Onderwijs leiden met hart en ziel

Te gast is de Leuvense historisch pedagoog Pieter Verstraete en we spreken over de historie van de doelen van onderwijs aan de hand van de omgang met stilte op school, waarover hij het boek Stilte in de klas schreef.
Belangrijke aanleiding voor zijn boek is zijn waarneming dat stiltepraktijken in het onderwijs, zoals lessen mindfullness, een economisch mensbeeld blootleggen. De stiltepraktijken zijn bedoeld om het zelf van leerlingen weer op te laden, zodat ze weer volop mee kunnen draaien in onze snelle samenleving.
In ons gesprek bespreken we vervolgens de vier pedagogische dimensies van de omgang met stilte in het onderwijs die Pieter ook in het boek beschrijft. Te beginnen met de stille school zoals Jean Baptiste de la Salle die rond 1700 in Belgie ontwikkelde. Stilte was praktisch handig, omdat hij leerstofjaarklassen introduceerde in plaats van het luidruchtige hoofdelijke onderwijs. Belangrijker was zijn doel met de stilte: eerbied voor God. Maar volgens de filosoof Foucault was disciplinering het effect.
Het doel van stilte veranderde begin van de 20e eeuw bij reformpedagoge Maria Montessori. Hoewel ze tegen de doodse stilte van de gedisciplineerde luisterschool van haar tijd was, ontwierp ze stilteoefeningen voor jonge kinderen die hetzelfde doel hadden als in de luisterschool en tegenwoordig: mee kunnen komen in de samenleving.
Stille, verlegen kinderen zijn dan een anomalie, want extraversie hoort bij onze snelle tijd. Net zoals de ontwikkeling van stillezen onze snelheid en effectiviteit stimuleert.
Deze podcast is mede mogelijk gemaakt door schoolleidersopleiding ATTC, de Internationale School Voor Wijsbegeerte en rustplek De vallei van het goede leven.

Deze aflevering is een co-productie met de AVS ten behoeve van het AVS-congres 2026 Grensverleggend. Co-host is AVS-adviseur Lambert van der Ven, medeorganisator van het congres. Het thema van dit jaarlijkse congres is Grensverleggend.
Te gast in de podcast zijn verder Peter de Vries en Sharon Stellaard en we spreken over hun grensverleggende thema’s:
1. Bekwame samenwerking tussen onderwijsprofessionals en ouders, van congresspreker Peter de Vries, en
2. Boemerangbeleid en een pleidooi voor eerlijke beleidstaal, van congresspreker Sharon Stellaard.
Op vrijdag 20 maart 2026 vindt het jaarlijkse AVS congres plaats in het NBC in Nieuwegein. Daar zijn ruim veertig masterclasses en workshops te volgen, waaronder die van Peter en Sharon.
Peter is expert op onderwijs en ouderbetrokkenheid, een thema waarop hij promoveert, maar dat hij liever noemt: samenwerking met ouders. Ouders zijn volgens hem altijd betrokken, maar niet zoals je dat in de school soms zelf zou willen zien. In een recent manifest pleit hij ervoor om een nieuw vakgebied toe te voegen aan de pedagogiek: de parentagogiek. Daarin ligt de focus op de bekwaamheid en houding van de professionals.
Sharon is gepromoveerd op ruim veertig jaar beleid in passend onderwijs en jeugdzorg. Tot haar schrik is er in al die tijd weinig veranderd. Vandaar boemerangbeleid. Wel zijn er mechanismes, zoals taal, en machtsstructuren, die de neveneffecten van beleid versluieren. Zij pleit hartstochtelijk voor eerlijkheid in beleid, waar Peter rechtvaardigheid nastreeft. Zo eindigen we in een morele dialoog, met ook nog waarden als ruimhartigheid en verbinding.
Deze podcast is mede mogelijk gemaakt door schoolleidersopleiding ATTC, de Internationale School Voor Wijsbegeerte en rustplek De vallei van het goede leven.

Te gast is oud-leraar, oud-opleider van leraren en schoolleiders en onderzoeker George Lengkeek en we spreken over mondiale vorming, een onderwerp waarop hij is gepromoveerd.
In de beruchte jaren zestig was George een van de eerste formele wereldburgers met paspoort en al. Door persoonlijke contacten met leerlingen is hij samen met leerlingen mondiale vorming op school gaan vormgeven in projecten. Mondiale vorming had in die tijd te maken met het voeren van actie op maatschappelijk en politiek gebied.
In de leraren- en schooleidersopleiding heeft George zich verder verdiept in vorming. Bij het vak levensbeschouwelijke vorming ontdekte hij de rol daarbij van mens- en wereldbeelden, maar ook dat alle schoolvakken mens- en wereldbeelden hebben en dus aan vorming doen. 
Uiteindelijk is hij gepromoveerd op vormingsaspecten in het vak wiskunde. In zijn onderzoek heeft hij vorming gedefinieerd als hoe je als leerling actor wordt om geïnspireerd en creatief vorm te geven aan aspecten van maatschappij en cultuur en daarmee ook aan het eigen leven en aan zichzelf. Ook heeft hij drie perspectieven op vorming ontwikkeld: spelen en genieten, zingevende verantwoordelijkheid en zingevende dankbaarheid.
Vorming in school begeleiden noemt George tot slot pedagogisch leiderschap. Dat betekent dat je als leraar en schoolleider interesse toont in leerlingen en leraren als handelend mens.
Deze podcast is mede mogelijk gemaakt door schoolleidersopleiding ATTC, de Internationale School Voor Wijsbegeerte en rustplek De vallei van het goede leven.

Te gast zijn oud-rector Ron Dorreboom en plaatsvervangend rector Ronald Schaefer en we spreken over Ronalds boek De school die ademt. Op het eind zet een extra gast, pedagoog Bob Horjus, die gepromoveerd is bij Mischa de Winter op de vreedzame wijk, het vizier op de samenleving.
Volgens Ronald ademt een school pas als er onderling en met leerlingen pedagogisch en didactisch gewerkt wordt aan reflectie, avontuur en ontmoeting. Dit idee, dat hij het model Schaefer noemt, baseert hij op drie wetenschappelijke bronnen:  het reflectiedenken van Korthagen, het pedagogisch denken van Biesta en de zelfdeterminatietheorie van Deci en Ryan, zoals pedagoog Luc Stevens die op Ronalds school het Corlaer in Nijkerk meegaf: ik kan het, ik wil het zelf en ik hoor erbij.
In het gesprek geeft hij allerlei voorbeelden van hoe je met zijn model reflectie, avontuur en ontmoeting in de school stimuleert. Hij schuwt niet om te prikkelen, zoals door leraren op te roepen meer tijd te steken in de lesvoorbereiding in plaats van het nakijkwerk en liever de koffie te laten staan in plaats van de leerling.
Oud-rector Ron Dorreboom is geïnspireerd door Ronalds boek, vooral vanwege de samenhangende vertaling van het denken van Korthagen, Biesta en Stevens naar de school. Dat had hij achteraf in zijn carrière ook wel willen doen. Werken aan de ontwikkeling en de persoonsvorming van de leerling spreekt hem enorm aan, omdat onderwijs volgens Ron niet om prestatie en productie gaat. 
Pedagoog Bob Horjus, de mysterie guest, verbreedt het gesprek met Ron en Ronald door het vizier op de wijk en de samenleving te zetten vanuit een prachtig motto: een gemeenschap kan gemakkelijker individuen veranderen dan individuen een gemeenschap.
Deze podcast is mede mogelijk gemaakt door schoolleidersopleiding ATTC, de Internationale School Voor Wijsbegeerte en rustplek De vallei van het goede leven.

Te gast is Karin Zegers-de Louw, expert onderwijs, organisatie en gedrag, en we spreken over haar dynamisch opvoedkompas naar aanleiding van haar boek In de kinderschoenen. 
In onze tijd met weinig houvast gunt Karin dat kinderen vier paradoxen leren hanteren, de kern van haar opvoedkompas,:
​Gebruik zowel verstand als intuïtie voor je persoonlijke groei.
​Autonomie en co-creatie helpen je aan hechte relaties.
​Benut voor het bewegend speelveld in de samenleving zowel kaders als creativiteit. 
​Kritisch denken en nieuwsgierigheid helpen je maatschappelijke impact te bereiken.
Ouders en leraren moeten kinderen die vier paradoxen leren hanteren door middel van het waardegericht analyseren van kritische opvoedsituaties vanuit haar pedagogische model. Karin biedt daarvoor het acroniem Verrijk als didactische werkwijze:
​De V van Verkennen wat de opvoedsituatie is. 
​De E van Erkennen van het waardendilemma en de eigen overtuigingen daarin.
​De 1e R van Richten op een oplossing. Wat past in deze situatie bij het kind?
​De 2e R van Richten op een actie. Zet de keuze om in daden.
​De I van kijken wat de Impact van de actie is.
​De K van Koester van wat voor dat kind werkt.
Haar opvoedkompas is daarbij niet bedoeld om wat het beste is voor kinderen, maar wat het goede is. Het gaat immers niet om de oplossingen maar om de waarden.
Deze podcast is mede mogelijk gemaakt door schoolleidersopleiding ATTC, de Internationale School Voor Wijsbegeerte en rustplek De vallei van het goede leven.