Tjipcast

Digitalisering verandert het onderwijs stilaan stap voor stap. We gebruiken digitale systemen om vorderingen te volgen, oefenstof aan te bieden en te bepalen welke ondersteuning een leerling nodig heeft. AI voegt daar nieuwe mogelijkheden aan toe. Elke toepassing kan op zichzelf handig en logisch lijken, terwijl ze samen een grotere beweging vormen waarvan de gevolgen minder zichtbaar zijn. Wat raken we onderweg kwijt wanneer meetbare prestaties, voorspellingen en efficiëntie steeds meer bepalen hoe we naar leerlingen kijken? Hoeveel ruimte blijft er voor ontmoeting, verwondering en het proberen te begrijpen van een kind? En herkennen we nog wanneer technologie ons helpt bij onze onderwijskeuzes, of die keuzes ongemerkt begint te sturen?

Jan Jaap Hubeek onderzoekt die vragen in zijn boek Mens blijven tussen systemen. Hij is directeur van Stichting NIVOZ, voormalig leraar en maker van onder meer de podcast Meesterwerk. Zijn vertrekpunt is de ontmoeting: onderwijs vraagt om leraren die hun leerlingen kennen en zelf verantwoordelijkheid nemen voor hun keuzes.

Dat maakt hem kritisch op de belofte dat AI de didactiek kan overnemen, zodat de leraar meer tijd krijgt voor de pedagogiek. Kun je die twee eigenlijk uit elkaar halen? En levert tijdwinst vanzelf ruimte op voor aandacht, of gaan we vooral meer doen? We spreken over digitale leermiddelen, toetsing, kansengelijkheid en de invloed van technologiebedrijven. Telkens komt dezelfde vraag terug: wat willen we met ons onderwijs bereiken en wat vraagt dat van ons als mens in deze tijd?

Kernpunten uit het gesprek:

🤝 Ontmoeting vraagt oefening en aandacht. Hubeek ziet de school als een plek waar leerlingen leren samenleven, verschillen tegenkomen en fouten mogen maken in het contact met anderen.

🧭 De onderwijsbedoeling geeft richting aan technologiegebruik. Begin bij wat je leerlingen wilt leren en bepaal vervolgens welke inrichting, middelen en handelingen daarbij passen.

🧩 Didactiek en pedagogiek zijn met elkaar verweven. Volgens Hubeek kun je het begeleiden van leren moeilijk losmaken van het kennen van een leerling en het begrijpen van diens antwoorden, ervaringen en behoeften.

🔍 AI stelt de kwaliteit van opdrachten en toetsing ter discussie. Een ingeleverde tekst maakt het denkproces van een leerling niet vanzelf zichtbaar. Het gesprek over gemaakte keuzes kan juist belangrijke informatie opleveren.

⚖️ Digitale systemen vragen om professioneel oordeel. Voorspellingen en leerlinggegevens kunnen verwachtingen beïnvloeden. Het gesprek onderstreept daarom het belang van regie, kritische vragen en aandacht voor wat systemen buiten beschouwing laten.

Quotes uit het gesprek:

“Wat ik bedoel met mens blijven tussen systemen is: zie dat kind.”

“Ik maak me zorgen dat we niet weten waar we in zitten.”

“Je begint altijd bij je intentie, je bedoeling. Wat wil je met deze les? Wat wil je met je school? Wat wil je met deze toets?”

Tijdstempels

00:00 – Menswaardig onderwijs
01:17 – Onderlinge ontmoeting
04:17 – Digitale leefwereld
08:19 – Onzichtbare systemen
10:18 – Professionele regie
12:45 – Aanwezigheid toetsen
14:47 – Sturende technologie
17:05 – Didactiek uitbesteden
20:43 – Bedoeling bevragen
21:10 – Leerprocessen beoordelen
24:02 – Sociale verbindingen
27:05 – Betekenisvol leren
30:30 – Bewuste keuzes
35:11 – Maatschappelijke keerzijden
37:36 – Menselijke intelligentie

Bekijk ons gesprek eens op YouTube!

Tjipcast wordt mogelijk gemaakt door:

Wetenswaardig. Wil jij thematisch onderwijs realiseren, op basis van directe instructie, rijke teksten, en ook nog eens volledig kerndoel dekkend zijn? Wetenswaardig is een compleet uitgewerkte lesmethode voor leraren in het primair onderwijs. Nieuwsgierig? Kijk op Wetenswaardig voor meer informatie!

JSW. Hét vakblad voor leerkrachten en onderwijsprofessionals. JSW is praktijkgericht, duidelijk en toegankelijk! En wist je dat JSW ook een thematisch deel heeft? Met zes rijke edities per schooljaar én extra inspiratie via de website en nieuwsbrief blijf jij zo helemaal bij! Bijvoorbeeld nieuwsgierig naar basisvaardigheden, burgerschap, meertaligheid, sociaal emotionele ontwikkeling of actuele ontwikkelingen op het gebied van lezen?

Bronnen en verdieping

Jan Jaap Hubeek – Mens blijven tussen systemen. Het centrale boek bij het gesprek, over menswaardig onderwijs in een AI-tijdperk.

Robert D. Putnam – Bowling Alone. Aangehaald bij de bespreking van sociale netwerken, gemeenschapsvorming en democratie.

Johannes Visser – Is het voor een cijfer?. Genoemd bij de discussie over toetsdruk en de vraag waarop leerlingen hun inspanningen richten. Ik sprak Johannes in een podcast over dit boek.

Stichting NIVOZ – het lemniscaatmodel. Hubeek beschrijft hoe intentie, inrichting en handelen steeds opnieuw met elkaar verbonden worden.

Het bericht Hoe blijf je een mens tussen de systemen? verscheen eerst op Tjipcast.

Het mbo heeft inmiddels flink wat ervaring opgedaan in het toepassen en inzetten van onderzoek om de werkpraktijk en kwaliteit van onderwijs te verrijken, te vernieuwen en te verbeteren. Denk aan het ontwikkelen van een betere druppelbril voor mensen die herstellen van een oogoperatie of de toepassing van een metselrobot op leslocatie. Maar hoe beoordeel je de kwaliteit van zulk type onderzoek? Zijn hier verschillende perspectieven in te onderscheiden? En wat is er nodig om de resultaten van dit type onderzoek daadwerkelijk te gebruiken in onderwijs en beroepspraktijk? We bespreken het recent ontwikkelde kwaliteitskader wat draait om het vermogen van practoraten om zich op deze vier kenmerken te ontwikkelen. De indicatoren zijn richtpunten voor groei en ontwikkeling: kwaliteit van onderzoek, de professionele leergemeenschap, kennisgebruik en verbetering, vernieuwing en innovatie.

In 2012 startte het eerste practoraat in Nederland bij het Mediacollege Amsterdam. Inmiddels zijn er ongeveer 160 practoraten en ontstond er de behoefte aan een gezamenlijke taal en een gestructureerde aanpak om kwaliteit zichtbaar te maken, te versterken en de landelijke ontwikkelingen in beeld te brengen. Daarom heeft de kwaliteitscommissie van Stichting Practoraten in 2025 een nieuw kwaliteitskader practoraten ontwikkeld. Hierover spreek ik met Marjolein den Ouden en Marc van der Meer. Marjolein is epidemioloog en bewegingswetenschapper, practor Zorg en Technologie bij ROC van Twente en lector Technology, Health & Care bij Saxion. Marc is zelfstandig onderzoeker en onafhankelijk adviseur in de mbo-sector. Daarnaast is hij ambassadeur van het programma Taken en Rollen van Docenten voor MBO 2030 en voorzitter van de kwaliteitscommissie van Stichting Practoraten.

We bespreken het recent ontwikkelde kwaliteitskader van practoraten dat creëren, reflecteren en kennisdelen met elkaar verbindt. De ambitie is om daarmee het innovatievermogen van practoraten te versterken. Hoe onderzoek je een praktijkvraag zorgvuldig? Hoe leer je van de resultaten? En hoe zorg je dat anderen de ontwikkelde kennis kunnen gebruiken? Daarbij ontstaat een interessant spanningsveld: een gezamenlijk kader moet houvast bieden, terwijl de vragen, vakgebieden en ontwikkelfasen van practoraten sterk verschillen. We verkennen hoe een waarderende dialoog kan helpen om kwaliteit zichtbaar te maken en verder te ontwikkelen. Ook bespreken we de eigen kennisbijdrage van het mbo in de samenwerking met hbo en universiteiten. Wat vraagt het om deze kennis serieus te nemen en onderzoek duurzaam te verbinden met onderwijs en werk? We doen dit door diverse voorbeelden van praktijkonderzoek te bespreken.

Kernpunten uit deze podcast:

🔍 Praktijkvragen als vertrekpunt. Onderzoek helpt studenten en docenten om systematisch te onderzoeken hoe hun vak en beroepspraktijk kunnen verbeteren.

🧭 Een kwaliteitskader dient ontwikkeling te ondersteunen. De gasten benadrukken het belang van richting, ruimte en een waarderende dialoog, passend bij de ontwikkelfase van een practoraat.

🔄 Creëren, reflecteren en kennisdelen versterken elkaar. Het besproken kader verbindt deze drie vermogens met de ambitie om tot innovatie te komen.

🛠️ Kennis benutten vraagt om extra werk. Lesmateriaal, praktijkboeken en techambassadeurs helpen om onderzoekskennis toegankelijk te maken en in onderwijs en werk toe te passen.

🌱 Duurzame onderzoekscapaciteit vraagt tijd. Samenwerking, vertrouwen en een herkenbare positie in een vakgebied ontstaan door langdurig te bouwen aan mensen en netwerken.

Quotes uit het gesprek:

“Ruimte geven betekent ook dat zo’n onderzoeksmodel kan helpen om je eigen blik te verbreden.”

“Er wordt heel veel ontwikkeld, maar dan blijft het op de plank liggen.”

“Je creëert iets. Je reflecteert en je deelt actief de opgedane kennis.”

Deze aflevering maak ik samen met het Stichting Practoraten, platform voor praktische innovatie. We maken dit studiejaar vier afleveringen over praktijkonderzoek in het mbo.

Bekijk ons gesprek eens op YouTube!

Tijdstempels

00:00 – Onderzoekskwaliteit bespreken
03:02 – Nieuwsgierigheid benutten
04:33 – Practoraten ontstaan
08:02 – Druppelbril doorontwikkelen
11:28 – Kwaliteitskader ontwikkelen
14:05 – Onderbouwing verkennen
17:11 – Drie kernvermogens
19:06 – Kennis toegankelijk
21:20 – Vakmanschap versterken
24:45 – Techambassadeurs opleiden
27:05 – Context begrijpen
29:48 – Practor worden
31:55 – Onderzoek professionaliseren
34:44 – Onderwijssectoren verbinden
38:38 – Duurzaam opbouwen

Het bericht Wat is kwaliteit van onderzoek in het mbo? verscheen eerst op Tjipcast.

Wat moet je weten om het nieuws te begrijpen, maatschappelijke discussies te volgen en een eigen oordeel te vormen? Een betekenisvol gesprek tussen leerlingen in de klas over een controversieel onderwerp vraagt veel meer dan naar elkaar luisteren en oordelen opschorten. Zonder kennis van begrippen, geschiedenis en achtergronden blijft veel van de complexiteit buiten beeld. En dat is niet alleen zonde, het is ook niet wenselijk in deze tijd (zelfs gevaarlijk). Hiermee kent culturele geletterdheid een sterke pedagogische component, iets wat nog wel eens uit het oog wordt verloren. Kennis emancipeert jongeren. En dat vraagt om gepassioneerde en betrokken leerkrachten en docenten die deze kennis kunnen overdragen.

Wouter Smets, universitair docent aan de Erasmus Universiteit Rotterdam en docent geschiedenis in Antwerpen, onderzoekt het belang van culturele geletterdheid in zijn nieuwe boek Voorbij de kennisarmoede. Hij pleit voor een gemeenschappelijke kennisbasis die leerlingen helpt om de wereld te begrijpen én bestaande verhoudingen kritisch te bevragen. Maar welke kennis hoort daarin thuis? Wie bepaalt welke verhalen we doorgeven? En hoe voorkomen we dat culturele geletterdheid vooral neerkomt op het behouden van de perspectieven die al dominant zijn?

We bespreken de verhouding tussen feitenkennis en kritisch denken, de betekenis van concrete curriculumkeuzes en de verantwoordelijkheid van scholen en beleidsmakers. Ook komt het lezen van moeilijke teksten aan bod: waarom hebben leerlingen en studenten daarbij begeleiding nodig, tot in het hoger onderwijs? Wouter verbindt zijn analyse aan praktische mogelijkheden. Samen teksten lezen, leermiddelen kritisch beoordelen en als team bespreken wat leerlingen moeten kennen: het zijn concrete stappen om kennisrijker onderwijs vorm te geven. Haalbaar, concreet en vooral wenselijk.

Kernpunten uit het gesprek:

🧠 Kritisch denken vraagt inhoudelijke kennis. Verbanden leggen, argumenten beoordelen en maatschappelijke vraagstukken begrijpen veronderstellen kennis van het onderwerp.

🌍 Culturele geletterdheid gaat ook over erbij horen. Smets wil een gedeelde kennisbasis verbinden aan de vraag welke verhalen en perspectieven onvoldoende worden gezien.

⚖️ Kenniskeuzes zijn niet neutraal. Wat een school onderwijst, kan bestaande machtsverhoudingen bevestigen, maar leerlingen ook helpen die te begrijpen en te bevragen.

📚 Leren lezen blijft een onderwijsopdracht. Ook studenten in het hoger onderwijs hebben begeleiding nodig bij het doorgronden van moeilijke vakliteratuur.

🔍 Kennisrijker onderwijs begint met concrete keuzes. Scherpere curriculumafspraken, inhoudelijk teamoverleg en een kritische blik op leermiddelen bieden volgens Smets aanknopingspunten.

Quotes uit het gesprek:

“Als je dus een schoolboek maakt met allemaal witte mannen in, dan bevestig je een bepaalde machtsstructuur.”

“Ook op de hogeschool moet je nog leren om een academische tekst, een moeilijkere tekst te leren lezen.”

“Dus niet alleen maar een ellenlange nieuwsbrief zoals ik altijd deed die nooit iemand leest, maar echt ouders te betrekken bij het onderwijs zelf.”

Tijdstempels

00:00 – Welkom Wouter
00:46 – Kennisarmoede benoemen
02:29 – Culturele geletterdheid
05:30 – Gedeelde kennisbasis
09:31 – Controversiële onderwerpen
11:28 – Onwetendheid doorbreken
12:42 – Gezamenlijke curriculumkeuzes
15:07 – Concrete onderwijsdoelen
18:03 – Feiten verbinden
20:30 – Kritisch denken
22:38 – Kennis macht
27:21 – Complexiteit uitleggen
31:03 – Lezen begeleiden
35:08 – Samen lezen
36:13 – Kennisrijker onderwijs

Bekijk ons gesprek eens op YouTube!

Tjipcast wordt mogelijk gemaakt door:

Wetenswaardig. Wil jij thematisch onderwijs realiseren, op basis van directe instructie, rijke teksten, en ook nog eens volledig kerndoel dekkend zijn? Wetenswaardig is een compleet uitgewerkte lesmethode voor leraren in het primair onderwijs. Nieuwsgierig? Kijk op Wetenswaardig voor meer informatie!

JSW. Hét vakblad voor leerkrachten en onderwijsprofessionals. JSW is praktijkgericht, duidelijk en toegankelijk! En wist je dat JSW ook een thematisch deel heeft? Met zes rijke edities per schooljaar én extra inspiratie via de website en nieuwsbrief blijf jij zo helemaal bij! Bijvoorbeeld nieuwsgierig naar basisvaardigheden, burgerschap, meertaligheid, sociaal emotionele ontwikkeling of actuele ontwikkelingen op het gebied van lezen?

Het bericht Hoe komen we voorbij de kennisarmoede op school? verscheen eerst op Tjipcast.

Wat kunnen we leren van scholen waar kinderen met uiteenlopende talen en achtergronden samenkomen? Cordula Rooijendijk bezocht tientallen ‘zwarte’ basisscholen en schreef hierover een pakkend boek: Vijftien lessen die kleurrijke basisscholen ons leren. Zo ontdekte ze hoe eigen vooroordelen haar blik op goed onderwijs beïnvloedden. Aan de hand van haar schoolbezoeken spreken we over hoge verwachtingen, de betekenis van thuistalen en ouderbetrokkenheid die verder gaat dan een nieuwsbrief verzenden of ouderavond plannen. Hoe zorg je dat leerlingen zich op deze scholen welkom voelen én goed leren lezen, schrijven en rekenen? Wat vraagt dat van het vakmanschap van leraren? Ook bespreken we waarom gelijke kansen soms om ongelijke ondersteuning vragen. Dat raakt aan onderwijstijd, het schooladvies en de samenwerking met professionals buiten de school. Want hoewel scholen veel kunnen betekenen, kunnen zij maatschappelijke ongelijkheid niet zelfstandig oplossen. Een gesprek over kritisch kijken naar je eigen overtuigingen, ruimte maken voor verschillende leefwerelden en de vraag hoe onderwijs kinderen voorbereidt op samenleven.

Kernpunten uit het gesprek:

🔍 Eigen vooroordelen beïnvloeden wat we op scholen waarnemen. Cordula beschrijft hoe schoolbezoeken haar ideeën over rust, thuistalen en ouderbetrokkenheid veranderden.

🎯 Hoge verwachtingen worden zichtbaar in het dagelijks handelen: in taalgebruik, passende instructie en de overtuiging dat je als leraar de ontwikkeling van leerlingen kunt beïnvloeden.

🤝 Ouderbetrokkenheid vraagt om actief contact en toegankelijke vormen van deelname. Een beperkte aanwezigheid op school betekent niet vanzelf dat ouders weinig belangstelling hebben.

⚖️ Gelijke kansen kunnen vragen om verschillen in ondersteuning en onderwijstijd. Bij schooladviezen is het belangrijk om aannames over de thuissituatie gezamenlijk kritisch te onderzoeken.

🛠️ Het vakmanschap van leraren verdient ruimte én begrenzing. Samenwerking met andere professionals kan gezinnen ondersteunen en leraren ruimte geven voor hun onderwijstaak.

Quotes uit het gesprek:

“Onderwijs dient ertoe om te zorgen dat kinderen later in de samenleving goed kunnen samenleven.”

“Maar wat je ook daarmee zegt is: jij mag er zijn en jouw taal mag er zijn.”

“Dus niet alleen maar een ellenlange nieuwsbrief zoals ik altijd deed die nooit iemand leest, maar echt ouders te betrekken bij het onderwijs zelf.”

Tijdstempels

00:00 – Kennismaking bestuurder
01:26 – Nabij besturen
04:05 – Kleurrijke scholen
08:59 – Thuistalen benutten
10:30 – Ouders betrekken
11:26 – Liefdevol handelen
13:38 – Ongelijke onderwijstijd
15:16 – Veilig leren
16:12 – Hoge verwachtingen
17:37 – Doordacht differentiëren
20:08 – Professionele grenzen
23:04 – Kansrijk adviseren
26:19 – Segregatie doorbreken
29:32 – Straatcultuur begrijpen
33:18 – Digitaal onderwijs

Bekijk ons gesprek eens op YouTube!

Bronnen en verdieping

Cordula Rooijendijk – Vijftien lessen die kleurrijke basisscholen ons leren
Het boek dat centraal staat in het gesprek, over onder meer hoge verwachtingen, ouderbetrokkenheid, vakmanschap en vooroordelen over scholen.

Iliass El Hadioui – Hoe de straat de school binnendringt?affiliate=6755
In het gesprek aangehaald bij het schakelen tussen thuiscultuur, straatcultuur en schoolcultuur.

Onderwijsraad – Talige diversiteit benutten (2025)
Passende verdieping bij de verwijzing naar de Onderwijsraad over thuistalen. Het advies bespreekt hoe scholen andere thuistalen kunnen benutten bij het leren van en in het Nederlands.

Tjipcast wordt mogelijk gemaakt door:

Wetenswaardig. Wil jij thematisch onderwijs realiseren, op basis van directe instructie, rijke teksten, en ook nog eens volledig kerndoel dekkend zijn? Wetenswaardig is een compleet uitgewerkte lesmethode voor leraren in het primair onderwijs. Nieuwsgierig? Kijk op Wetenswaardig voor meer informatie!

JSW. Hét vakblad voor leerkrachten en onderwijsprofessionals. JSW is praktijkgericht, duidelijk en toegankelijk! En wist je dat JSW ook een thematisch deel heeft? Met zes rijke edities per schooljaar én extra inspiratie via de website en nieuwsbrief blijf jij zo helemaal bij! Bijvoorbeeld nieuwsgierig naar basisvaardigheden, burgerschap, meertaligheid, sociaal emotionele ontwikkeling of actuele ontwikkelingen op het gebied van lezen?

Het bericht Wat kunnen kleurrijke basisscholen ons leren? verscheen eerst op Tjipcast.

Een eigen leerlijn, extra ondersteuning of een uiteindelijk schooladvies: beslissingen over leerlingen kunnen grote gevolgen hebben. Hoe zorg je dat de informatie waarop je zo’n besluit baseert voldoende rijk en zorgvuldig is? En hoe gebruik je toetsing om tijdens het onderwijs beter te begrijpen wat een leerling nodig heeft?

Cees van der Vleuten, emeritus hoogleraar onderwijskunde aan de Universiteit Maastricht en onderwijsadviseur Nihal Göktekin bespreken in deze podcast de uitgangspunten van programmatisch toetsen. Daarbij wordt het verzamelen van informatie losgekoppeld van het nemen van zwaarwegende beslissingen. Toetsresultaten, observaties, leerlinggesprekken en beschrijvende feedback vormen samen een beeld van de ontwikkeling. Hoe groter de gevolgen van een beslissing, hoe steviger de onderbouwing moet zijn.

Nihal vertelt hoe deze benadering vorm krijgt op de Amsterdamse Montessorischool. Van het volgen van rekenvaardigheden tot gesprekken met kinderen en ouders: steeds staat de vraag centraal wat de verzamelde informatie betekent voor de volgende stap in het onderwijs. Cees licht toe waarom professionele oordelen waardevol zijn en waarom je die zorgvuldig moet bespreken en toetsen aan andere informatie. Ook zelfsturing, toetsdruk en burgerschap komen aan bod. Een terugkerend inzicht is dat deze manier van werken begeleiding, curriculumkennis en samenwerking vraagt. De invoering verdient daarom evenveel aandacht als de inhoudelijke uitgangspunten: een schoolteam moet samen begrijpen waarom het anders wil gaan toetsen en hoe dit het leren kan ondersteunen.

Kernpunten uit het gesprek:

🔍 Hoe zwaarder de beslissing, hoe rijker de onderbouwing. Een eigen leerlijn, bevordering of schooladvies vraagt om verschillende informatiebronnen en zicht op de ontwikkeling over een langere periode.

🧩 Elk toetsresultaat is een onderdeel van het beeld. Toetsen, observaties en leerlinggesprekken leveren datapunten op die feedback en vervolgstappen ondersteunen; een afzonderlijk datapunt leidt niet meteen tot een zwaarwegend besluit.

🧭 Zelfsturing vraagt begeleiding en structuur. Leerlingen moeten leren om informatie over hun ontwikkeling te begrijpen en te gebruiken, met ondersteuning van de leerkracht.

⚖️ Professioneel oordelen vraagt gezamenlijke zorgvuldigheid. Beschrijvende informatie kan helpen verklaren wat achter een score schuilgaat, maar vraagt ook om het bespreken van interpretaties en mogelijke vooringenomenheid.

🌱 De invoering is een wezenlijk onderdeel van de aanpak. Programmatisch toetsen vraagt om een gedeeld doel, passende afspraken en gezamenlijke ontwikkeling binnen het schoolteam.

Quotes uit het gesprek:

“Zelfsturing vraagt heel veel sturing.”

“Het gaat niet om een cijfer of om een score, maar het gaat ook om: wat is er aan de hand?”

Tijdstempels

00:00 – Introductie gasten
00:49 – Programmatisch toetsen
03:40 – Breder kijken
06:20 – Oorsprong principes
09:44 – Zwaarwegende beslissingen
11:39 – Datapunten verzamelen
14:04 – Montessori praktijk
17:02 – Zelfsturing begeleiden
19:14 – Toetsdruk begrijpen
21:36 – Schooladvies onderbouwen
24:30 – Beschrijvende informatie
26:25 – Gezamenlijk oordelen
30:22 – Voortgang volgen
36:30 – Samen implementeren
41:02 – Burgerschap verbinden

Bekijk ons gesprek eens op YouTube!

Bronnen en verdieping

A model for programmatic assessment fit for purpose — Van der Vleuten en collega’s (2012)
Dit wetenschappelijke artikel beschrijft hoe een toetsprogramma zowel het leren als de besluitvorming over voortgang kan ondersteunen. Het sluit aan bij de besproken principes: rijke feedback per datapunt, meerdere informatiebronnen bij zwaarwegende beslissingen en zorgvuldige professionele oordeelsvorming.

Programmatisch toetsen — Baartman, Van Schilt-Mol en Van der Vleuten (2020)
Dit boek verbindt de uitgangspunten van programmatisch toetsen met praktijkvoorbeelden uit het beroepsonderwijs. De aandacht voor de onderwijsvisie, feedback, zelfregulatie en het implementatieproces sluit aan bij de vragen die de gasten bespreken.

Programmatisch toetsen: wat kan ik hiervan meenemen naar mijn eigen cursus? — Universiteit Utrecht
Deze toelichting beschrijft hoe toetsmomenten betekenisvolle feedback kunnen opleveren en samen de basis vormen voor een beslissing. Ook de begeleiding van het leerproces komt aan bod, passend bij het gesprek over zelfsturing en structuur.

Tjipcast wordt mogelijk gemaakt door:

Wetenswaardig. Wil jij thematisch onderwijs realiseren, op basis van directe instructie, rijke teksten, en ook nog eens volledig kerndoel dekkend zijn? Wetenswaardig is een compleet uitgewerkte lesmethode voor leraren in het primair onderwijs. Nieuwsgierig? Kijk op Wetenswaardig voor meer informatie!

JSW. Hét vakblad voor leerkrachten en onderwijsprofessionals. JSW is praktijkgericht, duidelijk en toegankelijk! En wist je dat JSW ook een thematisch deel heeft? Met zes rijke edities per schooljaar én extra inspiratie via de website en nieuwsbrief blijf jij zo helemaal bij! Bijvoorbeeld nieuwsgierig naar basisvaardigheden, burgerschap, meertaligheid, sociaal emotionele ontwikkeling of actuele ontwikkelingen op het gebied van lezen?

Het bericht Hoe werkt programmatisch toetsen in de dagelijkse onderwijspraktijk? verscheen eerst op Tjipcast.