te variëren. Dat maakt ze ideaal voor jazzinterpretaties: van swing tot bebop, van cool jazz tot moderne vocale jazz.
Een brug tussen Broadway en jazzclubs
Porter hielp de kloof te overbruggen tussen de populaire muziek van het theater en de improvisatiecultuur van de jazz. Zijn liederen werden door zowel crooners als instrumentalisten omarmd, wat bijdroeg aan de canonisering van het Great American Songbook als fundament van de jazztraditie.
Cole Porter was een componist die de grenzen van populaire muziek verlegde en tegelijkertijd een fundament legde voor de jazztraditie. Zijn liederen zijn melodisch sterk, harmonisch uitdagend en tekstueel briljant. Daardoor blijven ze aantrekkelijk voor zowel luisteraars als uitvoerders, en vormen ze een essentieel onderdeel van het muzikale erfgoed van de 20e eeuw. Zijn invloed is nog altijd hoorbaar in hedendaagse pop, musicaltheater en jazz—een bewijs van de tijdloze kracht van zijn werk.
Netherlands