Mens erger je niet

Karen Damen, Xavier en Chaima over te vroeg (of te laat) komen en ‘dank je wel’ zeggen. Karen is een notoir laatkomer, maar door haar ADHD heeft ze last van ‘tijdsblindheid’. Ook mensen met autisme en te grote optimisten hebben een grotere kans om een laatkomer te zijn. Luisteraar Luc ergert zich aan voetgangers die geen dank je zeggen als je hen laat oversteken. Dankbaarheid tonen leer je in je opvoeding, maar het is ook cultureel bepaald. Weten is relativeren, en dat is een WinWin.

Gilles De Coster, Xavier en Chaima over Instagramtoerisme en tv-spoilers in de media. Gilles ergert zich aan influencers die overal ter wereld dezelfde hotspots aanprijzen, waardoor prachtige reislocaties overspoeld raken door toeristen. Zo erg, dat ze soms zelfs afgesloten moeten worden. Gelukkig bestaan er nog andere bronnen om je ideale reisbestemming te kiezen. En hoe vermijden media om meteen de nieuwe afvaller van ‘De Mol’ te spoilen? Weten is relativeren, en dat is een WinWin.

Sarah Mouhamou, Xavier en Chaima over onvolledige bezorgmaaltijden en overvloed aan verkeersborden. Sarah huilt als er iets ontbreekt aan haar bestelling. Is dat erover? Neen, want een emotionele reactie hierop is heel normaal. Je gelukshormoon daalt namelijk en je stresshormoon stijgt. Luisteraar Ann vindt dan weer dat het overgrote deel van de verkeersborden nutteloos zijn. Waarom zijn er zo veel verkeersborden op de wegen en zijn ze toch nuttig? Weten is relativeren, en dat is een WinWin.

Evi Hanssen, Xavier en Chaima ergeren zich aan belegde broodjes die niet doormidden zijn gesneden en aan leeftijdsgrenzen op studentenkortingen. Evi is gek op belegde broodjes, maar enkel als dat broodje volledig open is en ze alle smaken kan proeven. Hoe maakt je trouwens het perfecte broodje? Audrey is 28 en studeert bij: waarom krijgt zij geen studentenkorting? De Vlaamse Vereniging van Studenten pleit al jaren om die leeftijdsgrens af te schaffen. Weten is relativeren, en dat is een WinWin.

In deze 100ste aflevering ergeren Niels Destadsbader, Xavier en Chaima zich aan het verdwijnen van sociale contacten. Niels houdt niet van de hele digitalisering: hij heeft zelfs geen pc en deed nog nooit een online betaling. Hij mist de spontane babbels. Wist je trouwens dat zelfs een kort onverwacht praatje aan de bushalte je voor lange tijd emotioneel kan opladen? En wat zou er gebeuren als we nooit sociaal contact hadden? Dan zouden we sterven. Weten is relativeren, en dat is een WinWin.