Dinsdag is de dag van de reviews en deze keer zijn Gijsbregt en Wouter samen naar een bijzondere plek in Amsteveen gegaan.
Wouter: Mollie kosten lopen op, tienduizenden euro’s per jaar voor kleine ketens, dan toch maar no show? Mollie, reserveringssysteem zelf, website en onderhoud, alle kosten bij elkaar. Overal een paar procent.
Gijsbregt: atleten zijn in Milaan/Cortina voor de Olympische Spelen. Wat eten zij daar? Pizza, lasagne en unlimited vending machines en natuurlijk espresso
Review: Wagyu Kanata in Buitenveldert
Totaal niet posh of dik doen
De muur waar gasten hun handtekening kunnen zetten
De ligging op het pleintje bij de supermarkt in Buitenveldert
De inrichting, Dim noemde het een kantine
De smaken van het vlees, de verschillende bereidingen
De geplastificeerde menukaartjes
De hojicha en de matcha (en tayaki)
Alles een beetje gedateerd en eethuisje achtig, niet goedkoop maar en tegelijk heel erg on trend.
Trends: Het gerecht centraal = V, beleving is soms ook gewoon geen beleving =V, korte ingrediëntenlijst = V, zelf BBQ (iets doen, ook beleving) =V , neem je klant bij de hand =V, vooraf bij reservering al laten kiezen wat je gaat eten = V
Ook haast museaal maar dan wel heel anders. Noem het ceremonieel.
Wat kunnen andere zaken hier leren Gijsbregt?
Niet alles is zo te kopiëren, omdat het gestoeld lijkt op Japanse tradities. Keuze voor top kwaliteit zonder fratsen pakt hier goed uit. Bijna een soort Lidl achtige setting.
Klant bij de hand leidt hier ook tot nieuwe ervaringen. Je neemt de gast ook van het gebaande pad af.
Er is een tweede locatie midden in de stad, meer info hier.