Heilige van de Dag

Thomas van Aquino is een stille, bedachtzame denker in een rumoerige academische wereld. Als dominicaan en theoloog brengt hij iets revolutionairs: geloof en verstand hoeven elkaar niet te bestrijden, ze kunnen samen zoeken naar waarheid. Zijn manier van lesgeven is revolutionair voor die tijd. In collegezalen luistert hij eerst, stelt vragen, en neemt alle argumenten en bezwaren serieus vóór hij zelf antwoordt. Hij laat zijn studenten zelf nadenken. Zijn grote werken zijn geen dictaten, maar dialogen, bedoeld om samen te denken. Maar op het hoogtepunt van zijn carrière zwijgt hij plotseling, na een ervaring die alles relativeert wat hij heeft geschreven. Wat leert het leven van Thomas ons vandaag nog over vragen durven stellen, samen zoeken, en weten wanneer woorden tekortschieten?

Angela Merici groeit op in eenvoud, maar wordt al jong getekend door verlies en visioenen. Ze heeft een diep vertrouwen in God. In een tijd waarin religieus leven vooral achter kloostermuren plaatsvindt, kiest zij een radicaal nieuwe weg. Ze doet haar werk juist tussen de mensen, en geeft onderwijs aan meisjes, Angela is ervan overtuigd dat een zorgvuldige opvoeding de wereld kan veranderen. Zonder habijt of geloften, midden in het dagelijks leven, bouwt ze aan een gemeenschap van vrouwen die geloof en praktische liefde verbinden. Wat zegt haar vernieuwende visie ons vandaag nog over onderwijs, nabijheid en echte verandering?

Franciscus van Sales groeit op als adellijke jongeman met een keurige toekomst voor zich, maar kiest een andere weg. Hij wordt priester en later bisschop in een tijd van felle religieuze conflicten. Niet met harde woorden of dwang, maar met vriendelijkheid, aandacht en eenvoud weet hij mensen te raken. Hij schrijft pamfletten, brieven en boeken voor gewone mensen, luistert naar wie bang of buitengesloten is, en blijft zachtmoedig, zelfs wanneer hij wordt bedreigd. Wat kan zijn rustige, liefdevolle manier van leven en spreken ons vandaag nog leren in een wereld vol lawaai en tegenstellingen?

Marianne Cope groeit op als dochter van Duitse migranten in de Verenigde Staten en werkt al jong in een fabriek om haar gezin te onderhouden. Ze wordt franciscanes, blijkt een uitzonderlijk organisatorisch talent te hebben en zet ziekenhuizen op waarin iedereen welkom is. In 1883 ontvangt ze een noodkreet uit Hawaï: niemand wil zorgen voor lepra­patiënten die zijn verbannen naar het eiland Molokaʻi. Marianne zegt wél ja. Ze vertrekt naar de andere kant van de wereld en blijft daar dertig jaar, tussen mensen die door de samenleving zijn opgegeven. Wat betekent het voor ons, vandaag, om niet weg te kijken wanneer het moeilijk wordt?

Er zijn weinig heiligen die zo veel te verduren krijgen als Vincent van Zaragoza. Hij is Christen, en daagt de Romeinse machthebbers uit met discussies. Vervolgens wordt hij opgepakt en gruwelijk gemarteld. Een greep uit wat hem wordt aangedaan: hij wordt verbrand, gescheurd, opgesloten in een kerker. Volgens de overlevering breekt hij niet, zelfs in de duisternis van zijn cel horen zijn cipiers hem zingen. Wat zegt het compromisloze verhaal van Vincentius ons vandaag nog over innerlijke kracht, waardigheid en trouw blijven aan wat je gelooft, juist wanneer de druk het grootst is?