De Steven Podcast

In deze aflevering gaat Gery Stevens in gesprek met Katelijne Vermeulen en Jan Stevens over een onderwerp dat veel mensen raakt: eenzaamheid. Wat betekent het eigenlijk om je eenzaam te voelen? En is dat hetzelfde als alleen zijn?
In het gesprek maken we onderscheid tussen alleen zijn, eenzaamheid en wat Katelijne “alleenzaamheid” noemt: het gevoel van afgescheidenheid van jezelf, het leven en anderen.
We onderzoeken hoe eenzaamheid kan ontstaan, waarom je je zelfs in een groep mensen eenzaam kunt voelen en hoe social media dat gevoel soms juist versterkt.
Ook bespreken we verschillende vormen van eenzaamheid, zoals emotionele eenzaamheid wanneer je je niet gehoord voelt, of mentale eenzaamheid wanneer je geen aansluiting vindt in je interesses of manier van denken.
Verder gaat het gesprek over:
- waarom verbinding tijd en aandacht vraagt
- hoe verwachtingen in relaties een rol kunnen spelen
- waarom een partner niet al je behoeften kan vervullen
- de rol van gemeenschap en hoe die in onze samenleving veranderd is
- hoe eenzaamheid soms al vroeg in het leven kan ontstaan
Tot slot delen Katelijne en Jan hoe zij zelf met eenzaamheid omgaan en wat kan helpen als je dit gevoel herkent.
Een open gesprek over verbinding, verwachtingen en de zoektocht naar werkelijk contact met jezelf en met anderen.

In deze aflevering spreken Annita Smit en Jan Stevens open over hun persoonlijke ontdekking van hoogsensitiviteit. Niet als label. Niet als hype. Maar als verklaring voor wat eerder niet begrepen werd.
Annita vertelt over haar black-out tijdens een vergadering en het moment waarop ze besefte: zo kan het niet langer. Jan deelt hoe een boek over hoogsensitiviteit onverwacht veel verklaarde en waarom hij jarenlang “altijd aan” stond zonder dat iemand het benoemde.
We spreken over:
Vastlopen en burn-out.
Het verschil tussen gevoel en hoofd in communicatie.
Oververantwoordelijkheid en harmonie willen bewaren.
Energie, prikkelverwerking en leven op adrenaline.
Waarom hoogsensitiviteit geen stoornis is.
En waarom zelfkennis noodzakelijk is als je niet wilt blijven compenseren.
Een gesprek over werk, relaties, grenzen en autonomie.

Wat wordt er in jouw systeem doodgezwegen? En wat zie je daar nu van terug?
In deze aflevering luister je naar een indringend gesprek met Jan Stevens en Katelijne Vermeulen over doodzwijgen en verzwijgen.
Je hoort het onderscheid tussen persoonlijk verzwijgen en systemisch doodzwijgen.
Je ontdekt waarom wat in de onderstroom wordt verzwegen, later zichtbaar wordt in volgende generaties.
En waarom een systeem niets vergeet.
Misschien kom jij uit een familie waar niet werd gepraat over een overleden kind. Over die oom in de psychiatrie. Over alcoholisme. Over oorlog. Over zelfdoding.
Er werd gezwegen, in de overtuiging: als we er niet over praten, gaat het vanzelf wel over.
Maar er gaat niets over.
Je verkent vragen als:
Wat doet het met je als iemand wordt buitengesloten?
Wat gebeurt er als jij wordt doodgezwegen op je werk of in je familie?
Wanneer beschermt zwijgen, en wanneer nekt het het systeem?
Wat verzwijg jij over jezelf aan jezelf?
Je hoort voorbeelden van verzwegen oorlogservaringen, van schuld en schaamte, van kinderen die iets voelen wat niet benoemd wordt.
Je ontdekt waarom uitsluiting systemisch gezien niet klopt.
En waarom het niet gaat over goed of fout, maar over erkennen wat er is.
Een aflevering over oordeel, loyaliteit, buitengesloten worden en het recht om erbij te horen.

We doen het massaal. Boeken lezen, trainingen volgen, trajecten aangaan. Maar wat levert persoonlijke ontwikkeling nu echt op?
In deze podcast gaan Jan Stevens en Katelijne Vermeulen in gesprek hierover. Ze nemen persoonlijke ontwikkeling onder de loep.
Gaat het over groeien of juist afwikkelen? Over doen of over zijn? Helpt al dat analyseren je vooruit of houdt het je juist vast?
Wanneer wordt persoonlijke ontwikkeling een vlucht, een verdienmodel of zelfs een verslaving?
We praten over verantwoordelijkheid, authenticiteit, angst, geluk, verbinding en de rol van het verleden.
En over waarom persoonlijke ontwikkeling soms minder moet en meer vraagt dan we denken.

In deze aflevering met Jan Stevens en Katelijne Vermeulen  gaat het over een beladen en vaak onbesproken onderwerp: het verbreken van het contact met je ouders.
Wanneer is afstand nemen nodig en wanneer werkt het juist tegen je? Wat ligt er onder de wens om geen contact meer te hebben? En wat betekent zo’n breuk niet alleen voor het kind, maar ook voor de ouder?
Vanuit systemisch perspectief onderzoeken we thema’s als verantwoordelijkheid, rouw, loyaliteit, woede, acceptatie en volwassen worden. We spreken over emotionele afwezigheid, misbruik, schuld en vergeving, maar ook over het gevaar van ouders idealiseren of blijven bevechten.
Een gesprek voor iedereen die worstelt met de band met zijn of haar ouders, daar vragen over heeft, of zoekt naar een volwassen manier van omgaan met wat was en wat niet was.