Veel spirituele geschriften zijn geschreven in talen die wij niet dagelijks spreken: Sanskriet, Pali, Chinees, Arabisch of Grieks. Daarom zijn we afhankelijk van vertalingen. Maar wie verschillende vertalingen naast elkaar legt, ontdekt al snel dat ze soms behoorlijk van elkaar verschillen.
Welke vertaling is dan de juiste?
In deze podcast onderzoek ik de relatie tussen taal, betekenis en ervaring. Aan de hand van voorbeelden uit de Katha Upanishad, de Bhagavad Gītā en de Ashtavakra Samhita kijken we naar woorden die zich niet eenvoudig laten vertalen. Wat betekenen begrippen als śoka, het verdriet of de verwarring van Arjuna? Wat gebeurt er wanneer een vertaler kiest voor "beheersen", "opgaan in" of "tot rust laten komen"?
Maar misschien is de belangrijkste vraag niet: "Wat betekent dit woord?" Misschien is de vraag: "Wat probeert deze tekst met dit woord in ons wakker te maken?"
Een gesprek over vertalen, begrijpen, ervaren en herinneren. Over de gekleurde bril waardoor wij allemaal kijken. En over levende teksten die, net als muziek, steeds opnieuw tot leven komen wanneer wij er met aandacht naar luisteren.