Andere Tijden Sport

‘Het zegt me niks, helaas.’ Cody Gakpo had geen idee toen de verslaggever na de wedstrijd Malta-Nederland in oktober vorig jaar de naam ‘Rob Rensenbrink’ noemde, die net als Cody twee penalty’s had raak geschoten in één wedstrijd. Dat was op het WK van 1978.

Er zijn er meer die ‘het slangenmens’ Rob Rensenbrink niet kennen, niet weten hoe goed hij was. Misschien begrijpelijk, want zijn topjaren speelden zich af in België. In de jaren zeventig van de vorige eeuw toen we in Nederland - tenzij je in Zuid-Nederland woonde -  de Belgische tv niet konden ontvangen. En als we hem zagen was dat in de schaduw van Cruijff. In Oranje. Dienend. Op het WK van 1978 liet hij - zonder Cruijff in Oranje - zijn klasse zien.

In aanloop naar het WK maakt Andere Tijden Sport voor de Cody Gakpo’s in deze wereld een monument voor Rensenbrink en toont zijn klasse met onbekend beeld van wervelende acties uit België. Met verhalen van fans en van oud-ploeggenoten als Jan Mulder, Arie Haan en Ruud Krol. Rob Rensenbrink was meer dan de man van de bal op de paal tijdens de WK-finale van 1978.

Rensenbrinks kinderen Kim en Dennis vertellen over hun vader, over wie hij werkelijk was en over de stress waar hij last van had tijdens zijn carrière.

In 1989 beleeft Ajax een rampjaar. Het is het jaar van het beruchte staafincident. Ajax–Austria Wien, in het oude, knusse stadion De Meer. Een staaf vanaf de F-side. Een keeper die neervalt. Een wedstrijd die wordt gestaakt. Straf, schande, Europese uitsluiting. Andere Tijden Sport gaat terug naar deze avond, die grote gevolgen had voor Ajax, en spreekt met de staafgooier, destijds 17 jaar. Hij wil niet in beeld, maar hij wil wel vertellen hoe het zover kwam. Ronald Pieloor, medeoprichter van de F-side, stond er vlakbij en herinnert zich hoe het die avond in september helemaal misging. Ook toenmalig Ajax-voorzitter Michael van Praag en perschef David Endt komen aan het woord. Freek de Jonge was bij deze wedstrijd stadionspeaker en zijn opmerking ‘er is telefoon voor meneer Waldheim, of hij meneer Wiesenthal wil bellen’ leidt tot een strafverzwaring voor Ajax.

De keeper van Austria Wien, Franz Wohlfahrt, spreekt voor het eerst op de Nederlandse televisie over het incident waarbij hij door de staaf op de grond viel. En hoe kijkt Freek de Jonge terug op zijn rol? Andere Tijden Sport zocht hem op.

De uitslag van de wedstrijd wordt omgezet in een reglementaire 0-3 voor Austria Wien. Ajax wordt een jaar uitgesloten van Europees voetbal en moet bij een volgende deelname aan Europees voetbal drie thuiswedstrijden op minimaal 100 km afstand van Amsterdam spelen.

Het rampjaar wordt gevolgd door ongekende successen, want in de jaren negentig viert Ajax triomf na triomf. En de bouw van de Amsterdam ArenA, nu Johan Cruijff ArenA, komt door de gebeurtenissen in 1989 in een stroomversnelling.

In 1996 stelt de KNSB voor het eerst een niet-Nederlandse schaatscoach aan: de Amerikaan Peter Mueller. Die zet de Nederlandse schaatswereld op zijn kop met zijn vernieuwende benadering van de sport, waarin keihard trainen, explosiviteit en zelfvertrouwen sleutelwoorden zijn. Mueller is een kampioenenmaker, maar na een aantal jaren lijkt het kunstje uitgewerkt. Na de eerste successen volgen mindere prestaties of raken schaatsers overtraind. Gesproken wordt over het Peter Mueller-effect. Maar klopt dat? En wat is dat dan? We gaan op zoek naar het antwoord met onder anderen Erben Wennemars, Gianni Romme, Marianne Timmer en Mueller zelf.

In 1996 stelt de KNSB voor het eerst een niet-Nederlandse schaatscoach aan: de Amerikaan Peter Mueller. Die zet de Nederlandse schaatswereld op zijn kop met zijn vernieuwende benadering van de sport, waarin keihard trainen, explosiviteit en zelfvertrouwen sleutelwoorden zijn. Mueller is een kampioenenmaker, maar na een aantal jaren lijkt het kunstje uitgewerkt. Na de eerste successen volgen mindere prestaties of raken schaatsers overtraind. Gesproken wordt over het Peter Mueller-effect. Maar klopt dat? En wat is dat dan? We gaan op zoek naar het antwoord met onder anderen Erben Wennemars, Gianni Romme, Marianne Timmer en Mueller zelf.

Lieke Martens had een droom die niet bestond. Profvoetballer worden, dat konden meisjes niet. Toch ging ze voetballen. Met de jongens, in veel te grote shirts. Ze zette door; speelde voor een grijpstuiver in de Eredivisie Vrouwen en vocht tegen heimwee in België, Duitsland en Zweden. Alles om beter te worden. In 2017 gebeurde er iets wat groter was dan het spelletje zelf. Nederland raakte op het EK in eigen land in de ban van de Oranjevrouwen met tienduizenden supporters op de tribune en miljoenen voor het scherm. Lieke was de ster, misschien wel tegen wil en dank.  Marcel Goedhart schuift aan met Steven van der Gaag en Rivkah op het Veld. Wat maakte Lieke nou zo'n bijzondere voetballer? Jeroen Stekelenburg spreekt de drie makers over de opkomst van Lieke Martens.