Narratives Ιστορίες Ψυχοθεραπείας

Το podcast φιλοξενεί τη συγγραφέα και Alcohol Freedom Coach Γιούλη Ψαρράκη , η οποία μοιράζεται με ειλικρίνεια την προσωπική της διαδρομή προς την απεξάρτηση από το αλκοόλ και τον τρόπο με τον οποίο επαναπροσδιόρισε τη σχέση της με τον εαυτό της.

 Μέσα από την αφήγησή της αναδεικνύεται ότι η προβληματική χρήση αλκοόλ δεν αφορά μόνο ακραίες ή εμφανείς μορφές εξάρτησης, αλλά μπορεί να αναπτυχθεί και σε άτομα με υψηλή λειτουργικότητα, επαγγελματική επιτυχία και κοινωνική αποδοχή. Η Γιούλη περιγράφει πώς η εικόνα του «καλού παιδιού», η ανάγκη για έλεγχο και οι αυξημένες απαιτήσεις της καθημερινότητας συνέβαλαν στη χρήση του αλκοόλ ως μέσου αποσυμπίεσης και προσωρινής απελευθέρωσης από έναν αυστηρό εσωτερικό κριτή.

Η συζήτηση εστιάζει επίσης στον ρόλο της μητρότητας και της επαγγελματικής εξουθένωσης ως καθοριστικών παραγόντων που την οδήγησαν σε βαθύτερη αυτοπαρατήρηση και στην αναγνώριση της ανάγκης για αλλαγή.

 Παράλληλα, εξετάζονται οι κοινωνικές αντιλήψεις γύρω από τη λειτουργική εξάρτηση, τα στερεότυπα που δυσκολεύουν την αναζήτηση βοήθειας και η σημασία της ενημέρωσης των νέων γύρω από τους κινδύνους της κατανάλωσης αλκοόλ. Τελικά, η πηγή παρουσιάζει την αποχή όχι ως στέρηση ή τιμωρία, αλλά ως μια συνειδητή πράξη αυτοφροντίδας, ενσυναίσθησης και προσωπικής ελευθερίας, που επιτρέπει την ουσιαστικότερη σύνδεση με τα συναισθήματα, τις ανάγκες και τις αξίες του ατόμου.

Σε μια συνθετική θεραπευτική ομάδα με θεραπεύτριες τις :
Τίνα Δημοπούλου 
Ψυχολόγο
Γνωστική συμπεριφορική ψυχοθεραπεύτρια
Μεταπτυχιακό Παιδοψυχολογίας 
&
Αντιγόνη Γκρίζη
Ψυχολόγο
Χοροθεραπεύτρια 
Τελειόφοιτη στην Συνθετική Ψυχοθεραπεία
συναντήθηκαν δύο γυναίκες με πολύ διαφορετικές διαδρομές, αλλά με κοινό πυρήνα δυσκολίας: την επίδραση των εσωτερικευμένων οικογενειακών «φωνών» πάνω στην εικόνα του εαυτού και στις σχέσεις τους. Η Γεωργία, 40 ετών, είχε μεγαλώσει με μια υπερπροστατευτική μητέρα που την κρατούσε διαρκώς σε θέση εξάρτησης. Ζούσε απομονωμένα, δυσκολευόταν να αυτονομηθεί και δεν είχε καταφέρει να αναπτύξει μια ολοκληρωμένη ερωτική ζωή. Από την άλλη πλευρά, η Δανάη, 25 ετών, προερχόταν από ένα έντονα επικριτικό οικογενειακό περιβάλλον και βρισκόταν εγκλωβισμένη σε μια καταπιεστική ερωτική σχέση, μέσα στην οποία ένιωθε ότι δεν είχε δικαίωμα να εκφραστεί ελεύθερα.

Η καθοριστική στιγμή στην ομάδα ήρθε μέσα από μια βιωματική άσκηση με «ταμπέλες». Η Γεωργία, ταυτισμένη με τον ρόλο του «καλού κοριτσιού», αντέδρασε έντονα απέναντι στη Δανάη, χαρακτηρίζοντας τις πιο αυθόρμητες και ελεύθερες κινήσεις της ως «πρόστυχες». Η αντίδραση αυτή δεν αφορούσε μόνο τη Δανάη· αντανακλούσε κυρίως τη βαθιά εσωτερικευμένη φωνή της μητέρας της Γεωργίας, η οποία είχε συνδέσει τη θηλυκότητα και τη σεξουαλικότητα με ντροπή και φόβο.

Μετά τη σύγκρουση, η Γεωργία ένιωσε έντονη ενοχή και σκέφτηκε να αποχωρήσει από την ομάδα. Ωστόσο, τελικά επέστρεψε και προχώρησε σε ένα βαθύ συναισθηματικό ξέσπασμα και μια ειλικρινή απολογία. Η στιγμή αυτή λειτούργησε θεραπευτικά και για τις δύο γυναίκες. Μέσα από τη σχέση τους στην ομάδα κατάφεραν να αναγνωρίσουν και να συνθέσουν διαφορετικές πλευρές του εαυτού τους: τη σεξουαλικότητα, τα προσωπικά όρια, την ανάγκη αποδοχής και την ελευθερία επιλογής. Παράλληλα, η Δανάη βρήκε τη δύναμη να απομακρυνθεί από τη τοξική σχέση της, εμπνευσμένη από το παράδειγμα αλλαγής και αυθεντικότητας της Γεωργίας.

Αυτό το επεισόδιο θα παρουσιαστεί σε δύο μέρη.
Στο πρώτο μέρος συζητάμε με τις καλεσμένες μας. Τίνα Δημοπούλου Ψυχολόγο
Γνωστική συμπεριφορική ψυχοθεραπεύτρια
Αντιγόνη Γκρίζη Ψυχολόγο Χοροθεραπεύτρια 
Τελειόφοιτη στην Συνθετική Ψυχοθεραπεία. 
Μιλάμε για την διαδικασία και την ανάγκη δημιουργίας μιας ομάδας γυναικών. Οι ανάγκες και τα οφέλη για κοινότητα, σύνδεσης και ομαδική διεργασία. 
Το δεύτερο μέρος θα περιλαμβάνει την Ιστορία των δύο γυναικών μέσα στην ομάδα και την σχέση τους. 
Καλή ακρόαση

Δέκα χρόνια χωρίς ύπνο: Η ιστορία μιας "τέλειας" κόρης που επέλεξε τον εαυτό της»

Στο συγκεκριμένο επεισόδιο του podcast «Narratives », η Όλγα μοιράζεται το βίωμά της μεγαλώνοντας σε ένα αυστηρό περιβάλλον με γονείς Ελληνοβορειοηπειρώτες, οι οποίοι, παρά την προσφορά τους, μετέφεραν στα παιδιά τους το βάρος της δικής τους δύσκολης επιβίωσης. Η πίεση για αριστεία από τη μητέρα της και ο αυταρχισμός του πατέρα της —που συνοδευόταν από ξεσπάσματα θυμού και την απόκρυψη ενός ετεροθαλούς αδελφού— δημιούργησαν ένα κλίμα όπου η συναισθηματική έκφραση θεωρούνταν αδυναμία. Αυτή η καταπίεση σωματοποιήθηκε ήδη από τα 16 της χρόνια με έντονη τριχόπτωση λόγω άγχους και μια χρόνια αϋπνία που διήρκεσε δέκα χρόνια, ενώ την οδήγησε και σε τοξικές ερωτικές σχέσεις όπου ένιωθε την ανάγκη να «παλεύει» διαρκώς για να κερδίσει την αποδοχή.
Η ουσιαστική αλλαγή ξεκίνησε όταν η Όλγα αποφάσισε να σπάσει τα οικογενειακά ταμπού γύρω από την ψυχοθεραπεία και την ψυχιατρική αγωγή, κατανοώντας ότι το σώμα της δεν άντεχε άλλη ταλαιπωρία. Μέσα από τη θεραπευτική διαδικασία, κατάφερε να μετακομίσει από το σπίτι, να θέσει όρια και να αποδεχτεί τους γονείς της ως τραυματισμένους ανθρώπους, απαλλαγμένη πλέον από τις ενοχές του να είναι «αχάριστη». Σήμερα, έχοντας αφήσει πίσω τη σκοτεινή περίοδο της κοινωνικής απομόνωσης και του φόβου, διεκδικεί τη χαρά και την ευχαρίστηση μέσα από ταξίδια και χόμπι που στερήθηκε στην εφηβεία της. Το ταξίδι της αποτελεί μια ισχυρή υπενθύμιση ότι η ίαση ξεκινά όταν επιλέγουμε να ακούσουμε το σώμα μας και να φροντίσουμε την ψυχή μας, πέρα από τις προσδοκίες των άλλων.
Powered by www.pillowfights.gr

Ακούμε την πορεία της Παναγιώτας, μιας γυναίκας που κατάφερε να αποδεσμευτεί από τους περιοριστικούς ρόλους και τις οικογενειακές προσδοκίες του παρελθόντος της. Μεγαλωμένη σε ένα αυστηρό πατριαρχικό περιβάλλον, αντιμετώπισε την απόρριψη και το τραύμα, γεγονότα που αρχικά την οδήγησαν στην αναζήτηση της εξωτερικής επιβεβαίωσης μέσω της υποκριτικής. Η καθοριστική στροφή ήρθε όταν συνειδητοποίησε την αυτοαξία της, μετατρέποντας την τέχνη από μέσο επιβίωσης σε θεραπευτικό εργαλείο.
Powered by www.pillowfights.gr