mystiek

Gesprek met Lieven De Maeyer n.a.v. een voordracht die hij hield op de zomercursus in Drongen over het begrip overgave via de vermeende werken van Pierre de Caussade en Madame Guyon.
Van de website theologie nu: Lieven De Maeyer is onderzoeker aan de Universitat Pompeu Fabra in Barcelona. Hij promoveerde in 2025 aan de Radboud Universiteit op de doorwerking van de mystieke traditie in de moderne beeldende kunsten, met name op het quiëtisme in Frankrijk en het surrealisme. In 2018 publiceerde hij de vertaling en bloemlezing Simone Weil. Leven op de rand van de wereld.

Gesprek met Wim Verbaal eindredacteur van de serie Middeleeuwse Monastieke Teksten op basis van het laatste deel "Hildegard van Bingen, Brieven." De vertalers van het werk zijn wijlen Jeff Ector en Jeroen de Gussem.
Een uitgave van uitgevrij Damon in Eindhoven (https://www.damon.nl/boeken/433-brieven?srsltid=AfmBOooyLCtmBKSQnq7gn1xpOVDaiFDraMa7VTE8T706LoBl4nusxMF_)
Van hun site: De brieven van Hildegard van Bingen vormen een uitzonderlijk corpus binnen de middeleeuwse literatuur en geven direct zicht op haar optreden als abdis, visionair en gezaghebbende stem binnen kerk en samenleving. Anders dan haar visionaire traktaten tonen deze teksten haar in concrete situaties, aangesproken door anderen en zelf interveniërend.
In haar correspondentie richt Hildegard zich tot pausen, keizers, bisschoppen, abten, medezusters en leken. Zij geeft raad, spreekt vermanend, bemoedigt en corrigeert. Veel brieven ontstaan in contexten van conflict, onzekerheid of crisis, waarin zij zich beroept op haar visioenen en tegelijk met grote scherpte spreekt over macht, verantwoordelijkheid en orde binnen de middeleeuwse kerkelijke en politieke verhoudingen.
Hier krijgt innerlijke ervaring een publieke vorm. Wat in het klooster wortelt, treedt naar buiten en werkt door in kerkelijke en politieke verhoudingen. Het gezag dat spreekt, berust niet op positie alleen, maar op overtuiging, volharding en een uitgesproken oordeel dat verantwoordelijkheid oproept.
Historisch zijn de brieven van groot belang voor het begrijpen van Hildegards netwerk en invloed. Zij laten zien hoe een vrouwelijke religieuze figuur in de twaalfde eeuw kon optreden als publieke autoriteit, zonder haar positie te ontlenen aan de gebruikelijke structuren van macht.
De Nederlandse vertaling en inleiding situeren de brieven in hun historische context en maken hun samenhang zichtbaar, zonder de eigen toon en urgentie van Hildegards stem te dempen.

Gesprek met Rob Faesen over in DRongen gedurende de lesweek Jezuïeten en mystiek. Het onderwerp: Louis Lallemant. Rob Faesen (Tilburg, 1958) is emeritus met opdracht aan de Faculteit Theologie en Religiewetenschappen, KU Leuven, titularis van de Jesuitica Leerstoel en lid van het Ruusbroecgenootschap aan de Universiteit Antwerpen. Hij is ook hoogleraar aan de Universiteit van Tilburg, waar hij titularis is van de Franciscus-Xaverius-Leerstoel. Zijn onderzoek richt zich voornamelijk op de geschiedenis van de Middelnederlandse mystieke literatuur. Hij maakt deel uit van de onderzoekseenheid Geschiedenis van Kerk en Theologie.

Gesprek met Aaltje Hendriks auteur van het autobiografisch boek "Lachen door een waas van tranen, Het verhaal van een gereformeerd meisje dat leerde dat leven een onmogelijke opgave is - en toch niet ophield het te proberen". Een uitgave van uitgeverij Aspekt in Soesterberg. (https://uitgeverijaspekt.nl/product/lachen-door-een-waas-van-tranen/)
Van hun site: Hoe is het voor een kind om op te groeien als één van de tien, in een streng gereformeerd milieu? Wat als je van jongs af aan verteld wordt dat het leven niets anders is dan een ‘gestadige dood’? Hoe overleef je als je geen recht van bestaan hebt, en je alle toekomstperspectief ontnomen wordt? Wat als je moeder sterft, en jou achterlaat met een onmachtige vader? In mijn boek neem ik de lezer mee in een jeugd vol nieuwsgierigheid, verwondering, rebellie en hoop. Als er iets goeds van moet komen, houdt niemand dat tegen.
Lachen door een waas van tranen is de auto -biografie van een meisje dat opgroeit in de gereformeerde gezindte. In sobere maar indringende taal komt de lezer dicht bij een wereld van twijfelachtig geloof, beklemming en verzet. De lezer ervaart het gesloten geloofs -milieu door de ogen van een kind dat niet veroordeelt, maar probeert te begrijpen. Het is geen aanklacht, maar een verhaal over overleven, verwondering en vergeving — een toon van zachtheid die zeldzaam is binnen dit thema.

Gesprek met Ronald Lammers (docent levensbeschouwing in Eindhoven) met als uitgangspunt "het Aangezicht van God" en wat betekent gezien worden.