Omdat ik het zeg!

Kinderen groeien op in een wereld van uitersten. Aan de ene kant worden ze overladen met complimenten: je bent geweldig, je bent het waard. Aan de andere kant ervaren ze ook de harde oordelen van hun omgeving: online, op school, soms zelfs thuis. Beide stemmen zijn luid. Beide laten sporen na.

Als christelijke ouders verlangen we naar een fundament dat dieper gaat dan prestaties, populariteit of de mening van anderen. Hoe help je een kind om zichzelf lief te hebben? Niet omdat het alles goed doet, maar omdat het gekend en geliefd is door God?

In 'Omdat ik het zeg!' duikt presentator Chris Segers samen met godsdienstpedagoog Corina Nagel en theoloog Jurrien ten Brinke in de vragen die iedere christelijke ouder bezighouden.

Doneer via deze link je gift aan Omdat ik het Zeg (https://tikkie.me/pay/EerstDit/2Lc1o119PujH2AvUhWKNUn)

We kennen het allemaal: volle agenda's, rennend van werk naar de kinderen, proberen tijd vrij te maken voor vrienden en familie. Voor velen van ons voelt het alsof we constant in de hoogste versnelling staan. Hoe vinden we in die chaos nog tijd en ruimte voor de dingen die écht belangrijk zijn? Dingen zoals dankbaarheid, momenten van rust en het leven vieren?

Geef via deze link je gift aan Omdat ik het Zeg (https://tikkie.me/pay/EerstDit/2Lc1o119PujH2AvUhWKNUn)

In deze aflevering onderzoeken Chris Segers en Rosa Douma, samen met godsdienstpedagoog Corina Nagel en theoloog Bart de Bruijn hoe je kinderen kunt helpen kiezen wat goed, wijs en gezond is. Wat geef je eigenlijk mee als ouder? Welke waarden wil je voorleven? En hoe blijf je zelf liefdevol en leidinggevend, juist op de momenten dat het spannend wordt?

Wat als je als ouders niet altijd op één lijn zit? De een strenger, de ander zachter. Verschillende persoonlijkheden, verschillende manieren van geloven. In deze aflevering onderzoeken we hoe je samen verbonden blijft — én wat je kind nodig heeft wanneer jullie verschillen.

Soms lijkt opvoeden niet meer dan een eindeloze cyclus van straffen en belonen. Je wilt je kind motiveren tot goed gedrag, dus strooi je met complimenten — misschien wel iets te vaak. En wanneer regels worden overtreden, wil je grenzen stellen. Maar hoe doe je dat goed? En kunnen we nog wel spreken van ‘straffen’ in deze tijd? Zeker wanneer je geloof een rol speelt in de opvoeding, wordt die vraag nog belangrijker. Want wat vraagt geloof om te doen — en misschien juist om te laten — als het gaat om corrigeren, leren en liefhebben?