In groen beton gegoten

Wat is er nodig om echt de stap te zetten naar groen beton? In deze laatste aflevering, live opgenomen op het Beton Event 2025 in Den Bosch, gaat Harm Edens in gesprek met vier eerdere gasten: Marcel Bruin, Pim Peters, Sonja Fennis en Wim Jansze. Samen blikken ze terug op de podcastserie én kijken ze vooruit naar de veranderingen die de sector te wachten staan.
De gasten brengen elk hun eigen perspectief mee. Van onderzoek naar cement en beton, het zuinig omgaan met materialen, het beoordelen en toekomstbestendig houden van bruggen tot het ontwikkelen van nieuwe prefaboplossingen en digitale processen. Hun ervaringen laten zien hoe breed de beweging richting duurzaam beton is.
Aan de hand van stellingen bespreken ze de belangrijkste vragen van dit moment. Moeten we elk gebouw ontwerpen voor hergebruik? Hoe maken we milieukosten zichtbaar in de prijs van nieuw beton? En is CO₂-opslag in beton een realistische route naar grootschalige emissiereductie?
Ook onderwerpen als circulariteit, digitalisering en de rol van opdrachtgevers komen aan bod. De gasten gaan in op de vraag hoe proeftuinen kunnen doorgroeien tot reguliere praktijk en wat ervoor nodig is om innovaties breder toe te passen. Daarbij speelt het digitale materiaalpaspoort een belangrijke rol, omdat het inzicht geeft in wat er later herbruikbaar is.
Deze aflevering biedt een breed overzicht van de uitdagingen én de kansen op weg naar een volledig duurzame betonsector.

De Nederlandse betonsector loopt wereldwijd voorop in verduurzaming.
In deze aflevering gaat Harm Edens in gesprek met Bart van Melick (BTE Groep) en Alfons van Woensel (Bruil Groep) over de volgende stap: van klinkervervanging naar écht groen beton.
Beide bedrijven werken aan innovatieve oplossingen die beton circulair en klimaatvriendelijk maken.
Bij Bruil gebeurt dat met betongranulaat uit de keten, klinkervervanging en 3D-betonprinten – een techniek die minder materiaal vraagt.
BTE ontwikkelde het eigen bindmiddel INVIE, dat voor 85 procent bestaat uit secundaire materialen en geen natuurlijke grondstoffen nodig heeft.
De businesscase van groen beton wordt steeds sterker: grijs beton wordt duurder, terwijl duurzame alternatieven terrein winnen. Toch blijft regelgeving een uitdaging. Nieuwe betonsoorten vragen om aangepaste normen, processen en installaties.
Het TRL-systeem (Technology Readiness Levels) helpt bedrijven daarbij. Het maakt zichtbaar waar innovaties staan, stimuleert samenwerking en versnelt de stap van idee naar praktijk.

Hoe werken grote publieke organisaties samen aan de versnelling van duurzaam beton? In deze aflevering praat Harm Edens met Willem Gall (Havenbedrijf Rotterdam) en Sonja Fennis (Rijkswaterstaat) over de stap van grijs naar groen beton – en de uitdagingen die daarbij horen.
Bij Rijkswaterstaat bestaat ongeveer 95 procent van alle constructies uit beton. De ambitie is duidelijk: in 2030 volledig circulair werken en tegelijk de CO₂-uitstoot sterk terugdringen. Rijkswaterstaat ondertekende het Betonakkoord en gebruikt de lessen uit succesvolle pilots om duurzame toepassingen op te schalen naar reguliere projecten. Sonja Fennis legt uit hoe binnen de organisatie wordt gewerkt aan kennisopbouw en samenwerking in de keten.
Ook het Havenbedrijf Rotterdam wil zijn infrastructuur versneld verduurzamen. Willem Gall vertelt hoe het havenbedrijf nieuwe ontwikkelingen in duurzaam beton actief toepast in lopende projecten. Ze wachten niet af tot de regelgeving rond is, maar testen zelf of het materiaal aan de technische eisen voldoet – met concrete resultaten als gevolg.
Toch is de weg naar grootschalige toepassing lang. Regelgeving kan pas volgen wanneer er voldoende ervaring en praktijkkennis is opgebouwd. Daarom stimuleren partijen als Rijkswaterstaat de ontwikkeling van groen beton van onderaf: via consortia, proeftuinen en gezamenlijke investeringen in innovatie. Slechts een klein deel van die innovaties haalt de eindstreep, maar elke stap brengt de sector dichter bij een CO₂-neutrale toekomst.

Wat bedoelen we eigenlijk met gerecycled beton? In deze aflevering van In groen beton gegoten gaat Harm Edens in gesprek met Simon Wijte (Adviesbureau Hageman en TU Eindhoven) en Jan-Pedro Vis (Renewi Commercial Waste) over de toekomst van hergebruik en recycling in de betonsector.
Volgens Simon Wijte is er geen vaste definitie van gerecycled beton. Hij maakt onderscheid tussen re-use – het hergebruik van complete betonnen constructies – en het opnieuw inzetten van losse betonelementen. Pas wanneer beton wordt gebroken en vermalen, verdwijnt volgens hem de essentie van beton: er is dan een nieuw bindmiddel nodig om er weer beton van te maken.
Jan-Pedro Vis kijkt breder en onderscheidt drie recyclingketens: hergebruik van constructies (re-use), recycling van beton naar beton, en het benutten van reststromen als nieuw bindmiddel. Deze vormen moeten naast elkaar bestaan om de sector op weg te helpen naar nul CO₂-uitstoot.
Beiden benadrukken het belang van zorgvuldige sloop. Beton moet gescheiden blijven van andere materialen, anders verliest het zijn waarde als grondstof. Dat vraagt om duidelijke keuzes bij opdrachtgevers en woningcorporaties: wie circulair wil slopen, moet dat vanaf het begin in de keten organiseren.
Wijte werkt met zijn team aan een database van herbruikbare betonnen elementen – een soort Marktplaats voor beton. Zo kan bij nieuwe projecten sneller worden gekeken wat er al beschikbaar is. En één ding is voor hem duidelijk: beton blijft alleen echt circulair als het schoon blijft.

Hoe helpt digitalisering om beton duurzamer te maken? In deze aflevering praat Harm Edens met René du Pree (Martens Beton) en Wim Jansze (Consolis VBI) over datagedreven innovatie, prefabproductie en de rol van technologie in een toekomstbestendige betonsector.
Bij Consolis VBI ligt de focus op productinnovatie in prefabbeton: werken met geopolymeerbeton, minder materiaalgebruik en een slanker productieproces. Automatisering en kunstmatige intelligentie (AI) spelen daarin een grote rol. Dankzij slimme software weet het bedrijf tot wel tien procent meer productiviteit te behalen. Ook wordt hard gewerkt aan het digitale materiaalpaspoort, waarin precies staat welke materialen in een gebouw zijn verwerkt. Dat maakt toekomstig hergebruik en recycling een stuk eenvoudiger.
Martens Beton zet digitalisering in om beter te ontwerpen en slimmer samen te werken. Door gebruik te maken van openbare data van gemeenten en waterschappen maakt het bedrijf maatwerkontwerpen voor rioleringen. René du Pree benadrukt het belang van ketensamenwerking en digitale communicatie tussen partijen in de betonbouw.
Digitalisering levert niet alleen snelheid en efficiëntie op, maar vooral minder verspilling. Minder fouten betekent minder materiaalverlies – en precies daar zit de duurzame winst voor de toekomst.