De Reactor podcast

In onze nieuwe podcastaflevering zetten we de winnaar van De Bronzen Uil in de schijnwerpers, net zoals we vorige editie deden. Stagiair Tine Van den Poel De Clippeleire ging over en weer naar Den Haag voor een gesprek met Mira Aluç, die eind 2025 De Bronzen Uil won met haar debuut Sprokkelaars (Atlas Contact). Met deze literaire prijs bekronen het Algemeen-Nederlands Verbond en het Willemsfonds het beste Nederlandstalige debuut van het jaar. Ook de publieksprijs ging naar een auteur van Atlas Contact: Falun Ellie Koos ontving deze onderscheiding voor Rouwdouwers.
In deze podcast herbeleeft Aluç het moment waarop ze besefte dat juryvoorzitter Peter Van den Eede háár roman als winnend debuut prees. Ze vertelt ook wat voor opvallende effecten een nominatie voor zo’n grote literaire prijs als De Bronzen Uil heeft. Een nieuwe Vlaamse fanbase, bijvoorbeeld. Daarnaast onthult ze hoe ze de soms zonderlinge personages van Sprokkelaars vormgaf en wat ze hoopt dat lezers bijblijft uit het verhaal.

Shownotes
Mira Aluç, Sprokkelaars, Atlas Contact, 2025.
Falun Ellie Koos, Rouwdouwers, Atlas Contact, 2025.
De recensie van Maarten Geeroms, 'De Bronzen Uil 2025: ‘Sprokkelaars’ van Mira Aluç', De Reactor, november 2025, te raadplegen via: De Bronzen Uil 2025: ‘Sprokkelaars’ van Mira Aluç - De Reactor

Mira Aluç (1993) studeerde beeldende kunst en filosofie. Ze publiceerde essays en korte verhalen in De Gids, Tirade, De Revisor en De Nederlandse Boekengids. In 2022 was ze finalist van de Joost Zwagerman Essayprijs. Eerder werd zij opgenomen in Rebel Rebel, een bloemlezing van nieuw talent - Tzum noemde haar verhaal een van de beste. Sprokkelaars is Aluç' debuut.
Foto Mira: Tatjana Almuli.
Montage door Afra Kiezebrink.

In deze aflevering gaan Laurie Bastemeijer en Lars Meijer in gesprek met dichter Arno Van Vlierberghe over erotische literatuur. Wat is de geschiedenis van boeken, gedichten en verhalen waarin expliciete seks een prominente rol heeft? Welke ontwikkelingen zijn daarin zichtbaar, en op welke manier verschillen die in de Nederlandse en Vlaamse context? Hoe past de huidige commerciële interesse in smut door BookTok in het beeld van erotische literatuur? Is er sprake van een nieuwe generatie schrijvers (en lezers) die zich bezighouden met het genre?
Arno Van Vlierberghe is dichter. Zijn werk verscheen o.a. in Deus Ex Machina, De Revisor, Extra Extra Magazine en op hard//hoofd. Bij het balanseer verscheen zijn debuutbundel Vloekschrift (2017), die in 2018 werd genomineerd voor de C. Buddingh'-prijs. In 2022 verscheen zijn tweede dichtbundel Ex Daemon.
Laurie Bastemeijer is redacteur, slavist en boekwetenschapper. Ze is één van de samenstellers van de bundel Zij/Haar: een ABC van lesbische literatuur, die in mei 2024 verschijnt. Ze schrijft over literatuur en actualiteit voor onder andere OneWorld, De Reactor en Neerlandistiek.nl. Ook was ze hoofdredacteur van online queer magazine Expreszo.
Lars Meijer is schrijver en redactiecoördinator van De Internet Gids. Hij rondde Creative Writing aan ArtEZ in 2020 af met Alleen mijn vrienden zijn bang. In 2024 verscheen het werk in vertaling als I’ll Hide Your Name Inside a Word bij Furious Beautiful Press. Zijn teksten verschenen onder andere op Jacobin Nederland, Samplekanon en nY. Essays over Paul Thek en Derek Jarman werden opgenomen in bloemlezingen van Pilot Press.
Shownotes
Arno van Van Vlierberghe – Vloekschrift, Het balanseer, 2017.
Arno van Van Vlierberghe – Ex Daemon, Het balanseer, 2022.
Sarah J. Maas – Hof van doorns en rozen, van Goor, 2016.
E.L. James – Vijftig tinten grijs, Prometheus, 2012.
Heleen van Royen – De Gelukkige Huisvrouw, Lebowski, 2013.
Nadia de Vries – ‘Niemendal met een angel’ in De Nederlandse Boekengids, 2022, #2.
Velvet Publishers – Pulpature-serie.
Marie Lotte Hagen (red.) – Damn horny, Blossom Books, 2021.
Marie Lotte Hagen (red.) – Fucking horny, Blossom Books, 2022
Jana Antonissen – Ludwig, De Bezige Bij, 2025.
Louis Paul Boon – Mieke Maaike’s Obscene Jeugd, De Arbeiderspers, 1972.
Louis Paul Boon – Pieter Daens, De Arbeiderspers, 1971.
Meerdere auteurs – Het voortplantingsoffensief: erotiese spielereien, Uitgeverij Walter Soethoudt, 1971.
Jef Geeraerts – Gangreen 1: Black Venus, Manteau, 1968.
Claus Trum (pseud. Jef Geeraerts) – De Fotograaf, Van Hevel, 1972.
Jan Cremer – Ik, Jan Cremer, De Bezige Bij, 1964.
Jan Wolkers – Turks Fruit, Meulenhoff, 1969.
Alma Mathijssen – Binnen spelen, Prometheus, 2006.
Henk van Straten – Superlul, Lebowski, 2011.
Bregje Hofstede – Oersoep, Das Mag, 2023
Bregje Hofstede – December, Das Mag, 2022.
Arnon Grunberg – Blauwe maandagen, Nijgh & Van Ditmar, 1994.
Ronald Giphart – Giph, Nijgh & Van Ditmar, 1993.
Tobi Lakmaker – De geschiedenis van mijn seksualiteit, Das Mag, 2021.
John Cleland – Fanny Hill (Memoirs of a Woman of Pleasure), Fenton Griffiths, 1748.
Jenny Duggan – ‘Transformative Readings: Harry Potter Fan Fiction, Trans/Queer Reader Response, and J. K. Rowling’ in Children's Literature in Education, 2021: volume 53.
Willem Melchior – Het lichaam bestaat niet, Atlas Contact, 2009.
Willem Melchior – De roeping van het vlees, Contact, 1993.
Andreas Burnier – De huilende libertijn, Querido, 1970.
Caroline Lamarche – Nacht op klaarlichte dag, Uitgeverij Vleugels, 2021.
Auteurs die genoemd zijn zonder specifieke referenties naar een werk
Astrid Roemer, Joost Zwagerman, Herman Brusselmans, Paul Snoek, Hugues C. Pernath, Gust Gils,
Nic van Bruggen, Freddy de Vree, Heere Heeresma, Louis Ferron.
Overige genoemde platforms
Instagramaccount Schrijvers en Piemels (@schrijvers_en_piemels).
Erotische schrijfwedstrijd ‘Het Rode Oor’ door De Buren.
Erotische verhalenpodcast ‘Rouge’.

In deze aflevering gaat redacteur Pieter Olde Rikkert in gesprek met Maria Kager en Ramy El-Dardiry. Beiden wonnen met hun debuut De Bronzen Uil, de literaire prijs georganiseerd door ANV en het Willemsfonds voor het beste Nederlandstalige debuut. Ramy El-Dardiry won de prijs in 2023 met zijn debuut Tussen morgenzee en avondland (Querido). Met De buitengewoon geslaagde opvoeding van Frida Wolf (Arbeiderspers) won Maria Kager dit jaar zowel de jury- als de publieksprijs. Hoe is het om als debutant een grote literaire
prijs te winnen? Wat betekent zo’n prijs voor het schrijverschap? Hoe is het om als debutant besproken te worden door kranten en literaire tijdschriften? Welke kritieken zijn de auteurs bijgebleven? Hoe komt eigenlijk een debuut tot stand? In deze podcast zullen El-Dardiry en Kager terugblikken op een periode die uit veel hoogtepunten en soms ook onzekerheden bestond.

Ramy El-Dardiry (1985) is onderzoeker en schrijver. Zijn korte verhalen verschenen in onder meer De Gids, Kluger Hans, Liter en NRC. In 2023 verscheen bij uitgeverij Querido zijn debuutroman Tussen morgenzee en avondland. Dit boek werd
bekroond met De Bronzen Uil en stond op de longlist van de Libris Literatuurprijs.

Maria Kager is schrijver en literatuurwetenschapper. Ze recenseert vertaalde fictie voor NRC en De Groene Amsterdammer. In 2024 verscheen haar debuutroman De
buitengewoon geslaagde opvoeding van Frida Wolf bij Uitgeverij De Arbeiderspers. Het boek won zowel de juryprijs als de lezersprijs van De Bronzen Uil 2024, en werd genomineerd voor de Boekenbon Literatuurprijs en de Boon
Literatuurprijs.

Shownotes:

·      Ramy El-Dardiri, Tussen morgenzee en avondland, Querido, 2023.

·      Maria Kager, De buitengewoon geslaagde opvoeding van Frida Wolf, De Arbeiderspers, 2024.

·      Meer informatie over De Bronzen Uil: https://www.debronzenuil.eu/

·      De recensie van Hannah Cornelus, ‘De Bronzen Uil 2023: ‘Tussen morgenzee en avondland’ van Ramy El-Dardiry, De Reactor, november 2023, te raadplegen via: De Bronzen Uil 2023: 'Tussen morgenzee
en avondland' van Ramy El-Dardiry - De Reactor

·      De recensie van Saskia Vandenbussche, ‘De Bronzen Uil 2024: ‘De buitengewoon geslaagde opvoeding van Frida Wolf’ van Maria Kager’, De Reactor, oktober 2024, te raadplegen via: De Bronzen Uil 2024: 'De buitengewoon
geslaagde opvoeding van Frida Wolf' van Maria Kager - De Reactor.

·      Jennifer Egan, Bezoek van een knokploeg, De Arbeiderspers, 2011.

·       Amitav Gosh, The Shadow Lines, Ravi Dayal Publishers, 1988.

·      Arnon Grunberg, Tirza, Nijgh & Van Ditmar, 2006.

·      Hannah Bervoets' reactie na het winnen van de Opzij Literatuurprijs, Opium, AVRO, gepresenteerd door Cornald Maas, mei 2012, te raadplegen via: https://npo.nl/start/serie/opium/seizoen-10/opium_94/afspelen.

In de twaalfde podcastaflevering van De Reactor gaat dichter Tsead Bruinja in gesprek met schrijvers en dichters
Ruth Lasters en Jan-Willem Anker over klimaatpoëzie. Wat is klimaatpoëzie? Waarom was het vroeger not done om geëngageerde poëzie te schrijven, maar is het tegenwoordig juist zo belangrijk om als schrijver bezig te zijn met
de actualiteit en je uit te spreken over maatschappelijke ontwikkelingen? Kan poëzie wel ontwortelend en ontregelend zijn, zonder dat het niet politiek is? Hoe
kun je als dichter een groep in beweging zetten voor het klimaat? Lasters en Anker dragen beiden eigen werk voor en kozen een gedicht van een klimaatdichter om voor te lezen.

 

Ruth Lasters (Antwerpen, 1979) debuteerde met de roman Poolijs, waarvoor ze de Vlaamse Debuutprijs 2007 kreeg. In 2019 verscheen haar vierde roman VIN, een boek over een jonge leerkracht die zich staande probeert te houden in een beroepsschool. Haar poëziedebuut Vouwplannen werd bekroond met de Debuutprijs Het Liegend Konijn 2009. In 2015 verscheen haar tweede dichtbundel Lichtmeters,
waarvoor ze de Herman De Coninckprijs in ontvangst mocht nemen en die werd genomineerd voor de VSB-poëzieprijs. Lichtmeters werd ondertussen vertaald in het Duits en het Spaans. In 2023 verscheen haar derde dichtbundel Tijgerbrood (Van Oorschot). Als auteur en leerkracht strijdt ze tegen alle vormen van elitarisme binnen ons huidige onderwijssysteem. Schrijven is voor haar de verrukkelijkste variant van piekeren.

 

Jan-Willem Anker (Rotterdam, 1978) is dichter, schrijver van (klimaat-)poëzie en -romans. Verder werkt hij parttime als communicatieadviseur bij Climate Adaptation Services in Bussum, een organistatie die zich inzet voor een klimaatbestendige wereld. Ook is hij redacteur bij Jacobin, een socialistisch tijdschrift en platform voor de linkse
ideeënstrijd over economie, politiek en cultuur. Zijn meest recente literaire werk is de roman Boze zomer die in 2023 verscheen bij De Arbeiderspers.

 

Tsead Bruinja (Rinsumageest, 1974) is dichter en woonachtig te Amsterdam. Hij debuteerde in het Fries in 2000 met
de bundel De wizers yn it read/ De wijzers in het rood
(Bornmeer) en in het Nederlands in 2003 met Dat het zo hoorde (Atlas Contact). Bruinja stelt bloemlezingen samen, recenseert, presenteert, interviewt en treedt op in binnen- en buitenland (o.a. in Peru, Oekraïne en Zimbabwe). In 2019 en 2020 was Bruinja de Nederlandse Dichter des Vaderlands. Bruinja stelt bloemlezingen samen, presenteert, interviewt en treedt op. Daarnaast werkt hij regelmatig samen met beeldend kunstenaars, typografen en vormgevers. Vanaf 2012 is Bruinja werkzaam als docent aan de opleiding Creative Writing te Arnhem.

 

Shownotes:  

·      Frank Keizer, ongetiteld gedicht uit De introductie van het plot, Pluim, 2022.

·      Bertolt Brecht, “An die Nachgeborenen”, oorspronkelijk gepubliceerd in Svendborger Gedichte, Malik-Verlag, 1939.

·      Saskia Stehouwer, “Onder ons”, Wonen op de rand van het wonder, Marmer, 2023.

·      Frank Keizer en Gijsbert Pols, “Klimaatpoëzie”, Links richten, podcast, maart 2021.

·      Maarten van der Graaff, essay over klimaatpoëzie in Awater, no. 2, 2020.

·      Sara Eelen, “Toevalstuin”, geschreven voor een samenwerking tussen de Klimaatdichters en project “Stadsgroen”, 2022.

·      Ruth Lasters, “Servies”, Tijgerbrood, Van Oorschot, 2023.

·      Tsead Bruinja, “dartel als een vlinder steek als een bij”, Ik ga het donker maken in de bossen van, Querido, 2019.
Geschreven als Dichter des Vaderlands (2019-2020) ter gelegenheid van de Klimaatmars op 10 maart 2019.

·      Martha Claes, “Choose your own adventure. De toekomst in zes akten”, geschreven op aanvraag van het Schrijversparlement, 14 december 2023.

·       Juliana Spahr, ‘Brent Crude’, That Winter the Wolf Came, Commune Editions, 2015.

De elfde aflevering van de podcast van De Reactor staat online!

In deze aflevering gaat neerlandicus Johan Sonnenschein in gesprek met de dichters Kreek Daey Ouwens en Emma Crebolder. Beiden hebben in hun leven te maken gehad met een familielid dat wegens een beperking uit huis is geplaatst. In dit gesprek vertellen ze hoe zo'n ingrijpende gebeurtenis niet alleen hun leven, maar ook hun gedichten heeft beïnvloed.

Kreek Daey Ouwens (1942) is dichteres. Aan haar broertje dat uit huis werd geplaatst wijdde ze de dichtbundel Guillaume (2020), die in 2022 werd bekroond met de driejaarlijks KANTL Poëzieprijs en waarover Johan Sonnenschein een boeiende bespreking voor De Reactor schreef. 

Emma Crebolder (1942) is dichteres. In 1979 debuteerde ze met de bundel Een hol in de zon over een kind dat ook in een instituut wordt ondergebracht. En ook in haar meest recente en twintigste bundel, Uitlichten, speelt dit kind een prominente rol.

Johan Sonnenschein (1980) onderzoekt en doceert, momenteel aan de Universiteit Utrecht. Hij werkt aan Neologie. Nieuwe poëzie in Nederland 1800-1900-2000. Naast essays en artikelen publiceerde hij Een glorieus ding. ‘Een dag in ’t jaar’ van Herman Gorter (2014) en Hildo Krop. Faunen (2019, i.s.m. Loek van Vlerken).

Deze podcast is onderdeel van de reeks ‘Drempelstukken. Mentale en lichamelijke diversiteit in de literatuur’ van De Reactor.

Shownotes

Pearl Buck, The Child Who Never Grew. John Day, New York 1950.

Emma Crebolder:

- Een hol in de zon. Ravensberg Pers, Arnhem 1979.

- Zwerftaal. Bert Bakker, Amsterdam 1995.

- Vergeten. Nieuw Amsterdam, Amsterdam 2010.

- Uitlichten. Nieuw Amsterdam, Amsterdam 2022.

Kreek Daey Ouwens:

- Een cirkel van saamhorigheid, Stichting Kunstuitleen Zeeland, Middelburg 1993.

- Guillaume. Gedichten. Wereldbibliotheek, Amsterdam 2020.

- Mijnwerk. Kroniek van een gezin in scherven. Wereldbibliotheek, Amsterdam 2023.

Lieve Joris in gesprek met Johan Sonnenschein op De Reactor.

Ben van Melick, 'Is loss onvruchtbare bodem? Emma Crebolder en Kreek Daey Ouwens'. In Hans Op de Coul, Ben van Melick & Ine Sijben, Maar er is meer. Poëzie van Limburg in de twintigste eeuw. L1 Radio-TV, Maastricht 1999, pp. 362-373. [op DBNL]