Wendy Borst - jouw online coach

Waarom je innerlijke controleur en perfectionist van microcontrole houden
Laatst pakte mijn innerlijke controleur mijn spreekwoordelijke stuur over en hij kreeg steun van mijn innerlijke perfectionist. Ze zijn samen zo'n heerlijk team.
Zo maakten ze zich ineens vreselijk druk over of ik het bed nu wel of niet zou verschonen voor de vakantie. Dat soort pietluttigheden. En ondanks dat ik wist dat het echt helemaal nergens over ging, bleven die twee me maar wijzen op kleine dingetjes die ik moest regelen. Een lijntje op mijn website dat niet op de goede plek stond. Haren van de dieren op mijn jas.
Ik maakte me er vreselijk druk om en het erge was dat ik me ervan bewust was, maar het niet voor elkaar kreeg om relaxter te worden.
Ondanks dat ik ze wel aan hun haren mijn spreekwoordelijke bus uit wilde sleuren, wist ik dat ze niet voor niets aan mijn stuur waren gaan zitten. Ze hebben een ‘goede bedoeling’. Ze wilden me helpen en doen dat op hun briljante maar zenuwmakende, onruststokende manier.
De vorm van controle, namelijk microcontrole waar ik het over heb in de podcast, is eigenlijk briljant! Maar zo voelt het niet…
Want wat er gebeurt, is dat een gevoel van onzekerheid getriggerd wordt. Iets wat je niet helemaal kunt overzien. Iets waar je geen grip op hebt. Iets wat te overweldigend of angstig voelt. En je brein houdt daar niet van — logisch, want onzekerheid voelt onveilig.
Dus wat doet jouw brein?
Die gaat op zoek naar iets wat wél te controleren is.
Kleine dingen. Pietluttige dingen. Dingen die eigenlijk totaal niet relevant zijn — maar waar je wél even een gevoel van grip op krijgt.
Het bed verschonen, de lijn op mijn website, de haren op mijn jas…
En daar zit meteen een extra versterker ‘onder’: je krijgt een mini-beloning.
Een soort klein “yes, dit heb ik gefixt”-gevoel. Een micro-shotje dopamine.
Dus terwijl jij denkt dat je gewoon even iets aan het oplossen bent, ben je eigenlijk bezig met:
het vermijden van onzekerheid
én jezelf onbewust belonen voor controlegedrag
En dat maakt het zo… bijna verslavend.
In deze podcast vertel ik je over mijn eigen microcontrolegedrag, waar het door kwam en uiteraard ook hoe ik het doorbreek.
En jij? Herken jij perfectionisme en/of controlegedrag? PS: het denken in loopjes, dus maar blijven malen, is ook een vorm van controle. En die kan je heel lang bezighouden en vermoeien.

Leg jij de lat voor jezelf altijd torenhoog? Heb je de neiging om jezelf aan te passen aan de groep, te pleasen, of voel je je onzeker als je 'nee' zegt? Dan is "jezelf accepteren" in dit geval vaak een te lage lat.In deze video vertel ik over hoe het woord 'accepteren' je soms juist in de weg staat om je echt goed te voelen. Voor veel mensen voelt accepteren als "genoegen nemen met" of "het is nou eenmaal zo, ook al vind ik het niet leuk."Wat als je een stap verder gaat?Ontdek hoe je van zelfacceptatie naar zelfwaardering gaat. Leer hoe je jouw autonome keuzes – zoals eerder naar huis gaan of je eigen plan trekken – niet alleen accepteert, maar oprecht gaat waarderen.In deze video:👉Waarom 'accepteren' vaak een passieve en negatieve lading heeft.👉Hoe je de kracht van taal gebruikt om je realiteit en zelfbeeld te veranderen.👉Waarom autonoom handelen (ook als de rest naar links gaat en jij naar rechts) de sleutel is naar minder onzekerheid.👉Praktische voorbeelden voor introverten en mensen die snel overprikkeld raken in groepen.👉Stop met jezelf wegcijferen en start met het waarderen van wie je bent, inclusief je 'eigen-aardigheden'.Hoofdstukken:00:00 Waarom zelfacceptatie soms beperkend werkt01:06 De switch: Van accepteren naar waarderen02:05 Omgaan met groepsdruk en de neiging tot pleasen03:00 De kracht van autonomie: Je eigen koers varen04:40 Wat er gebeurt als jij de eerste stap zet06:05 De impact van taal op jouw zelfvertrouwenAbonneer je voor meer tips over persoonlijke groei, de kracht van taal en coaching.#zelfvertrouwen #persoonlijkegroei #pleasen #perfectionisme #zelfliefde #autonomie #introvert #coaching #psychologie #wendyborst

Als iemand zegt dat het zijn of haar doel is om zich niets meer aan te trekken van wat anderen vinden of denken, dan geef ik meestal het voorbeeld van een boom (die vertel ik zo). In mijn ogen is het natuurlijk om geraakt te (kunnen) worden, daar is niets mis mee. Het gaat vaak meer om welke betekenis jij eraan geeft en als je geraakt wordt, hoelang je dat laat duren. Vroeger kon ik serieus een hele dag of langer van slag zijn door iets dat iemand had gezegd.
Oke, de boom: jaaaaren geleden keek ik vanuit een slaapkamer die diende als mijn (thuiswerk)kantoor naar buiten. Daar stond een mooie, grote boom. Ik keek er gefascineerd naar. Ik zag namelijk een parallel met ons als mens. Een goed gewortelde boom wordt wel degelijk geraakt door wind, storm, regen of hagel. De boom kan heen en weer zwiepen. Er breken soms wat takjes af maar als de storm voorbij is, stabiliseert de boom weer en staat ie nog steeds waar ie stond.
Wij mensen maken soms een storm van iets dat helemaal geen storm is (door de betekenis die we ergens aan geven, de conclusies die we trekken). En als er wel een storm was, dan blijven we vaak nog lang doorzwiepen terwijl die hele storm alweer met de noorderzon is vertrokken.
In deze video deel ik mijn manieren voor het omgaan met kritiek en negatieve reacties. Want weet dat als je een YouTubekanaal hebt, dat je niet op moet kijken dat daar zo nu en dan eens haatreacties opkomen. In het begin dacht ik: 'Ik stop ermee!' Gelukkig heb ik dat niet gedaan. Wat ik wel heb gedaan, vertel ik ook in deze videopodcast. (Waar overigens mijn eigen innerlijke criticus zich ook graag mee zou willen bemoeien. Die zou zeggen dat ik toch echt wel flinke wallen heb, teveel beweeg en mijn haren beter even had kunnen kammen en toch echt eens op zoek moet gaan naar een beetje flatterend licht.;-))
Ik geef je praktische tips die ik dagelijks toepas om dicht bij mezelf te blijven, ongeacht wat anderen vinden. Wil jij ook minder last hebben van de mening van anderen? Dan hoop ik dat je wat aan deze videopodcast hebt. (Er staan er nog wel meer over zelfvertrouwen en omgaan met kritiek op mijn podcast- en YouTubekanaal).
Fijne dag!

Hoofdstukken

[00:00] Introductie: Kritiek en haatreacties op social media

[00:57] De kracht van een simpele reactie: "Het kan dat jij dat denkt"

[01:41] Voorbeeld: Reacties over financieel onafhankelijk zijn en wonen in een mooi huis

[02:20] Van defensief reageren naar acceptatie en intentie

[03:12] De "huis-metafoor": Wie laat je binnen op je tijdlijn?

[04:45] De impact van kritiek op je dag (voorbeeld van een klant)

[05:58] "Als je nergens voor staat, val je overal voor"

[06:53] Hoe persoonlijke waarden je helpen sneller te stabiliseren

[08:51] Het belang van je "hartstochtelijke JA" vinden

[09:25] Tips en tools: Pleasergids, online programma en boekenlijst

[10:38] Afsluiting en een grappige anekdote over koffie

'Mam, het lijkt wel alsof je huisarrest hebt met die enkelbanden die je om hebt!' Lisa wijst naar de 'dingen om mijn enkels'. Wat het zijn en waarom ik die met me meesleep door het hele huis en in de tuin, vertel ik in deze podcast.
Maar eerst.
Je bent echt niet de enige als je vol moed en enthousiasme begint aan een nieuwe gewoonte zoals minder snoepen. Meer bewegen. Bezig zijn met het opstarten van je bedrijf... Of misschien ben je net als veel van mijn klanten (en ik herken het ook erg goed) specialist in laaang en vaak nadenken over die stappen. Die je dan niet zet. En uitstelt. En dan baalt. Vooral van jezelf.
Zucht.
Voor mensen die bewust willen leven voelt dit vaak als falen of zelfsabotage. Ik heb dat patroon voor veel nieuwe gewoonten doorbroken door eigenlijk iets heel simpels.
Ik vertel je erover in deze podcast.
Hoofdstukken in de podcast:
00:00 Waarom goede gewoonten volhouden zo lastig is
01:14 De overlevingsstand van ons brein (veiligheid vs. verandering)
02:35 Waarom je brein je 'saboteert' bij nieuwe plannen
04:02 Stap 1: Bewustwording van je huidige patronen
06:18 Stap 2: Maak het belachelijk klein (de drempel verlagen)
08:45 Stap 3: Koppel het aan een bestaande gewoonte
11:20 Stap 4: Vier je successen (beloning voor je brein)
13:10 Omgaan met weerstand op de lange termijn
15:05 De kracht van herhaling en consistentie
16:40 Conclusie: Constructief opbouwen.
Bekijk of beluister hier de podcast

Met mijn volle aandacht naar een serie of een film kijken is voor mij zeldzaam. Op de bank hangen met een serie is voor mij geen diepe ontspanning want mijn hoofd maakt (nog steeds) overuren.

Tenzij iets mij grijpt. Als het 'ingewikkelde materie' is of iets dat mij aanzet, kan het zijn dat ik te 'hyper' ben om in de slaapmodus te komen, maar als het iets is zoals een survivalprogramma waar ik met mijn volledige (?) aandacht bij ben, dan kom ik wel tot rust en herstelt mijn brein.

Het was voor mij en soms nog steeds hoor, een ware zoektocht naar manieren om mijn brein en lichaam tot rust te krijgen. Tot zover de overexcitabilitiesvan Dabrowski waarover ik je vertelde in de vorige podcast (Voelen dat er meer in je zit, maar het er niet uit krijgen).

Hoe ik mijn brein dan toch tot rust krijg (en het is niet wat je waarschijnlijk denkt want ik was ook verbaasd) vertel ik je in deze podcast.

Fijne dag en tot de volgende aflevering!
www.wendyborst.nl