Je verZINt het niet

Vanochtend was ik zó ongelooflijk gefrustreerd.
Ik reageerde het af op Chat GPT, maar dat was niet het echte issue.
Het gaat over iets wat wij allemaal doen. 
We vergeten het leven zelf.
We willen begrijpen, oplossen, verbeteren, veranderen, redden…
En ondertussen staat het leven al die tijd vriendelijk naast ons te zwaaien.
In deze podcast neem ik je mee in die frustratie, maar vooral in wat er daarna zichtbaar werd.
Want misschien hoeft de wereld helemaal niet gered te worden.
Misschien mogen wij opnieuw leren kijken.
 
Veel luisterplezier.

Eigenlijk zou ik vandaag mijn administratie doen.
Dat was het plan.
Maar toen appte Jos of ik toevallig in Gent was.
Dus pakte ik de bus.
Een gesloten café.
Een park met mijn naam.
Een kunstenaar die liever naar bomen kijkt dan naar Google Maps.
Drie kathedralen.
Een brownie die zwaarder bleek dan een kathedraal.
En aan het einde van de dag ineens 56 foto's van de uitvaart van mijn zusje.
Deze aflevering gaat niet over Gent.
En ook niet over verdriet.
Hij gaat over hoe het leven zich soms totaal anders ontvouwt dan je had bedacht.
En hoe het voelt om met de ramen open te leven.

Ik dacht dat ik een periode uit mijn leven ging vastleggen.
Een periode zonder huis.
Onderweg bleek iets heel anders geboren te worden.
Steeds opnieuw ontdek ik dat wij mensen denken dat wij het leven moeten laten slagen.
Terwijl het leven zelf misschien al veel verder is dan wij.
In deze aflevering neem ik je mee in die ontdekking.
En eerlijk...
je verZINt het niet.

Waarom lijken steeds meer mensen zich terug te trekken in kampen, meningen en zekerheden?
Naar aanleiding van een filmpje over de manosfeer en womansphere stel ik mezelf een andere vraag:
Wat gebeurt er eigenlijk met mensen wanneer ze het gevoel hebben dat er iets op het spel staat?
Over spanning, tunnelvisie, rennen en remmen.
Over waarom we soms zo druk bezig zijn met oplossingen dat we missen wat er al zichtbaar is.
En over een ontdekking uit de Verwonderkring:
dat er verrassende dingen kunnen ontstaan wanneer niemand hoeft te winnen en we samen durven kijken.
Relax. Misschien zijn we allang begonnen. 😄

Ik begon met het idee om een aflevering te maken over een nachtmerrie.
En voor ik het wist kwam er van alles voorbij.

Dan zou je kunnen zeggen: blijf bij je intentie, stick to the plan.
Maar trekken we al niet veel te vaak de deur dicht waarachter het leven allang staat te zwaaien?

Veel luisterplezier en misschien tref ik je wel ergens deze zomer...
www.astriddavidzon.com