Feminien leiderschap: Van hard werken naar zacht leven

Het vervolg op deel 1

In deze aflevering neem ik je mee in het wheel of consent. Van origine een model ontwikkelt voor lichaamswerkers. Maar de basis van het wiel is een onderlegger voor alle vormen van afstemming, overeenstemming en afspraken. En dat doen we de hele dag door.

En ondanks dat we soms het idee hebben dat we goed hebben afgestemd kan er toch 'gedoe' ontstaan.
En dan komt het wheel of dynamics in beeld. De onderstroom van het wheel of consent. Geen officieel model, maar een beeld over de dynamiek in de interactie en interpersoonlijke interactie waaardoor je geen duurzaam gedragen consent hebt, al lijkt het op de bovenstroom wel zo.

In deze aflevering neem ik je mee in deze dynamieken.

Je schuldig leren maken zonder je schuldig te voelen

Een van de moeilijkste lessen op het pad van het brave, aangepaste meisje naar de vrije, moedige vrouw is misschien wel deze:

Jezelf leren schuldig maken, zonder je schuldig te voelen.

Veel vrouwen hebben geleerd dat liefde samenhangt met rekening houden met de ander. Dat harmonie belangrijker is dan waarheid. Dat je pas een goed mens bent als niemand door jouw keuzes wordt geraakt.

Maar dat is een onmogelijke opdracht.

Want op het moment dat jij werkelijk gaat leven vanuit jouw waarheid, zullen er mensen teleurgesteld raken. Mensen zullen verdriet voelen, boos worden of zich afgewezen voelen. Niet omdat jij iets verkeerd doet, maar omdat iedere keuze iets in beweging brengt.

De vraag is dan:
Durf jij bij jezelf te blijven, terwijl de ander voelt wat hij of zij voelt?

Vaak proberen we dat ongemak te verzachten. We leggen uit, verantwoorden ons, passen ons aan of komen terug op onze keuze. Niet omdat we twijfelen, maar omdat we ons schuldig voelen over de reactie van de ander.

En precies daar ligt een belangrijke verschuiving.

Van jezelf voortdurend naar buiten toe verontschuldigen...
naar jezelf van binnen leren ontschuldigen.

Ontschuldigen betekent niet dat je overal mee wegkomt of dat je kunt doen wat je wilt. Het betekent juist dat je volledig eigenaarschap neemt voor jouw keuzes én tegelijkertijd het eigenaarschap van de gevoelens van de ander laat waar het hoort.

Ik ben verantwoordelijk voor mijn keuze.
Jij bent verantwoordelijk voor jouw ervaring daarvan.

Dat is geen afstandelijkheid.
Dat is volwassen liefde.

In deze aflevering neem ik je mee in de beweging van schuld naar verantwoordelijkheid, van aanpassen naar afstemmen en van loyaliteit aan de ander naar trouw zijn aan jezelf.

Want misschien is vrijheid niet dat niemand meer geraakt wordt door jouw keuzes.

Misschien is vrijheid dat jij jezelf niet langer verlaat wanneer dat gebeurt.

We leven in een fix-cultuur
We doen niets liever dat fixen, afvinken, oplossen. De beweging naar voren.
We zijn een kei in problematiseren.

Maar wat als er nu eigenlijk gevraagd wordt van ons om meer naar achteren te leunen? Om niet alles op te lossen, maar om het lijden de verdragen? Wat als we vooral met het ongmak hebben te leren zijn....

"Het is wat het is" gaat over het aannemen van de werkelijkheid. Ja zeggen tegen dat wat er is. Juist als het niet is wat je eigenlijk wilt.

Maar kun je het daadwerkelijk aannemen? Of zorgt het ervoor dat je niet hoeft te doen wat er eigenlijk moet gebeuren.
Want iets aannemen (wat je in de basis liever niet hebt) is niet hetzelfde als passief toekijken. Het vraagt om leiderschap: verantwoordelijkheid en regie.

Zeg je eigenlijk ja tegen het juiste? Want soms kunnen we eigenlijk niet ja zeggen tegen de context, maar hebben we ja te zeggen tegen onze innerlijke houding. Hebben we aan te nemen dat we niet de persoon zijn in deze situatie die we graag willen zinn.

Een aflevering die vraagt om eerlijkheid en de naakte waarheid. Want soms zouden we heel graag willen zijn wie we niet zijn en is dat precies hetgeen wat we hebben aan te nemen.