Into the Soul of the Blues

In deel 2 van de reeks “Blow the Blues” duiken we de stad in: hoe de mondharmonica elektrisch werd en plots helemaal vooraan kwam te staan. Van Little Walter en “Juke” tot Sonny Boy Williamson II en de ruwe Chicago-groove — met uitstapjes richting Junior Wells, James Cotton en de blues die later ook de rockpodia mee veroverde.
Luister mee en ontdek waarom die kleine harp ineens klonk als een versterkte stem!
Volg Nassara – Into the Soul of the Blues op Facebook, Instagram of Threads, en ontdek meer op www.nassara.be.

In deel 1 van Blow the Blues — Van zakinstrument tot stadsblues volgen we de mondharmonica op haar eerste grote reis: van een Duitse uitvinding die in een jaszak past, tot een instrument dat in Amerika de taal van de blues begint te spreken.
We ontdekken hoe die “bluesharp” via migratie, armoede en onderweg-zijn haar plek vindt bij Afro-Amerikaanse muzikanten — en hoe technieken als bends en cross harp die typische blue notes mogelijk maken. Onderweg hoor je vroege stemmen en sleutelmomenten: van rauwe, ademende opnames uit de jaren 20 tot de podiumtaal van performers als Pete Hampton en de radiohistoriek rond DeFord Bailey.
En dan komt de stap naar de stad: met Sonny Boy Williamson I, die in de jaren 30 de mondharmonica een scherpe, stuwende stadsstem geeft. Deel 1 eindigt net vóór de stekker erin gaat — klaar voor Chicago en Little Walter in deel 2.
Volg Nassara – Into the Soul of the Blues op Facebook, Instagram of Threads, en ontdek meer op www.nassara.be.

Steven Troch is een vaste waarde in de Belgische bluesscene en een meester op de bluesharp.
We praten over zijn liefde voor de vooroorlogse blues, de geschiedenis van de mondharmonica en de Chicago-sound: waar die vandaan komt, wat ‘m zo onweerstaanbaar maakt en hoe Steven er zijn eigen stem in vond.
Volg Nassara – Into the Soul of the Blues op Facebook, Instagram of Threads, en ontdek meer op www.nassara.be.

Eind 1931 weigert Skip James nog op te nemen: hij heeft (tijdelijk) de religie gevonden, en de blues voelt als “duivelse muziek”. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. In deze aflevering duiken we in het leven van Skip James: zijn wrange verhouding met de kerk, zijn omzwervingen, zijn unieke stijl (de beruchte Bentonia-sfeer, die spookachtige klank) en de manier waarop zijn oude opnames decennia later opnieuw opduiken dankzij fanatieke verzamelaars.
We volgen ook de jacht op Skip in de vroege jaren zestig, de herontdekking in Mississippi, en de folk revival die hem plots weer op het podium zet (met Newport Folk als kantelpunt). Een verhaal over talent en koppigheid, roem en miserie, en over hoe één stem een hele blueswereld kan achtervolgen.
Voor deze aflevering steunde ik op het boek “I’d Rather Be the Devil - Skip James and the Blues”, geschreven door Stephen Calt en uitgegeven in 2008 bij Chicago Review Press. Ook de podcast aflevering “Skip James and Bentonia Blues” uit de podcast "Blues Disciples"was een interessante bron. De podcast is een project van Jamie Anthony.
Vind je deze podcast inspirerend en leerrijk? Deel hem dan in jouw netwerk en volg de podcast zodat je geen enkele nieuwe aflevering mist. En een review is ook altijd fijn 😉Nieuwsgierig naar meer? Volg "Into the Soul of the Blues" op Facebook, Instagram of Threads. Of bezoek ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠www.Nassara.be⁠⁠.

Midden in de ellende van de economische depressie van de jaren dertig stapt een 29-jarige man binnen in de Jackson Furniture Store in Mississippi. De uitbater van die meubelwinkel, een man met de naam H.C. Speir, is een talentscout voor Paramount Records. En de jonge artiest die bij hem over de vloer komt, draagt de naam Nehemiah Curtis “Skip” James.
De muziek die hij speelt klinkt anders, bijna buitenaards: een hoge, klagende falsettostem, gezongen over ijle gitaarklanken. De jongeman maakt een diepe indruk. Skip James krijgt een visitekaartje voor de opnamestudio in Grafton. En in de winter van 1931 is het zover. Skip James neemt op de eerste dag 9 songs op. Maar wanneer hij vertelt dat hij ook piano speelt, mag hij een dag later nog eens terugkomen. In totaal neemt hij 18 songs op.
Wanneer Skip James de opnamestudio verlaat, loopt hij op wolkjes. Hij is ervan overtuigd dat zijn fortuin verzekerd is. Skip is ijdel, trots, en beschouwt zichzelf als een genie. Maar helaas… de economische depressie gooit roet in het eten. De platen verkopen niet, en Paramount Records gaat kort nadien failliet. Skip James trekt zich terug om zijn eigen leven te leiden: als boer, bootlegger, pooier en bij gelegenheid ook als priester. De muziek laat hij min of meer achter zich, tot hij in 1964 herontdekt wordt. Skip James wordt een van de sensaties van de folkrevival in de jaren zestig.
Voor deze aflevering steunde ik op het boek “I’d Rather Be the Devil - Skip James and the Blues”, geschreven door Stephen Calt en uitgegeven in 2008 bij Chicago Review Press. Ook de podcast aflevering “Skip James and Bentonia Blues” uit de podcast "Blues Disciples"was een interessante bron. De podcast is een project van Jamie Anthony.
Vind je deze podcast inspirerend en leerrijk? Deel hem dan in jouw netwerk en volg de podcast zodat je geen enkele nieuwe aflevering mist.En een review is ook altijd fijn 😉Nieuwsgierig naar meer? Volg me op Facebook, Instagram of Threads. Of bezoek ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠www.Nassara.be⁠⁠.