Stichting Filosofie en Meditatie

Waarom raken sommige teksten ons diep, terwijl andere vooral informatie overdragen? En waarom lijken oude spirituele geschriften soms pas werkelijk tot leven te komen wanneer we ze hardop lezen, ruimte laten voor stilte en luisteren naar wat ze in ons oproepen?
In deze podcast neem ik je mee in onze zoektocht naar Ademend Lezen en Schrijven. Wat begon als een poging om lezen minder inspannend te maken, groeide uit tot een verrassende ontdekkingstocht. We onderzochten hoe kortere zinnen, witregels, ademritme en muzikale elementen een tekst toegankelijker kunnen maken. Maar onderweg ontdekten we iets wat we niet hadden verwacht.
Tijdens het lezen van de Bhagavad Gita, de Katha Upanishad en de Ashtavakra Samhita werden mensen niet alleen geraakt door de betekenis van de woorden, maar ook door wat de teksten in hen opriepen: ontroering, warmte, stilte, soms zelfs een diep gevoel van heimwee. Zou het kunnen dat geschreven woorden méér overdragen dan alleen kennis?
Aan de hand van een nieuwe vertaling van de Bhagavad Gita laat ik zien hoe ook ritme, herhaling en muzikale beweging een tekst kunnen dragen. Het lijkt erop dat sommige spirituele geschriften niet alleen bedoeld zijn om gelezen te worden, maar ook om te klinken, te resoneren en samen onderzocht te worden.
Niet alleen de betekenis van een tekst verandert ons, maar ook de manier waarop wij haar lezen.Deze podcast is een uitnodiging om mee te denken, mee te voelen en mee te onderzoeken. Want misschien staat de geschiedenis van de geschreven taal nog helemaal niet aan haar einde.

In deze aflevering onderzoeken we een vraag die tijdens een retraite rond de Katha Upanishad spontaan naar voren kwam.
Waarom worden sommige mensen geëmotioneerd bij het lezen van deze teksten? Waarom ervaren zij geen verdriet, maar eerder een diep verlangen, een gevoel van thuiskomen of een heimwee dat moeilijk onder woorden te brengen is? En waarom voelen sommigen tegelijkertijd een duidelijke resonantie in de buikstreek?
Deze ervaringen brachten ons bij een verrassende ontmoeting tussen eeuwenoude spirituele teksten en moderne neurowetenschap. We verkennen onder meer de rol van de insula, het hersengebied dat onze innerlijke lichaamsbeleving helpt vormgeven, en staan stil bij de vraag hoe poëzie en spirituele taal misschien méér doen dan informatie overdragen. Kunnen woorden een innerlijke ruimte openen? Kan de vorm van een tekst – ritme, stilte, eenvoud en openheid – invloed hebben op de manier waarop wij de werkelijkheid ervaren?
Het is geen zoektocht naar definitieve antwoorden, maar een uitnodiging tot verwondering en onderzoek. Misschien begrijpen wij sommige teksten niet alleen met ons hoofd, maar met ons hele mens-zijn.
Heb jij vergelijkbare ervaringen gehad tijdens het lezen van poëzie, spirituele teksten of andere boeken? Dan nodig ik je van harte uit om die met ons te delen.

Waarom ervaren zoveel mensen vandaag de dag onrust, vermoeidheid, eenzaamheid of het gevoel voortdurend achter de feiten aan te lopen? Zijn dit losse problemen, of maken ze deel uit van een groter geheel?
In deze podcast gebruik ik de Quick Scan van de Vijf Elementen uit de Indiase filosofie als een eenvoudige maar verrassend krachtige spiegel. Niet als theorie, maar als een praktisch hulpmiddel om te ontdekken waar een verstoring zich bevindt: ontbreekt er ruimte, adem, energie, verbinding of juist concrete vorm?
We onderzoeken waarom juist deze vijf kwaliteiten in onze tijd onder druk lijken te staan en hoe herstel misschien niet begint met méér doen, maar met het scheppen van ruimte. Vanuit die ruimte kan de adem terugkeren, ontstaat nieuwe energie, groeien verbindingen en krijgt het leven weer richting en vorm.
Een podcast over gezondheid, bewustzijn en de vraag hoe oude wijsheid verrassend actueel kan zijn in het leven van vandaag. Misschien ontdek je dat één klein inzicht al voldoende is om de eerste stap naar verandering te zetten.

Veel mensen zien sattva – helderheid, rust en harmonie – als het hoogste doel van spiritualiteit. Maar is dat werkelijk wat de oude Indiase wijzen bedoelden?
In deze aflevering onderzoeken we één van de mooiste juweeltjes uit de Indiase filosofie: de leer van de drie guna's – sattva, rajas en tamas. We ontdekken dat niet één van deze krachten het doel is, maar dat alle drie een onmisbare plaats hebben in de schepping én in ons dagelijks leven.
Waarom zegt de Bhagavad Gītā dat zelfs sattva ons kan binden? Wat is de rol van rajas en tamas? En hoe kunnen inzicht, handelen en loslaten samenkomen in een leven dat niet alleen innerlijke rust zoekt, maar ook een wijze bijdrage levert aan de wereld?
Een podcast over helderheid, verantwoordelijkheid en de kunst om in harmonie met de schepping mee te bewegen.

In deze podcast onderzoek ik de relatie tussen kennis en vergeten. Waarom voelt echte wijsheid vaak niet als iets nieuws, maar als een herinnering aan iets dat we al lang kenden? Waarom hebben we elkaar nodig om te blijven herinneren? En welke rol spelen studie, satsang en het dagelijks leven daarin?
Aan de hand van een persoonlijke anekdote, inzichten uit de spirituele tradities en de drie guna’s uit de Bhagavad Gītā, houd ik een pleidooi voor de satsang als plaats van ontmoeting, herinnering en beoefening.
Niet alleen om nieuwe kennis te verzamelen,
maar om elkaar te helpen herinneren
aan wat we eigenlijk al wisten.