Geloofstoerusting

In deze tweede lezing laat Leander Janse zien hoe gemakkelijk we, net als de Galaten, onze vrijheid in Christus verliezen door ‘verkeerd onderwijs’ en de neiging om ‘met God te onderhandelen’. Hij roept op om het ‘Jezus plus’-denken radicaal los te laten en – net als de verloren zoon – met lege handen naar de Vader te gaan, want: ‘Je slechtste dag is nooit zo slecht dat hij buiten het bereik van Gods genade valt, en je beste dag is nooit zo goed dat je Gods genade niet meer nodig hebt.’ 
Beluister ook de eerste lezing: Jezus plus ... niets!

Stel je voor: je staat voor God en Hij vraagt: ‘Waarom zou Ik je binnenlaten?’ Wat zeg je dan? Met deze indringende vraag opent Leander Janse zijn lezing tijdens de toerustingsavond van Geloofstoerusting in Rijssen. Hij neemt ons daarin mee naar de kern van het christelijk geloof: het is alleen door Jezus Christus dat we voor God kunnen staan. ‘Omdat Hij Jezus Christus gezegd heeft: “Het is volbracht.”’ Alle antwoorden die beginnen met ‘ik’ – ‘omdat ik geloofde’, ‘omdat ik mij bekeerde’ – missen de essentie. Ware vrijheid ontstaat wanneer je rust in wat Christus volbracht heeft, niet in wat jij hebt gedaan.
Janse waarschuwt voor het subtiele gevaar van een ‘Jezus plus’-evangelie, zoals ook de Galaten dat kenden. ‘Als je aan genade een plusje van verdienen toevoegt, dan is genade geen genade meer.’ Paulus is radicaal: elk ander evangelie, zelfs als het van een engel komt, is vervloekt.

We willen graag terugbetalen, bewijzen dat we het waard zijn, maar dat leidt tot kramp. ‘Niet voor Gods goedkeuring, maar vanuit Gods goedkeuring’, dát is het leven in genade. ‘Als je vanavond voor de troon van God komt,’ zegt Janse, ‘zeg dan: “Omdat Hij het volbracht heeft.”’ Dat is echte vrijheid.
Beluister ook het tweede deel van deze lezing: Sta in de vrijheid!

In deze lezing over Hooglied, neemt ds. Van der Toorn je mee in een zoektocht naar “de diepste liefde” die bezongen wordt in “het hoogste lied”. Hij opent met Efeze 5 om het kader te schetsen: het huwelijk is een geheimenis met het oog op Christus en de gemeente. “Het gaat dus niet óf over menselijke liefde, óf over hemelse liefde,” benadrukt hij, “maar over beide. Ze horen onlosmakelijk samen.”
De bruid in Hooglied spreekt vol verlangen: “Laat hij mij kussen met de kussen van zijn mond, want uw uitnemende liefde is beter dan wijn.” Ze mist haar geliefde. Ze verlangt naar zijn nabijheid, zijn geur, zijn stem. Dat diepe verlangen weerspiegelt het verlangen van een gelovige ziel naar Christus. Zijn Woord zijn “de kussen van zijn mond”, zegt Van der Toorn, en het avondmaal zelfs “de kussen die je kunt proeven”.

Tegelijk is de bruid onzeker: “Donker van huid ben ik.” Maar de bruidegom bevestigt haar schoonheid. Zo bevestigt Christus zijn liefde aan zijn kerk — niet ondanks onze gebrokenheid, maar in genade. Zijn liefde is eeuwig, veilig en zeker. En daarin mogen wij rusten, verlangen, groeien en liefhebben.

In deze indringende lezing staat ds. M.M. (Ruud) van Campen stil bij een persoonlijke vraag: ‘Heb jij de Heilige Geest ontvangen?’ – het is het thema van de jongerenavond in Barendrecht. Hij roept op om niet vrijblijvend naar Pinksteren toe te leven, maar je af te vragen wat de Heilige Geest concreet in je leven doet en heeft gedaan: ‘Want wie de Geest van Christus niet heeft, die hoort Hem niet toe.’
Aan de hand van negen kenmerken – de ‘negen G’s’ – beschrijft dominee Van Campen het werk van de Geest. Het begint bij geloofszekerheid (‘Als je bij het kruis komt en je kijkt, dan valt er een pak van je hart’), en wordt vervolgd door gehoorzaamheid, grootmaken van God, gebed, gelijkvormigheid aan Jezus, geraakt worden (‘ze werden diep in het hart geraakt’), getuigen, geestesgaven en geestelijke strijd.
Hij laat zien hoe de Geest zacht maakt, richting geeft, vreugde schenkt en kracht biedt in moeilijke tijden. De kern van zijn boodschap is glashelder: ‘Heere, maak mij een beeld van U.’ De Heilige Geest wil in ons wonen, werken én ons gebruiken.