Dick en Daniël Geloven het Wel

Met socioloog en oud-RD-hoofdredacteur Chris Janse en HHK-dominee Johan van Vugt.
Er is nog één traditioneel protestants kerkgenootschap dat groeit: de Hersteld Hervormde Kerk. Meer dan 600 leden kwamen erbij vorig jaar, een groei die met name komt door overstappers uit andere protestantse kerkgenootschappen. De grootste groep komt over uit de Gereformeerde Gemeenten, zegt Chris. ‘Kerkelijke overgangen gaan meestal van rechts naar links, van zwaar naar minder zwaar.’
Maar is dat de hele verklaring? Johan vindt het te makkelijk om de reden van overstappen te reduceren tot lange broeken en verboden televisies. In zijn vroegere gemeente Kruiningen hoorde vooral verhalen over geestelijke nood: mensen die jarenlang dachten dat het heil niet voor hen was, en huilend aan tafel zaten toen ze voor het eerst hoorden dat het ook voor hen kon. Chris erkent die nood, maar ziet ook een keerzijde: is een toename van avondmaalsgangers een goede ontwikkeling of wijst dat juist op oppervlakkigheid? ‘Als je historisch kijkt, zijn kerken met een hoge avondmaalsdeelname er niet rechtzinniger op geworden.’
Ondertussen verandert de toestroom ook de HHK zelf. Inmiddels heeft bijna de helft van de predikanten geen hervormde achtergrond meer. Johan blijft erbij dat de kerk hervormd wíl zijn – een gezindheid van saamhorigheid en ruimte binnen brede marges – maar ziet ook hoe in sommige gemeenten het zangtempo, de kledingstijl en het verenigingsleven langzaam verschuiven richting de cultuur die nieuwkomers meebrengen.
Tot slot blikken Chris en Johan vooruit. Nu de Christelijke Gereformeerde Kerken uiteenvallen, vraagt Johan zich hardop af of afgescheiden kerken niet gewoon moeten terugkeren naar de 'moederkerk'. Chris ziet vooral veel praktische hobbels.
#85 - Waarom de GerGem nooit de reformatorische zuil zullen opgeven
https://open.spotify.com/episode/7i3doTyPUJk4LPus70kSYk?si=99tLKFzxQpCt8U5hRBee2g (met Chris Janse)
#156 Waarom de hersteld-hervormden zo aantrekkelijk zijn voor refo’s
https://open.spotify.com/episode/0QzyFe6nzV6K92VTj9cZui?si=ahgdthJwTfCmUWFXPrJOHg (met Wim van Vlastuin)
Interview wijlen dominee Aart Moerkerken:
https://www.nd.nl/geloof/protestant/1151458/dominee-aart-moerkerken-stempelde-de-gereformeerde-gemeenten-ik
See omnystudio.com/listener for privacy information.

Met columnist Annemarie van Heijningen (Nederlands Dagblad) en emeritus hoogleraar Erik de Boer (Theologische Universiteit Utrecht). Inmiddels heeft drie op de tien Nederlanders een tattoo, en ook in de kerk duiken ze steeds vaker op. Daniël heeft zelf een klein kruisje op zijn pols, Dick voelt vooral aarzeling – hij vindt het zelfs een beetje ordinair. Maar wat zegt het christelijk geloof er eigenlijk over?
Erik liet pas op latere leeftijd een Coventry-kruis van drie spijkers tatoeëren, met de initialen van hem en zijn vrouw eronder: samen aan de voet van het kruis. Voor hem is het verbod in Leviticus 19 minder hard dan het lijkt – in de Griekse vertaling staat er 'geprikte letters', precies wat Paulus bedoelt als hij schrijft dat hij 'de stigmata van Christus' in zijn lichaam draagt. Dick zet de klassieke bezwaren op een rij: van kerkvader Basilius tot het merkteken van het beest en het lichaam als tempel van de Heilige Geest. Annemarie vertelt over haar zoon, die zijn hele arm vol liet zetten.
Het gesprek gaat over toewijding: aan wie verbind je je met wat je in je huid laat etsen? Over rouwtattoos, over hoe je als ouder het gesprek aangaat, en over de overgrootvader die zich ná zijn bekering zó schaamde voor 'geloof, hoop en liefde' op zijn arm dat hij voortaan lange mouwen droeg. En geen zorgen: dit is geen oproep om naar de tattooshop te rennen.
Essay van Daniël over zijn tatoeage: https://www.nd.nl/opinie/opinie/551112/essay-ik-heb-een-tattoo-laten-zetten
See omnystudio.com/listener for privacy information.

Kees van Ekris (54) is sinds een jaar scriba van de Protestantse Kerk in Nederland. Dick noemde zijn functie ooit een 'hondenbaan' – en het eerste jaar van Kees maakte dat niet makkelijker. Hij kreeg heftige kritiek over het spreken (of het niet-spreken) van de kerk over Israël en Gaza. Daar bovenop kwam een bestuurscrisis bij de dienstenorganisatie na ND-onderzoek. En dan wil Kees nog hard gaan nadenken over hoe de kerk publiek moet spreken. Kees groeide op in Veenendaal, 'een echte reformatorische jongen', en raakte als student bestuurskunde in Enschede bijna zijn geloof kwijt – tot hij ontdekte dat de taal van het geloof iets toevoegt aan een leven dat je anders niet begrijpt.

Hij ruilde een mogelijke diplomatencarrière in voor de theologie. Over Israël en Gaza krijgt hij van twee kanten kritiek. Kees legt uit waarom hij weigert simpelweg partij te kiezen. 'Laten we in de kerk allereerst maar eens huilen', schreef hij. Dat is riskante taal, geeft hij toe, maar wel de eerlijkste reactie op wat hij in Israël én onder Palestijnse christenen zag. Hij nodigt Joodse en Palestijnse trainers uit om PKN-leden te leren omgaan met hun verschillen.

Voor Kees is de kerk een gemeenschap waar mensen samenkomen die elkaar nooit hadden uitgekozen, tegen het populistische verlangen naar eenduidigheid in. Zeker zo'n plurale kerk maakt onomwonden naar buiten treden ingewikkeld. Toch zijn er aan die veelkleurigheid ook grenzen. Politiek verschillend denken over migratie mag, zegt Kees, maar 'met fakkels staan voor huizen waar mensen onderdak vinden, dat is onacceptabel.'

Luister ook eens naar deze afleveringen:
- Widya zoekt God - Je thuis voelen in een kerk zonder red flags. Widya in gesprek met Kees van Ekris: https://open.spotify.com/episode/5V8wa3T0LGDMGIQueH1LnI?si=oXBuRl8TQqmuz-VGTeFgNg
- Dick en Daniël geloven het wel - Was de scheuring in de CGK te vroeg? Twee dominees uit het kamp 'Hoogeveen' https://open.spotify.com/episode/7HfrckqvZRsulqM6KdkbZo?si=G5hiK8XUTGyxG44VE_Vd2A
See omnystudio.com/listener for privacy information.

Met ds. Han Schenau (Goes) en ds. Jurrian Oosterbroek (Hoogeveen). De twee dominees zijn lid van het comité dat een nieuwe synode van de zwaar gehavende Christelijke Gereformeerde Kerken (CGK) voorbereidt. Die vergadering moet in september in Hoogeveen plaatsvinden. De Christelijke Gereformeerde Kerken scheuren – over de vrouw in het ambt, over homoseksuele relaties, en dieper nog: over het gezag van de Bijbel en de vraag of je je als plaatselijke kerk moet binden aan landelijke synodebesluiten. Na een kort geding adviseerde de rechter de CGK vorig jaar alsnog een nieuwe synode te beleggen. Die komt er nu. Tegelijk vormt een deel van de Christelijke Gereformeerde Kerken zich opnieuw. Zo staat 'Hoogeveen' tegenover 'Rijnsburg'. Dick en Daniël praten in deze aflevering met de Hoogeveense kant, die naar eigen zeggen 'gewoon christelijk-gereformeerd' wil blijven. Han Schenau, oud-synodevoorzitter, wil niet spreken van 'kampen' – daarvoor zit het verdriet te diep. In dat andere kamp zitten broeders met wie hij veertig jaar optrok. Hij vindt het uiteengaan zoals het nu gaat te vroeg: er is volgens hem nog onvoldoende echt inhoudelijk doorgepraat. Jurrian Oosterbroek zit als predikant van de 'roepende kerk' in Hoogeveen in een ongemakkelijke spagaat: uitgerekend zíjn kerk nam onlangs een principebesluit om de vrouw in het ambt toe te laten. 'Zie je wel', zeggen de bezwaarden. Terwijl de synodebesluiten die de vrouw in het ambt afwijzen ook voor 'Hoogeveen' nog steeds geldig zijn. Er klinkt ook hoop in deze podcastaflevering. Wellicht vindt deze synode wél een weg vooruit. Han Schenau durft zelfs de ontbinding van zijn kerkverband onder ogen te zien als dat Gods koninkrijk meer dient: 'De Heere is niet van de Christelijke Gereformeerde Kerken afhankelijk.' Dit is lang niet de eerste keer dat Dick en Daniël over de Christelijke Gereformeerde Kerken praten. Dit zijn vorige afleveringen: #54 Gaan de Christelijke Gereformeerde Kerken uit elkaar vallen? https://open.spotify.com/episode/3rcSN0yy8MO30k8TiuKHK4?si=AymTAR-dT9WP20Muoc1gjg #160 Waarom de kans groot is dat de Christelijke Gereformeerde Kerken gaan scheuren https://open.spotify.com/episode/4dhqCkO490VrZ5ZBDPo77g?si=L8I4N9YsQXaFBY2TqtsZqA #174 Wat vrouwen zelf eigenlijk vinden van de vrouwendiscussie in de Christelijke Gereformeerde Kerken https://open.spotify.com/episode/4tEZDycqAU6Ly3FK8aSc9x?si=JFaqIJQnSTacRkMYxso9Qw #187 Gaat deze oplossing de Christelijke Gereformeerde Kerken redden? https://open.spotify.com/episode/7gbaZCOkV3zmi7m9SLPUN0?si=-xbAHC53Szm3bompjijaKg #208 De Christelijke Gereformeerde Kerken storten in. Hoe moet het verder? https://open.spotify.com/episode/3sO3yjK78loEWCnsxz836I?si=Z1AZOcGhTZ-UivprLh6hLw #226 Het is zover: de Christelijke Gereformeerde Kerken zijn gescheurd. Wat betekent dit voor gewone kerkleden? https://open.spotify.com/episode/6iX3ar0oV6kwRtVhNgYTqw?si=o3u8jtg4SfihXU5zPTbT9Q #231 Waarom stappen lokale Christelijke Gereformeerde Kerken naar de rechter? Kan dat niet anders? https://open.spotify.com/episode/64JamQAU0O4iEnKNacrWJG?si=lG6eCOHtTEe-P0s47-kacQ
See omnystudio.com/listener for privacy information.

Ben je vóór of tégen Israël? Het debat lijkt maar twee smaken te kennen. Terwijl er in de kerk vanouds veel verbondenheid met Israël wordt gevoeld, maar je van het leed van de Palestijnen ook niet kunt wegkijken. Toch blijken ook kerkgangers dat gesprek onderling bijna niet meer te kunnen voeren. Waarom lukt dat juist rond Israël zo slecht? En is er een weg uit die impasse?
Daarover praten Dick en Daniël met dominee Lourens Geuze. Hij werkte tien jaar in de regio: bij een Messiasbelijdende gemeente in Haifa, als docent onder Palestijnse jongeren op de Westbank, en later in de christelijke gemeenschap in Nazareth, waar zijn dochter werd geboren. Zijn zoon vernoemde hij naar zijn beste Joodse vriend. Vlak vóór 7 oktober 2023 keerde hij terug naar Nederland. Hij ziet hoe die dag een wissel heeft getrokken in de kerken: predikanten gaan met knikkende knieën de preekstoel op, gemeenteleden weten niet meer goed hoe te bidden.
In zijn boek Weg van Hoop schetst Laurens vijf christelijke visies op Israël – van vervangingsleer tot de bedelingenleer van de Left Behind-boeken. Lourens stelt een zesde visie voor: de verbindingenleer. Geen keihard pro-Israël of glashard pro-Palestijns, maar verbondenheid mét bewogenheid, voor Joden én Palestijnen. Bewust gebruikt hij het woord 'genocide' niet, omdat mensen dan stoppen met luisteren. Hij vertelt over vriendschappen die het conflict hem heeft gekost, over de IDF-soldaten én de Gazanen die hij persoonlijk kent, en over het stille midden – de zo'n 70 procent van de kerk die zoekende is. Want, zo betoogt hij: juist als buitenstaander kun je soms bruggenbouwer zijn waar lokale mensen dat niet kunnen.
See omnystudio.com/listener for privacy information.