TORcast

De Edison Stichting heeft de tien titels bekendgemaakt van de albums die in de race zijn voor de Edison Publieksprijs Jazz 2026. Winnaar wordt het album waarop via het internet tot 1 oktober door het publiek de meeste stemmen worden uitgebracht.  De winnaar van de Edison Publieksprijs Jazz wordt in de week van 19-24 oktober bekendgemaakt.

In deze TORcast laat presentator Willem Habers de verschillende genomineerden de revue passeren.

Cor Bakker: Summer Song;

Fay Claassen: Bluesette;

Fay Claassen: Simple Song;

Lucas Santana: Xango;

Julian Lage: Talking Drum;

Julia Hülsmann Octet: Moonfish Dance;

Julia Hülsmann Octet: You Come Back;

Dennis van Aartsen: Feeling Good;

Dennis van Aartsen: One For My Baby;

Mavis Staples: Hard Times;

Siegfried Hart: Water;

Ella Zarina: reflective;

Ella Zirina, Ben van Gelder: Don’t Smile;

Bram de Looze, Felix Henkelhausen, Eric McPherson: Rebounce

Veel (dames)zang met een vette knipoog naar de blues en gospel en een onmiskenbaar rafelrandje in deze TORcast. Kippenvel en tranen….

Pointer Sisters: Hands Up / Wang Dang Doodle;

Koko Taylor: Wang Dang Doodle;

Nina Simone: Central Park Blues;

Masha Bijlsma Band: Cry Me A River;

Abbey Lincoln: Throw It Away;

Shirley Scott, Stanley Turrentine: Soul Song;

Dubbelaar:

Mahalia Jackson: Just A Closer Walk With Thee;

Grant Green: Just A Closer Walk With Thee;

Archie Shepp, Horace Parlan: Nobody Knows The Trouble I’ve Seen;

Cecile McLorin Savant: Metropole Orkest, Jules Bickley: Send In The Clowns.

Veel groovende Hammond-klanken tijdens deze zomerse TORcast, gelardeerd met de nodige piano- en zelfs vibrafoontoetsen en andere toeters en bellen. Kortom een uurtje lekkere zomerjazz…

Jimmy Smith: Got My Mojo Workin’

Hank Mobley: Soul Station;

George Benson, Jack McDuff: Hot Barbeque;

Dubbelaar:

Frank Sinatra: I Thought About You;

Kenny Burell, Coleman Hawkins: I Thought About You;

Dave Pike: Vikki;

Bill Evans, Stan Getz: Grandfather’s Walz;

The Three Sounds, Gene Harris: The Shadow Of Your Smile;

Richard ‘Groove’ Holmes: Misty;

Jane Monheit, Peter Eldridge, Larry Goldings: It’s Only Smoke.

Nieuwe, pas uitgekomen opnames en een aantal gouwe-ouwe oudgedienden: een heel gevarieerd uurtje jazz in deze TORcast.

Playlist:

John Pizzarelli: Rags To Riches;

Harold Mabern, Jane Monheit: My One and Only Love;

Dubbelaar:

Nicholas Payton, Butcher Brown: Acknowledgement ( A Love Supreme);

John Coltrane: Acknowledgement (A Love Supreme);

Branford Marsalis Quartet, Dianne Reeves: They Say It’s Wonderful;

Lizz Wright, Kenny Banks: Soon I Will Be Done;

Goldings, Bernstein, Steward: Hi-Fly;

Chad Lefkowitz-Brown: Make You Feel My Love;

Rob van Bavel: De Tor Ahead.

Waar we vorige TORcast de Americana-muziek, de smeltkroes van country, folk, blues en jazz behandelden, hebben we deze TORcast de focus gericht op de jazzrock en fusion. Je zou kunnen zeggen: het tegenovergestelde: waar Americana sterk is georenteerd op traditie, richt jazzrock en fusion zich juist op vernieuwing en nieuwe – elektronische- instrumenten en zoekt de vebinding met rockmuziek.

Playlist

Blood, Sweat & Tears: Spinning Wheel;

Miles Davis: Miles Runs The Voodoo Down;

Mahavishnu Orchestra, John McLaughin, Carlos Santana: A Love Supreme;

Weather Report: Birdland;

Chick Corea & Return To Forever: Spain;

Herbie Hancock: Watermelon Man;

Jeff Beck: Come Dancing;

Hiromi, Anthony Jackson, Simon Phillips: Alive.



Jazz-rock en Fusion: de elektrische revolutie binnen de jazz

Voor veel jazzliefhebbers vormen jazz-rock en fusion een fascinerend hoofdstuk in de geschiedenis van de moderne jazz. Deze stromingen brachten de improvisatievrijheid van jazz samen met de energie, ritmiek en technologie van rockmuziek. Het resultaat was een muzikale explosie die vanaf het einde van de jaren zestig nieuwe generaties luisteraars aantrok en nog altijd invloed heeft op hedendaagse jazz, funk en zelfs progressieve rock.

De ontstaansgeschiedenis

Aan het einde van de jaren zestig bevond de jazz zich op een kruispunt. Rockmuziek werd steeds populairder en trok een jong publiek, terwijl veel jazzmuzikanten op zoek waren naar nieuwe artistieke mogelijkheden. De introductie van elektrische instrumenten, zoals de Fender Rhodes-piano, elektrische bas en synthesizers, bood nieuwe klankwerelden.

De trompettist Miles Davis speelde een sleutelrol in deze ontwikkeling. Met albums als In a Silent Way (1969) en vooral Bitches Brew (1970) verbrak hij de traditionele grenzen tussen jazz en rock. Zijn muziek werd elektrisch, ritmisch complex en sterk gebaseerd op grooves en collectieve improvisatie.

Veel musici uit Davis’ bands richtten vervolgens hun eigen groepen op. Zo ontstonden onder meer:

Weather Report (Joe Zawinul en Wayne Shorter)

Mahavishnu Orchestra (John McLaughlin)

Return to Forever (Chick Corea)

The Headhunters (Herbie Hancock)

Deze groepen zouden de fusionmuziek in de jaren zeventig verder vormgeven.

Kenmerken van jazz-rock

Jazz-rock ontstond uit een relatief directe combinatie van jazz en rock.

Belangrijke kenmerken zijn:

Sterke rockritmes en backbeats.

Elektrische gitaren met vervorming of effecten.

Elektrische keyboards zoals de Fender Rhodes.

Lange improvisaties.

Complexere harmonie dan in traditionele rock.

Een krachtige, soms bijna agressieve energie.

Jazz-rock klinkt vaak ruiger en directer dan latere fusion. De invloed van psychedelische rock en progressieve rock is duidelijk hoorbaar.

Kenmerken van fusion

Fusion is een bredere en veelzijdigere stijl. Naast rockinvloeden zijn vaak ook elementen uit funk, wereldmuziek, soul en elektronische muziek aanwezig.

Typische kenmerken:

Virtuoos instrumentaal spel.

Complexe maatsoorten en ritmische structuren.

Sterk uitgewerkte arrangementen.

Combinatie van improvisatie en compositie.

Gebruik van synthesizers en moderne studio-effecten.

Invloeden uit uiteenlopende muziekculturen.

Fusion kent daardoor een grote diversiteit. Sommige groepen klinken zeer funky, terwijl andere juist symfonisch, wereldmuzikaal of bijna futuristisch aandoen.

Waarom deze stijlen belangrijk zijn

Jazz-rock en fusion hebben de jazz geholpen zich aan te passen aan een veranderend muzikaal landschap. Ze maakten de muziek toegankelijk voor rockliefhebbers zonder de improvisatorische rijkdom van jazz op te geven. Veel hedendaagse artiesten bouwen voort op deze traditie. Bands als Snarky Puppy, The Yellowjackets en verschillende moderne jazzgitaristen en toetsenisten ontlenen nog steeds veel aan de fusionpioniers van de jaren zeventig.

Smooth Jazz: toegankelijkheid en sfeer

Smooth jazz ontstond eind jaren zeventig en begin jaren tachtig en putte deels uit fusion, maar koos een andere richting. De nadruk ligt op:

Sterke melodieën

Rustige grooves

Eenvoudigere harmonieën

Compacte solo’s

Ontspannen sfeer

Smooth jazz wordt vaak gebruikt als achtergrondmuziek, terwijl fusion meestal bedoeld is om aandachtig naar te luisteren.