Heilige van de Dag

Na weken onderweg te zijn geweest bereikt Roderick eindelijk het plein voor de kathedraal van Santiago de Compostela. Hier komt het verhaal van de Camino samen met het verhaal van de heilige Jacobus: visser, apostel en pelgrim. Hoe groeide zijn graf uit tot een van de grootste pelgrimsbestemmingen ter wereld? In dit eerste deel van de laatste Camino-aflevering staat de heilige centraal zonder wie de Camino nooit had bestaan.

Roderick beklimt de laatste berg van de Camino, de Monte do Gozo: de Heuvel van Vreugde. Deze berg heeft zijn naam te danken aan de vreugde die pelgrims voelen zodra ze in de verte hun bestemming zien: Santiago de Compostela. Ook Roderick voelt deze vreugde als hij de spitse torens van de kathedraal van Santiago ziet. Precies op deze drempel tussen de weg en de bestemming staat een monument voor een heilige die Roderick zelf nog de hand heeft geschud: paus Johannes Paulus II. Wat doet deze recente heilige hier?

Met nog maar twaalf kilometer te gaan tot Santiago bereikt Roderick het kleine San Paio, een dorpje dat is vernoemd naar de dertienjarige heilige Pelagius. Ver van huis en onder grote druk weigerde hij afstand te doen van wie hij was en waar hij voor stond. Zijn verhaal groeide uit tot een symbool van innerlijke vrijheid: de moed om trouw te blijven aan jezelf. Een passend thema voor de laatste kilometers van de Camino. Want als de bestemming dichtbij komt, wordt één vraag steeds prangender: wie ben je werkelijk?

Met nog maar honderd kilometer te gaan bereikt Roderick het bijzondere Portomarín, een dorp dat een tweede leven kreeg. Terwijl het oude dorp onder water verdween, werden de eeuwenoude kerk en kapel zorgvuldig herbouwd op de heuvel erboven.  Onder de bescherming van Onze-Lieve-Vrouw van de Sneeuw, al eeuwen de patrones van het dorp, ontstaat een verhaal over verlies, hoop en opnieuw beginnen.

In een vergeten kapelletje langs een kabbelend beekje ontmoet Roderick een onverwachte metgezel op de Camino: Antonius van Padua. Deze heilige wordt in de volksdevotie vaak aangeroepen als de patroon van de verloren spullen. Wat als je onderweg niet je sleutels kwijt bent, maar iets veel wezenlijkers?